20191018

Máis grande que todo o concello de Ribadeo


Como se da jangada de pedra se tratase, unha superficie de 260 km2 de xeo desprendeuse estes días da Antártida, como se pode ver na animación da Axencia europea do Espazo, desprendéndose dende a capa de xeo da parte inferior. Un 'anaco' de dúas veces e media todo o concello de Ribadeo.
De sempre, de xeito estacional, véñense desprendendo enormes bloques de xeo das zonas polares: iso son os iceberg, logo, nada extraordinario. O que é extraordinario é o aumento do número e tamaño destes desprendementos nos últimos anos. Accións que non só son un mecanismo da Terra para manter a temperatura (en certo xeito, parello ó noso suor), senón que significan un aumento do nivel do mar (se o xeo está sobre terra firme, fenómeno que se mide xa en decímetros, non en centímetros), unha diminución do albedo (e polo tanto, unha maior captación de calor pola superficie terrestre, o que implica un maior quecemento) ou unha variación nas correntes mariñas (ó variar a temperatura da auga, fenómeno que está a facer perigar a importante para nós corrente do Golfo)
Aínda hai pouco atopeime con xente que lle botaba en cara a Greta Thunberg o viaxar en avión ó cumio da ONU e así contaminar en contra do que defende (viaxou en barco precisamente para contaminar menos) entre outras mentiras que xustificarían o que esas persoas non cambien o seu xeito de vida polo clima. E é que a inercia non é só un concepto físico, senón tamén social e psicolóxico. Algo, o 'dereito a non cambiar' contra toda evidencia da conveniencia ou/e necesidade de facelo que se defende mesmo con mentiras, contadas a un mesmo tanto como ós mais.

20191017

Pensionistas en Madrid


Non se ve a cabeceira, non se ve o final. Madrid, onte, nun desfile estatal. A defensa dun sistema público de pensións segue. As fotos de Suso Fernández son abondo ilustrativas. E a loita -xa que estes días úsase o enervamento guerreiro para outras cousas- continuará por xustiza, por convicción, por solidaridade, por necesidade. Por xustiza, en prol dun mundo máis xusto. Por convicción, convencidos de que é como se debe actuar. Por solidaridade, pois dentro do sistema, o mantemento das pensións leva consigo unhas condicións máis xustas no traballo. Por necesidade, porque é necesario que si o sistema socioeconómico actual existe, funcione e garante as necesidades vitais.
A representación nas novas do día non foi proporcional á magnitude da marcha en Madrid, nin ós quilómetros recorridos -mesmo a pé- dende os lugares máis apartados da península. Cabe preguntarse se habería que facer violencia para que se prestara atención. Que dirían entón contertulios e políticos?
--
Por ti, a Madrid

20191016

Por ti, a Madrid


Nestes momentos, unha delegación de xubilados de Ribadeo viaxa camiño a Madrid, á manifestación estatal na que participa xente de toda España, incluídos quenes fixeron a marcha a pé dende máis de 600 km de distancia.
O dicir delegación é máis un desexo que unha realidade. Trátase máis ben dunha representación que saiu ás 11 da noite e que fixo algunha parada no camiño para completar autobús. O caso é que representan a todos os que apoiando a protesta, compañeiros de viaxe, por unha ou outra razón non estamos nesta viaxe.
Co tema de Cataluña ou a campaña electoral, non sei o que sairá nos medios. Ata o de agora, pouco, tendo que usar a difusión boca a boca ou as redes sociais, a pesar das novas desacougantes que chegan de Madrid no tratamento das pensións públicas. Pero isto é unha carreira de fondo. Non se remata coa desatención institucional, mesmo coas promesas dos mandatarios. Remátase cos feitos. E mentras, 'camiñante, faise camiño ó andar'.
Máis sobre pensións.

20191011

Fake news, fake economía, fake política...

A propagación da mentira como moda. Coido que esa frase pode ser o resume dun dos fenómenos máis perigosos que está a vivir a sociedade nos tempos que corren. A invasión das fake news, as falsas novas, é un feito. Sempre as houbo, pero a magnitude actual e a credibilidade que se lles está a dar teñen unha magnitude excepcional que xa se ten volto normal, ó estar sendo aceptadas en bloque, sen crítica -en parte, xa cansados de mirar con lupa un aluvión de noticias incontrolable xa de por si-.
Coido que calquera pode ter a man exemplos de todo tipo e todo signo (aínda que en diferente número, dependendo do 'signo'), pero por se acaso, adxunto unha foto que me atopei xa varias veces nas redes sociais. A última, onte, a comezos desta nova campaña electoral onde os emigrantes ou Cataluña levan as de ganar como temas fronte á corrupción ou a participación cidadá:
A foto, que xa non é deste ano, é abondo clara, e ven acompañada, neste caso, dun comentario: "Musulmanes echando la comida, que les da caritas y cruz roja, al contenedor de la basura, mientras tanto hay Españoles, pasando hambre y viviendo en la calle." Nestes momentos, e só de onde o estou a ver, foi compartida 183 000 veces, e nese muro, foi obsequiada con 6200 emoticonos e 133 comentarios. Certamente, tería que pasar cun 'sen comentarios' pola evidencia de que na foto non se ven musulmáns, a máis doutras consideracións (por exemplo, non botan moitas veces os supermercados alimentos caducados ó lixo?, non podería ser este un caso así?)
De calquera xeito, co perigo que que ten, non foi esa a foto que me trouxo a escribir isto. Foi un subtítulo dunha nova, tamén de onte: "Pero, como en ocasiones anteriores, un tuit de Donald Trump ha cambiado la dirección de los mercados al alza". Aparece na cabeceira do resume diario de 'elEconomista.es', e continúa a nova sen darlle máis importancia a que o 'home máis poderoso do mundo' poda cambiar as bolsas mundiais cunha frase escrita nunha rede social, sen apoio de feitos. A ter en conta esto último, pois as reviravoltas e contradicións constantes de cousas escritas por Trump xa forman parte da historia. E, ademáis, como magnate, a xogada de comprar/vender accións antes de emitir un tuit que cambia a dirección do mercado é unha acción que ven en resalte no 'Manual do magnate trampulleiro'. Que afecta á economía mundial? Xa estamos tan afeitos a que nos leven de acó acolá, sen que nin nos deixen queixarnos, que que un tuit  sen accións xustificativas poda facer mover máis cartos que o que supón o peche das industrias nAs Pontes ou San Cibrao non nos fai nin pensar na necesidade dun cambio de sistema sociopolítico económico. Pode ser que socioloxía -xa non digamos sociopolítica- sexa unha palabra demasiado longa para un tuit... e por iso non se vexa a súa importancia.

20191010

Clientelismo, caciquismo ou outra cousa?

De Castelao. Imaxe collida dun blog, que o colleu doutro, que... mentres, a historia segue

Definicións do dicionario da Real Academia Galega:
Clientelismo: Práctica social e política en que se establecen relacións de dependencia entre persoas ou organizacións poderosas e os seus partidarios ou colaboradores, os cales esperan obter a cambio determinados favores ou beneficios persoais.
Caciquismo: Fenómeno social e político que se caracteriza polo poder excesivo dos caciques e por fomentar a súa existencia.
Cada quen é do seu pai e da súa nai. E, dentro diso, hai moitas variacións. Iso é algo que se aplica ás persoas, como unha interpretación da herdanza xenética (e doutro tipo). E en xeral, a pautas que se podan reproducir, como ocorre na estrutura social.
Hai uns días viuse na prensa a nova de que no concello de Barreiros os plenos van ser abertos ás intervencións do público. Despois de ter loitado por iso noutro concello por anos, saíume da alma o felicitar á alcaldesa por esa decisión, respaldada en pleno. O certo é que non coñezo a normativa que se vai aplicar, mais a nova en si é esperanzadora.
Ten algo que ver esa participación co título do artigo? Entendo que polo menos é un paso de xigante para entre outras cousas, evitar o caciquismo e o clientelismo.’Dende hai moito tempo, a política, cos seus proxectos competidores, ten sido remprazada por un clientelismo municipal con tintes de hostilidade cara ás iniciativas dos habitantes’. A cita anterior coido que pode ser aplicada a moitos concellos do noso entorno. E falo de concellos só porque nela aparece o termo ‘municipal’. Mais non a collín dun lugar no que se referira a Galicia, nin siquiera a España, senón a Francia (Radiografía del clientelismo municipal en Francia, Le Monde Diplomatique en Español, agosto de 2017, p. 24). E é que o sistema político, calquera sistema político, incluída a democracia, fai augas a pouco que se deixe pasar o tempo en convivencia coa existencia de forzas desproporcionadas, sexan de orixe económica ou doutro tipo. Como un algo vivo dentro do sistema, o desequilibrio medra, procura perdurar facéndose máis forte e como vía cara ese fin de asegurar a pervivencia, obrigando ó resto a facer un esforzo por sobrevivir. O facer que o resto do entorno dependa desa forza sen ataduras abondas como para embridala non pasa de ser unha táctica en cada caso particular dentro dunha estratexia xeral, mesmo sendo inconsciente, instinto vital...
Caciquismo ou clientelismo son situacións nas que o político de turno susbstitúe a participación dos cidadáns pola dependencia. En ambos casos se fai o mártir, asumindo unha pesada carga dos demais como dependentes (despois de axudar a infantilizalos e facelos dependentes) que non lle corresponde, en troques de quedar coa súa función de servizo ó pobo organizando e xestionando o común en colaboración coa xente. E unha vez funcionando o subsistema, para mantelo e facelo medrar, todo vale, de non prestar atención á xente ou a ocultación de datos e accións a poñer paos nas rodas a avances se veñen da sociedade non controlada directamente ou á mentira que non tería importancia se serve ó fin prefixado. Todo vale se serve para manter a iniciativa, motor de futuro social, dentro do redil particular construído.

20191009

Nota de prensa sobre a Torre dos Moreno. En Marea Ribadeo

Torre dos Moreno. Imaxe do sigpac.

O pasado 13 de setembro o Concello de Ribadeo e máis a empresa Paisajes de Asturias formalizaron, na notaria o convenio de cesion da parte da Torre dos Moreno de propiedade municipal a cambio dun edificio restaurado na Praza de Abaixo. Según o Concello a operación será moi favorable para os intereses dos ribadenses que ganaremos mais de cen mil euros, tanto que perderá Paisajes de Asturias, naturalmente. O paso previo foi o acordo da Xunta de Goberno do 8 de Maio de 2019, que autorizaba ao alcalde para tal cometido.
Hai 15 días, o colectivo En Marea de Ribadeo rexistraba no concello un escrito con dúas preguntas e unha petición. As preguntas eran por qué non se fixo pública a Xunta de Goberno do 8 de maio como ordeaba a sentenza do TC de 26-9-2013, e cal era o prezo final da tasación . A petición era que se publicase o texto íntegro do convenio que non figuraba nas actas nen nos documentos públicos do Concello. Ata hoxe non recibimos resposta.
De seguido exporemos os antecedentes máis significativos sen deixar de suliñar a vaga de oscurantismo que envolve todo este proceso.
As primeiras obras de consolidación e aseguramento proceden da segunda metade da decada dos noventa, trala colaboura desinteresada de José Calavera (INTEMAC) e o arquitecto local Ernesto Cruzado. Posteriormente seguen outras obras e medidas de protección, maioritariamente financiadas con cartos publicos. Os custos estimados destas obras poden chegar aos seiscentos mil euros. ¿Intentaron o Concello de Ribadeo e outras administracions recuperar eses fondos publicos no proceso de privatización? Unha pregunta con moito meigallo pendente de resposta.
A comezos de 2011 publicitouse que Paisajes de Asturias chegara a facerse co 60 % da propiedade e que o Concello tiña boas relacions con esta empresa a xuzgar polas froles que lle dedicaba o Sr. alcalde nos medios de comunicación.
A comezos de 2012 INTEMAC emite un comunicado no que declara que as obras que se están a realizar non se axustan as suas recomendacións, e Paisajes de Asturias decide prescindir dos servicios de INTEMAC e dun especialista de renome internacional como José Calavera. O Sr. Alcalde de Ribadeo declara que a causa da ruptura son problemas económicos pero algo máis debia saber porque afirma nos medios que as obras se están facendo correctamente, polo tanto apoia a Paisajes de Asturias.
Un fito clave en todo este proceso é o acordo do Pleno Municipal do dia 1 de Xullo de 2015 polo que delega a súa competencia na Xunta de Goberno para tramitar o convenio con Paisajes, evitando, xa que logo, a publicidade propia dos plenos e facilitando o secretismo.
Ainda queda no aire o 18% da propiedade privada dispersa por Arxentina, sen que se saiba se Paisaxes se vai meter en obras mentras non se resolva o problema, nen se o convenio secreto di algo, ou simplemente omite este oscurísimo detalle.
Esto e o que hai en liñas xeráis. Calquera pode decatarse de que hai demasiados puntos grises ou máis ben negros ao longo deste proceso de case dez anos, do que suliñamos o segredo do convenio -que non coñecen nen os mesmos concellais- e a estrana operación que esquece os fondos públicos investidos na restauración do edificio ao longo de vinte anos.
Polo demáis, como é sabido, Paisajes de Asturias en máis de doce anos non inciou ningunha actividade nin rematou ningunha obra agás a casa familiar en Castropol. E nesas condicións, baixo segredo, e sen proxecto técnico coñecido, o Sr. alcalde de Ribadeo desfaise da Torre dos Moreno.

Nota de prensa da Asociación pro maiores José Mª Rodríguez

Nota de prensa

Asociación pro maiores José Mª Rodríguez

   O pasado sábado 5 de outubro tivo lugar no lavadoiro da r/ Fornos a primeira xuntanza convocada para poñer en marcha a Asociación pro maiores José Mª Rodríguez. Á mesma acudiron persoas con familiares na nova residencia e outras en diferente situación.
   Esta primeira toma de contacto serviu para trazar unha folla de ruta cara ó futuro que permita integrar á maior cantidade de xente interesada posible. Na xuntanza, da que foron previamente informados tanto a dirección da residencia como o concello, faláronse os máis diversos temas, dende as incidencias que xa leva pasado nos meses de funcionamento á difusión da existencia da propia asociación, pasando pola mellora evidente entre o despois e o antes da inauguración, as liñas de actuación, a necesidade de apoio ó funcionamento, as preocupacións cara ó futuro, as alegacións ás normas de funcionamento, o descoñecemento da normativa legal por parte dor reunidos, etc.
   O acordo fundamental de que os temas relacionados coa mellora das condicións de vida dos nosos maiores non son para tratar como queixas na rúa, senón encadrados nunha colaboración estruturada, levou ó esbozo das liñas de actuación a manter ata a próxima xuntanza da asociación, prevista para antes do inverno.
   Ribadeo, a sete de outubro de 2019.

20191003

Nota de prensa da Asociación pro maiores José Mª Rodríguez

A nova residencia, a vista de paxaro (sigpac)

Nota de prensa

Asociación pro maiores José Mª Rodríguez

   Como no seu momento fora anunciado pola Plataforma pro Residencia de Maiores de Ribadeo, pouco a pouco estanse a dar os pasos para a posta en marcha da Asociación pro maiores José Mª Rodríguez.
   Nestes momentos, xa hai tempo que se teñen realizado consultas para a redacción dos estatutos, se ten realizado a constitución e estamos á espera da validación legal dos estatutos, que foron enviados no seu día.
   Cabe lembrar que os obxecivos propostos para a asociación son “A axuda e procura dun mellor desenvolvemento vital dos maiores en Ribadeo” e “A optimización das circunstancias materiais e metodolóxicas para o coidado dos maiores de Ribadeo”
   Asemade, xa coa nova residencia a pleno rendemento unha vez pasados os momentos iniciais, cremos que xa é o momento de poñernos en contacto coas familias dos residentes e a xente interesada en que os nosos maiores teñan a mellor calidade de vida, convocando unha xuntanza no lavadoiro da r/Fornos o sábado 5 de outubro de 2019 ás 20:00 para unha primeira toma de contacto e participación na asociación.