20190220

Indefensión aprendida, debilidade animada

de cara ás próximas (varias) eleccións, coido sería intresante poñer no foco un concepto que non se estila moito en polítca e menos en época preelectoral. Algo que, non obstante, aplícase de xeito case sistemático neste ámbito. Trátase do que en psicoloxía se coñece como 'indefensión aprendida'. En breve, refírese a que se se amañan a regran dun xogo, sexa o xogo que sexa, e se fai dun xeito opaco co resultado de que sexa máis difícil xogar e char a resultados para unhas persoas que para outras, entón axente afectada pola discriminación negativa verase como peor xogadora, e en consecuencia, desincentivarase e terán peores resultados e unha imaxe máis negativa de si en relación o xogo.
Agora ben, a política tal como está concebida no sistema re representación, é un xogo...
En política, de longo tempo por estes lares, ven sucedendo algo polo estilo. Vista a política como xestión do poder sobre o conxunto social e as súas actividades, se as persoas non teñen poder por outros medios, poder 'de feito', 'poder fáctico', ven sistemáticamente como o valor da súa participación política tende a anularse. Como resultado, diminúe a súa participación primaria e en consecuencia, a súa representación, incidindo máis aínda no seu sententemento de perda de poder político nunha espiral decrecente da que non se pode saír dentro do sistema.
Se a participación se mantén en parte, é por un interese secundario, debido non á expresión do que é, sinte ou lle parece á persoa, senón debido a propaganda dos diversos partidos, nunha especie de chamamento que indica 'comigo serás forte', abandoa o teu e vente. Pero isto significa que a participación xa é mediatizada, para o uso puntual dos partidos e non das persoas, que se se enefician en algo é de xeito secundario.
Mesmo esa posibilidade de cambio que se podería albiscar cada x anos nos procesos electorais está así mediatizada de diversos xeitos, dende o filtro polo que pasan os candidatos para chegar a selo, á convivencia do poder político cos poderes fácticos, pois haxa ou non connivencia de principio, pode aplicarse aquelo de que dous que durmen no mesmo colchón vólvense da mesma opinión...
Mentres, parasaír desta espiral só queda cambiar as regras do xogo, ou sexa, cambiar o xogo.

20190218

Paseando sobre a ría de Ribadeo

Fin de semana. Temperie agradable. Nun entorno como o de Ribadeo, un paseo preto do pobo está á man. Mágoa dun espectáculo como o da foto, tomada nos bloques, cunha luminaria destrozada e un cubo de lixo destrozado e estrado o seu contido. Febre do sábado noite? O carallo! febre de imbecilidade animal.
 Lémbrame a imaxe anterior a outra, esta tomada no Comado, nun lugar que podería albergar a un dos famosos bancos 'máis bonito do mundo'. De feito, puxeron un para admirar a vista. E a imaxe amosa como está na actualidade. E iso que subir ata alí require como mínimo, tempo de vehículo se vas motorizado.
Volvamos a Ribadeo. Un paseo pode levar a un a ver as exportacións que saen polo porto, como os montóns de madeira (de pino a maioría, neste caso) que se apilan en Mirasol. Miles de toneladas dispostas a ser cargadas.
Un paseo mañaneiro permite ver como se levanta o Sol polo fondo da Liñeira.
Pero aínda que non sexa tan cedo, dende o parque do mineral pode aprezarse o fondo da ría, a salvo cun límite do campo con cordas que leva sufrido xa agresións e pola traxectoria, seguirá a sufrilas.
 E, voltando ó sitio de inicio, como conxugará quen fai os destrozos o lixo estrado coas novas duchas (que xa facían falta...)
En fin, Ribadeo ten recunchos para un paseo. E para moitos.

20190217

Un partido informando ('informando', así se titula)

Vou tirar un papel á papelera e fíxome: un aviso de que un acto de presentación dun candidato non se vai celebrar por cambios de última hora na axenda dun alto cargo do partido.  Pero o candidato éo ás municipais. Os carteis xa estaban impresos e colocados, e a nota foi algo rápido, para saír do paso, o que significará un novo aviso para cando a axenda do alto cargo teña un oco...
A modo de separación de poderes, houbo un tempo que crin que tamén había separación de funcións entre as administracións dos diversos niveis, coa coordinación pertinente, claro, pero tamén coa separación entre o que é administración e o que é partido. Hai tempo que abandoei a idea, ó ver un manga-por-hombro entre administración e partido tanto como a vertebración, partido mediante, de diversas administracións con ausencia de coordinación con outras vertebradas por partidos diferentes. E o cidadán pinta pouco, só comparsa, se non está nun partido metido. As asociacións cidadáns teñen que ganarse día a día un minúsculo oco para facer algo parello á súa función nun sistema en equilibrio. Porque meterse no sistema como cooptadas polos partidos non é ser asociación, senón sucursal.
Sigo soñando, son un soñador, tal vez iluso: tal vez mañá esa coordinación exista, vertebrada a partir dos cidadáns, cara arriba dunha a outra administración, de abaixo arriba, e os partidos sexan agrupacións de cidadáns con ideas semellantes para vender as súas ideas e non maquinarias de guerra social mediatizada de arriba abaixo.
Si, sei que o sistema propicia a súa reprodución e que a cousa está difícil. Mais os cidadáns temos un sistema de relacións cunha plasticidade que pode permitilo. Traballo nos ha costar. Pero é a supervivencia o que está en xogo, e o sistema actual, cos seus fallos, non a asegura.
--
Tamén en Galicia Dixital.

20190216

Es maior de idade? 8 cm menos!

Ao ritmo actual, se es maior de idade, isto é, ao menos tes 18 anos, o mar subiu dende o teu nacemento ao menos 8 cm, 4,8 mm/ano.
Se vives en Ribadeo, iso significaría que verías o tesón na ría cousa de media hora menos cada día. Significaría, se non fóra por un detalle: a subida do nivel do mar tamén fai que entre relativamente máis auga na ría e se colmate máis, aumentando a necesidade de dragado, aínda que o maior nivel de auga parecería implicar maior calado.
E na praia? Pois cada unha funcionará de xeito diferente, mais, de conservar a area, significaría cousa de 1 m menos de praia en cada momento. Pero, a elevación do nivel do mar implica nas praias sobre todo maior erosión, logo aínda menos praia...
E nas catedrais, ese monumento natural icónico que leva anos potenciando a economía ribadense? Pois mais nivel do mar implica maior erosión, e polo tanto, menor duración: caerán antes, con todo o que iso significa.
Cada unha das afirmacións anteriores é matizable: son afirmacións vagas e xerais. Pero iso non significa que por termo medio, sexan 'verdades coma puños'.
Ah! e o cambio climático está acelerando. Iso significa que ne próximos anos os seus efectos acentuaránse. E non só no nivel do mar... estás preparada ou es outra persoa inxenua máis (entre outras posibilidades que non significan que podas solucionalo dex eito individual)?
Xoias das Maldivas, foto da ESA na que se recollen as illas Maldivas, un dos lugares máis afectados pola suba do nivel do mar (a súa elevación máixima é equivalente á do tesón en marea baixa)


20190215

Ligando unha reseña na páxina web do IES de Ribadeo Dionisio Gamallo

http://www.edu.xunta.gal/centros/iesribadeo/?q=node/485
O luns, día 4 de febreiro, Antonio Gregorio Montes faloulle ó alumnado de 2º de ESO da Galipedia, versión en galego da Wikipedia. O relator foi un dos promotores desta enciclopedia colaborativa e, durante algún tempo, un dos seus administradores.
Organizaron a actividade o Equipo de Dinamización da Lingua Galega e o Departamento de Galego.

20190212

Manifestación aquí, en Santiago, en Madrid, no mundo... vistas dende Ribadeo

Imaxe cedida ó dominio público, collida de commons.wikimedia.org

A fin de semana pasada tiveron lugar dúas manifestacións, unha na praza de Colón de Madrid, e outra na praza da Quintana de Santiago, que tiveron diferente tratamento mediático. É complexo tentar unha comparación, pero coido que o tema a merece, ao menos parcial, insertada dentro doutras dúas, a protesta continuada polas pensións e a dos chalecos verdes (esta última ó mellor non te soa... aínda)
As superficies ocupadas pola manifestación madrileña, con autobuses pagados ('polo partido', din), era, descontando o terreo das fontes e aumentando algo das rúas laterais, duns 50 000 m2. Non vou entrar en guerra de cifras, pero si dicir que a súa densidade media, á vista das fotos, era algo menor que a da praza da Quintana, con autobuses a pagar polos asistentes, e que ven tendo uns 3 100 m2. Iso ven a significar que, como moito, na manifa madrileña había 16 veces máis xente que na de Santiago. Comparando a poboación de España, 47 millóns, coa de Galicia, 2,7 millóns, sae a máis de 17 veces. É dicir, en importancia relativa, a pesares das condicións para traer a xente, o machaque mediático, etc, foi maior a manifestación en prol da Sanidade Pública en Galicia que a feita polo espectro dereita-ultradereita en Madrid. En cambio, para sinalar o tratamento dos medios informativos, só dicir que nos medios a nivel estatal non se podia atopar nova algunha sobre a manifestación en Galicia, mentras que a madrileña ocupaba varias páxinas, a máis dos artigos dos comentaristas. Nos medios 'galegos', a portada era para a manifestación madrileña, que acaparaba tamén os comentarios, con artigos interiores menores en tamaño para a da Sanidade Galega. Sería porque o xefe do goberno galego foi a protestar a Madrid evitando as protestas moito máis concretas e verdadeiras que as madrileñas (con manifesto que o principal partido convocante recoñece que ten só 'gran parte de veracidad'). E así, imos cambiando ó son que nos toca (iso pretenden): hai tempo, foi 'España' (unha versión, claro), logo, a 'Marca España', agora a 'España moral'...
Mentres, hai máis dun ano que comezaron as protestas dos pensionistas, e son recollidas de xeito moi diferente polos medios. Mentres que é evidente que por termo medio van medrando en importancia (e para mostra, a de Ribadeo), o cansanzo dos medios despois de non darlle recoñecemento inicial e ter un pico nas noticias cando xa era inevitable, fai que queden relegadas ás informacións locais, e que, na información por termo medio, se opte por dicir que a houbo máis que por recalcar os puntos que son reclamados e a actualidade das reclamacións.
E mentres, a nivel mundial está a medrar o clamor dos chalecos verdes.
?
Si, está lanzada a convocatoria da School strike for climate, folga escolar múltiple (pasada, presente e futura) polo clima, co lema 'Deixade de roubarnos o noso futuro!'. Escolar, si, pero en marea crecente, que puiden ver notificada ata o momento en poucos medios a nivel estatal, e máis como curiosidade que como nota dunha acción. Mais supoño que hoxe mesmo aparecereá xa en máis, así é o mimetismo da prensa. Un cachondeo? Non lle pareceu así á xente con poder cando no elitista Foro de Davos invitaron á primeira convocante, unha rapaza sueca de tan só 15 anos...
E é que, por moito que se empeñen as 'macromanifestacións' quencidas pola prensa, o mundo está a cambiar...

NUNCA TANTO RIBADEO. Covadonga Suárez, colectivo « Por nuestro faro »

    Nunca tanto Ribadeo anduvo de boca en boca, nunca fue tan fotografiado, tan exportado.
   Nunca tanto Ribadeo fue como una moneda, de esas que brillan a kilómetros, pero que después derretidas en la mano te das cuenta de que eran de chocolate. Nunca Ribadeo se pareció tanto a una de esas señoras estiradas y reoperadas cuya edad verdadera sólo se sabe a ciencia cierta si te acercas bien y les miras la textura de las manos. Pero el concepto a la última «Ribadeo para el mundo» es esto: una gran exposición.
   Si nos acercamos, la moneda, la de verdad, se persigue en la hosteleria con un trabajo y una dedicación constantes porque a pesar de los pesares resulta que no hay tanta gente como se anuncia, y cuando aparece no siempre deja el dinero que podía esperarse. Aquí tenemos la otra cara de aquella moneda, la del día a día, fuera de cámara. Mientras las dos suites de Illa Pancha funcionan sin llenazo constante, sin evaluación económico-financiera conocida, en el centro urbano se trabaja duro para que salgan las cuentas. Como la moneda, nunca tanto Ribadeo tuvo doble faz.
  Las irregularidades y vacíos informativos en todo lo referente al misterio « Illa Pancha » se acumulan a lo largo del tiempo, denunciados por el colectivo « Por nuestro faro », y revalidados por el Defensor del Pueblo, sin que eso haya incomodado lo más mínimo al Concello. Se ha pedido información e implicación al alcalde durante años, sin éxito, a través de correos, con intervenciones en los plenos municipales, y en los periódicos, hasta llegar, en el momento actual, a denunciar su falta de transparencia por segunda vez consecutiva ante la Valedora do Pobo. Ahora tenemos una fosa séptica cambiada de sitio y denunciada a Seprona, con una larga lista de incongruencias en su proyecto, y sin legalizar pero formando parte del conjunto desde el principio. Se trata de una fosa que el alcalde no ha querido cuestionar ni durante el período de alegaciones, ni antes, ni después, como tampoco ha querido responder en base a qué normas dio en su momento la licencia de apertura cuando aún hoy dice desconocer si la fosa cuenta con todos los permisos. Mucho me temo que en medio de los flashes esté pasando desapercibido uno de los atropellos antitransparencia más importantes de los últimos lustros en Ribadeo, y quizás todo sea inversamente proporcional a la política hueca pero llena de paillettes que ahora es moda, ese nuevo patriotismo ultraribadense de base publicitaria.
Por otro lado, hace unos días la encargada de los apartamentos de Illa Pancha reconocía en la prensa que los clientes del hotel se quedaban solos, tenían un código con el que entraban, y la isla era para ellos, no sólo el hotel, no sólo la zona concesionada, sino la isla entera. Y nosotros sin saber por qué, quién lo autorizó, dónde está la ley que lo permite, ni si la conoce o le importa al alcalde (lo que sí sospechamos es que no moverá un dedo y que todo seguirá su curso). Pero, desde luego, y volviendo a lo de antes, qué suertaza tienen los de fuera, nosotros tenemos que esperar a que alguien organice un evento para ver la isla de cerca, cuando clientes de todas las edades, pasean a sus anchas de noche o de día. Sin duda, después de tantos años cerrada al público, alguien debió decretar también que ahora no hay ningún riesgo de despeñarse, o salir volando con un golpe de mar, y que todos los huéspedes tienen un ángel de la guarda hiperactivo por muy solos que se queden en Illa Pancha durante las noches de invierno.
   Al final, quién sabe lo que pasa en la isla, por qué y cómo funciona, pero eso es lo de menos mientras venga un fotógrafo tailandés a inmortalizar su estampa y luego se le vea comer una ración de pulpo en una tapería típica. Entrar o no en la isla dependerá del humor del regente, de las desconocidas leyes de Puertos, y de la opacidad cómplice del Concello. Pero desde luego no seré yo la afortunada, y vosotros tampoco. A pesar de que en Ribadeo nunca tanto... todo.

20190210

Algunhas normas para circular en bici por Ribadeo

Hai xa tempo, hai varios mandatos, aló pola década dos dous mil, que en Ribadeo houbo xuntanzas varias impulsadas dende o concello para construír un plan de mobilidade. Aquelo desapareceu, tragado non sei ben por que. Hai abondos menos anos, houbo durante case un ano un paseo mensual para chamar a atención sobre a mobilidade en bicicleta (obxectivo moito máis reducido, como correspondía ó grupo de usuarios impulsor) que chegou un momento que non foi convocado, e que quizáis fixo que cousa dun ano despois apareceran os carteis de 'Ribadeo vila amiga das bicicletas'
Mais, con ou sen carteis, a diferencia entre antes e despois do dito non se ten deixado notar. Por iso, e procurando un pequeno impulso, deixo abaixo unha síntese de normas que sería convinte adoptar (ou outras semellantes) para a circulación de bicicletas. E falo en condicional porque, por exemplo os carrís bici aínda non existen en Ribadeo...
Decálogo do ciclista ribadense
1.Toda persoa que circule ten que repectar as normas de circulación.
2.As bicicletas deben circular pola calzada, de xeito preferente achegadas ás beiras, tendo prohibidas as beirarúas.
3.Se hai carril bici, deben facelo por dito carril, no que teñen preferencia.
4.Poderán circular polas zonas peonís só se están razonablemente baleiras. 
5.A bicicleta debe ter elementos de sinalización que permitan ubicala claramente mesmo en condicións de pouca visibilidade. Asemade, é recomendable o uso de prendas reflectantes.
6.Os usuarios da bicicleta non poderán levar auriculares.
7.Só se podrán transportar outras persoas se alguén maior de idade transporta a menores de 7 anos, con cadeira adaptada e casco.
8.As bicicletas deben estacionarse nos lugares habilitados. Se non houbera ningún preto, poderán usarse as beirarúas e as áreas peonís.
9.Os menores de idade deben circular sempre con casco.
10.Os adiantamentos de vehículos con motor deben deixar unha beira de 1,5 m, e, en caso de manterse detrás dunha bici, unha distancia de 3 m.
--
O último punto é máis para condutores que para ciclistas, e o conxunto pode ser moi perfeccionado, mais coido que é máis importante cumprir un conxunto básico de normas que poñer moitas e logo que nin se saiba que din...

20190209

Novas do concello de Ribadeo : anos do 1936-1940 (1)

Onte recibín unha ligazón que apreciei:
Novas do concello de Ribadeo : anos do 1936-1940 (1)
Doado de procurar en Google, aconsello o artigo, en espera da segunda parte. Nel, Isidro, vai debullando algún feito, como que ata o 23 os grupos armados golpistas non entraron en Ribadeo, e que a primeira 'cousa institucional' que fixeron foi o nomeamento de alcalde. Sobra dicir que a dedo, e pola legalidade da imposición. O 'afortunado' foi Antonio Moreda Rodríguez, avogado, que recibiu o encargo do representante da guardia cvil en Ribadeo, F. álvarez Holguín.
Faise eco o artigo de diversas doacións do concello para peticións tamén diversas, de axuda para unha prótese artificial para un ferido no ataque a Ribadeo ó sufraxio de gastos para un avión, logo trocados para un navío. Tamén toca varios casos de 'abandono do servicio' e polo tanto, suspensión, expulsión, etc, de obreiros do concello, ou a detención dun deputado.
Como di antes do título, nada que non saíra en prensa ou non fora recollido en actas do concello. Pero algo moi ben traído.
E unha guinda, entre outras que se poden citar, na acta do concello do 20 de marzo de 1937: "Decídese restablecer o vello costume de acudir ós actos eclesiásticos da Semana Santa." Coido que está claro que a costume fora interrompida, e tamén de onde sae que aínda a Semana Santa pasada houbera representación do concello na procesión. Algo contra o que José Mª Rodríguez ten falado máis dunha vez, e aparecido neste blog asemade máis dunha vez.

20190208

A residencia no 2019

A conto dunha nova que me fixeron notar hoxe, voltei ler a nota de prensa que liberou o concello o día 5 sobre a residencia, e póñoa no blog, sen comentarios sobre o contido, que a quen teña seguido a historia da residencia de maiores de Ribadeo non lle fan falta, e a quen non, faltaranlle referentes. O título, é tal cal aparece na páxina do concello, de onde copio (supoño que a intención sería poñer algo como 'o alcalde pide rapidez e acusa...').

E ACUSA Á ADMINISTRACIÓN GALEGA DE RALENTIZAR A APERTURA
PIA para a residencia
05/02/2019
O alcalde, Fernando Suárez, solicítalle á Xunta que conceda canto antes o PIA para a nova residencia de maiores. O rexedor denuncia que Ribadeo leva máis de mes e medio agardando por este permiso e di que "este silencio xa cheira".
Suárez Barcia manifestou que "este silencio de vai máis de mes e medio que enviamos desde o Concello de Ribadeo toda a documentación á Xunta de Galicia para solicitar o PIA, o permiso de inicio de actividade. Toda a documentación, con todos os certificados, con todos os acordos, con todo, administrativamente de maneira impecable como penso que ningunha outra administración pode ter enviada esta documentación á Xunta".
O rexedor sinalou: "entendemos que mes e medio despois, vulnerando totalmente os prazos que a lei establece para que se emitan informes, para que se evacúen informes, etc…, temos silencio. Hai uns días comuniqueime persoalmente cunha subdirectora e, un tanto nerviosa, dixo que si, que os estaban estudando e que nos contestarían".
Para o alcalde ribadense "o tema é que vai máis de mes e medio aló, e eu quero dicir xa, non no nome do goberno senón que me atrevo a dicir no nome de toda a Corporación de Ribadeo que o que está pasando aquí coa Xunta de Galicia é algo para estar abraiados. Non debe supoñer tanto problema a petición de informes porque, segundo a lei, hainos que evacuar no prazo de dez días, polo tanto este informe que a Xunta está esperando dos seus servizos xurídicos deberá estar feito cinco veces. Tampouco é tanta novidade o método de xestión que nosoutros queremos aplicar, que é unha xestión baseada na cooperación no que a propia lei 27/2013, impulsada polo goberno de Rajoy no seu momento, busca para que as administracións primemos a coordinación, a eficiencia e a eficacia, e primemos que estas Deputacións poidan, dunha maneira activa, impulsar todas aquelas accións entre Concellos de menos de 20.000 habitantes, como é o caso".
Suárez Barcia pregúntase "que é o que ocorre, pois que podemos empezar a pensar mal a Corporación Municipal de Ribadeo de que esta demora non teña nada que ver coa cercanía do proceso electoral, que dalgunha maneira isto hai que paralo sexa como sexa e dalgunha maneira a Xunta está buscando o imposible para poñernos problemas outra vez, para poñer paus nas rodas, que é o que viñeron facendo durante estes anos coa residencia. Primeiro non deron un can para construíla e agora como temos acreditado a posibilidade de levalo adiante entre a Deputación e o Concello, e de feito nestes días a Deputación está en proceso de selección da mellor empresa que poida levar a xestión xunto coa propia Deputación, dalgunha maneira a Xunta quizais está intentando buscar algún recoveco para poñer problemas".
O alcalde engadiu: "polo seu ben, e pola opinión pública de que todo o mundo está mirando en Ribadeo a actitude da Xunta para que dunha vez por todas dean o permiso de inicio de actividade, porque creo que non tiveron tantos miramentos para dar en outros Concellos, aos que con tres papeluchos deron o PIA, e aquí pouco menos que coa enciclopedia británica, nos están poñendo problemas polo menos con este silencio que xa cheira".