20180706

Ribadeo indiano 2018

Por se a alguén non lle chegou o programa... en varios formatos:



A torre dos Moreno e o concello: documentos

Comoqueira que estes días están a verse na prensa diversas novas sobre o futuro da Torre dos Moreno, deixo aquí un brevísimo resume do pasado e as notas que o concello puxo a disposición o día 4 de xullo a raíz da xunta mantida o día 3, deixando o dar a miña opinión para outro momento:
A.Resume:
Dende hai varios anos, Paisajes de Asturias ten mercado pouco a pouco a maioría da propiedade. Hoxe, o concello ten unha parte minoritaria que ademais estivo documentada de xeito deficiente, e outra parte, a máis pequena segue en mans de descendentes de emigrantes dispersos por sudamérica. A Torre necesita de conservación e hai xa máis unha década que se comezou con algún traballo para atallar as necesidades máis urxentes cara a evitar a súa caída. Os custes xuntáronse ás técnicas necesarias para unha rehabilitación integral como impedimento para facer posible o futuro da torre. O concello comezou un proceso para poñer en claro a súa propiedade e, no medio, pasou o centenario da Torre dos Moreno sen celebración.No medio tamén, novas coma esta do 2011 do El País: "La incierta vida de la Torre dos Moreno. Una firma asturiana se hace con la mayoría del inmueble de Ribadeo y planea rehabilitarlo antes de 2015" (pola metade do orzamento previsto polo arquitecto encargado das rehabilitacións previas, Ernesto Cruzado)
B1.Nota de prensa do concello.

A REHABILITACIÓN DO EDIFICIO É MOI COSTOSA
Torre dos Moreno
04/07/2018
O Concello segue a dar pasos para a busca dunha solución definitiva para a Torre dos Moreno. A proposta adoptada nas últimas horas pola xunta de goberno, e explicada aos voceiros municipais, consiste na permuta da parte da propiedade municipal (o 21,25%) por unha edificación situada na praza de Abaixo, a carón do Cine Colón. Dito inmoble entregaríase ao Concello rehabilitado e a el trasladaríase o xulgado de paz de Ribadeo.
O alcalde, Fernando Suárez, explicou que "onte demos varios pasos para a busca dunha solución definitiva, legal, posible e segura para a pervivencia da Torre dos Moreno, como un dos emblemas mais salientables de Ribadeo e con unha seguridade e un ornato público que disipen os problemas de seguridade que pode ter a futuro de persistir nesta situación de semi ruina".
Para o rexedor "hai ter en conta que o Concello só é propietario dunha parte minoritaria da Torre dos Moreno, un 21,25%, correspondendo a parte maioritaria, un 60%, á empresa Paisajes de Asturias. Desde hai anos estivemos traballando nunha saída razoable con esta titular maioritaria, polo que despois dun complexo expediente instruído e informado nos últimos meses coas aportacións dos técnicos e xurídicos municipais, a xunta de goberno aprobou unha serie de medidas encamiñadas a dar a mellor saída posible a este reto que temos desde hai anos".
Suárez Barcia relatou que "a proposta adoptada, que onte foi explicada tamén aos voceiros municipais polos técnicos do Concello, supón varias situacións. Por unha banda, a permuta da parte da propiedade municipal por un inmoble situado na Praza de Abaixo, a Carón do antigo Cine Colón. Este inmoble entregaríase ao Concello rehabilitado e a el preténdese trasladar o Xulgado de Paz de Ribadeo, despois que non fructificase acordo algún coa Xunta de Galicia para que nos axudase a rehabilitar o actual, tal e como nos demandan desde hai tempo os sindicatos de funcionarios da administración galega. Esta permuta conta co informe favorable dos técnicos e xurídicos municipais posto que o importe entre o aportado e o recibido é favorable ao interese público municipal".
E engadiu: "e por outra banda, darase conta á Xunta de Galicia por se, en atención á Lei de Patrimonio de Galicia, esta quere exercer os seus dereitos de tanteo e retracto por se quere asumir a parte da propiedade municipal, dado que ela (a Xunta) si que ten infinitamente mais recursos económicos e competencias legais para facerlle fronte á conservación e uso desde edificio. Outras posibles saídas como a adquisición total da Torre dos Moreno ou mesmo a colaboración na súa rehabilitación integral coa nosa porcentaxe de participación foron sendo descartadas por motivacións de desproporción económica e por cuestións de legalidade".
O alcalde ribadense subliñou: "hai que ter en conta que unha valoración aproximada do custo de rehabilitación integral suporía uns 5 millóns de euros, o cal sería comprometer toda a inversión municipal durante moitos anos para funcións que non son propias para un Concello nin útiles para os veciños. A opción de participación na rehabilitación na parte que nos correspondería (21,25%) superaría o 1.000.000 euros e supoñería investir fondos públicos a un ben de natureza maioritariamente privada cando a porcentaxe do Concello son partes proindivisas de todo o edificio, polo que tampouco se podería obter ningún rendemento destas inversións (polo menos nun período razoable de tempo, e estando a expensas das condicións da parte propietaria maioritaria)".
Fernando Suárez dixo: "estamos seguros que calquera das saídas que se poidan propoñer, xerarán debate e controversia, ideas de todo tipo, etc, etc. Pero aquelas persoas que temos a representación pública dos veciños temos que atender sempre a garantir o mellor interese público, xunto coa salvagarda da seguridade pública, algo que a día de hoxe non está garantida. Queremos polo tanto que iso mude e que a Torre dos Moreno poida estar rehabilitada e segura nun curto período de tempo".
Esta nota de prensa ía acompañada en teoría, na web de dous documentos:
B2.Certificación do acordo da Xunta de Goberno

B3.Proposta da alcaldía (maio 2018)
O segundo documento dispón dunha ligazón na web, http://ribadeo.gal/actualidade/nova.php?id=2805&lg=gal que non está operativa, e polo tanto non se pode descargar, pero que espero que pase a estalo nalgún momento. Tentando procurala pola rede, non aparece tampouco. Se a logro, poñereina aquí...
--
O acordo, noutras plataformas:

Acordo de Xunta de Goberno para a Torre dos Moreno (20180703) by Antonio Gregorio on Scribd


20180705

NOVO INFORME DO DEFENSOR SOBRE A ILLA PANCHA

A illa Pancha, por Jose Mario Pires / CC BY-SA 4.0

No día de onte recibimos un novo escrito do Defensor del Pueblo sobre a Illa Pancha, que reproducimos íntegramente pola sua brevedade:
Con relación a la queja arriba indicada, el 4 de enero de 2018 se SUSPENDIERON la actuaciones practicada por esta institución con la Autoridad Portuaria de Ferrol, hasta tanto no se remitiese el estudio realizado sobre el proyecto de rehabilitación del Faro de Isla Pancha y la decisión adoptada sobre el inicio de un procedimiento de evaluación ambiental. Ante la tardanza en recibir la información, se le informa de que con esta misma fecha se ha solicitado su remisión urgente. Una vez que la Administración la remita, se le comunicará su contenido y las actuaciones que en su caso procedan.
Enténdese con toda claridade que o goberno anterior deixou colgado este asunto e non deu resposta á petición do Defensor despois de comprometerse por escrito, tanto con esta institución como na resposta ao deputado Fernán Vello (19/12/17). Mentres non se demostre o contrario o goberno do PP non moveu palla para iniciar a avaliación ambiental que esixe a lexislación europea, española e galega para os proxectos que poidan afectar á Rede Natura 2000. E así estamos dende o 30 de xunio de 2015, cando se aprobou a concesión e dende o 17 de febreiro de 2017, cando o Defensor informou por primeira vez da falla destes informes preceptivos.
Compre suliñar que na páxina web do Defensor hai constancia de que o concello de Ribadeo tamén recibiu este escrito. Agardaremos a ver se segue poñéndose de canto ou vai tomar algunha iniciativa.
Como se pode apreciar o Defensor solicita agora a resposta “urxente”, pendente dende hai seis meses. Segundo se pode ler nalgúns medios o novo goberno socialista procederá a renovar os cargos directivos na Autoridade Portuaria nas próximas semanas.
Deixamos esta información e seguiremos agardando os seguintes movementos.
Colectivo POR NUESTRO FARO
Ribadeo, 4 de Xullo de 2018

20180703

Concentración polas pensións

Ser xubilado non significa estar retirado... máis ben ó contrario, implica ser máis consciente dalgunhas cousas e poñerse en marcha en consecuencia desa consciencia.

20180620

NOVOS TEMPOS PARA O FARO DE RIBADEO

Vella foto da pasarela á illa Pancha

Co remate da xeira mais negra da democracia española e a chegada do novo goberno corren outros aires na administración e compre revisar os temas pendentes na tramitación do proxecto hostaleiro da Illa Pancha. Lembraremos, de vagar, que estes asuntos sempre están abertos, e pequenos cambios climatolóxicos poden facer que os ventos viren cando menos se agarda, e o que parecía imposible faise viable dun día para outro. Por exemplo compriría revisar un proxecto trufado de intereses do mais variopinto, obscurantismo e ineficacia, como é o caso de “Faros de España” que en seis anos xa sabemos ao que chegou. Sen invocar ningún revanchismo, calquera goberno que queira ventilar minimamente a pestilencia herdada terá que pararse un pouco a levantar algunhas alfombras.
No caso concreto do Faro da Illa Pancha hai unha ringleira de inquéritos que deberan ser reprantexados nos próximos meses.
En primeiro lugar temos a falla de informe de non afección a Rede Natura 2000, recoñecida pola Autoridade Portuaria na última resposta aos requerementos do Defensor del Pueblo e polo goberno anterior diante das preguntas do deputado de En Marea, Fernán Vello. Hai que suliñar aquí que o Defensor emitiu tres informes (17 de febreiro do 17, 22 de agosto do 17 e 4 de xaneiro do18) nos que inequívocamente argumenta as carencias do expediente devadito.
En segundo lugar temos a pregunta pendente de respostar polo defensor e pola autoridade portuaria encol da medición dos terreos incluídos na concesión. Como é sabido a concesión abarca cincocentos metros cadrados, pero está por crarexar se non debera incluír a totalidade da illa (4300 m2 só a cuberta vexetal) que está sendo explotada para o negocio hostaleiro, o cal rebasaría os 2500 m2 que son o límite legal para a concesión directa que se tramitou.
En terceiro lugar está o problema da memoria económica de viabilidade do proxecto, que en caso de existir foi redactada incluíndo unha cafetería que posteriormente non foi aprobada.
En coarto lugar está o asunto do acceso exclusivo dos clientes dos apartamentos e prohibido para os veciños e visitantes, sen que haxa explicación legal desta discriminación.
A estes temas pendentes de crarexar no caso do faro da Illa Pancha engádese o fracaso absoluto do proxecto faros de España que ten ,como trasfondo, uns custes ate agora descoñecidos a toda a enxurrada de influencias, enchufes e corrupcións acreditadas polos tribunais na xestión do extinto gobernó da gaivota.
Folga suliñar que o concello de Ribadeo ten unha nova oportunidade de retomar os compromisos que foi deixando voluntariamente nas cunetas, como foron as tres consultas á Autoridade Portuaria respostadas con vaguedades, o seu compromiso de defender o acceso libre dos veciños e a concesión das licenzas con tantos inquéritos sen resposta. A ver se agora canta a galiña.
O noso grupo, despois de tres anos segue mantendo o obxectivo para o que foi creado: evitar a privatización da Illa Pancha e promover o seu uso social e cidadá. Agora o novo goberno socialista ten a pelota no seu tellado.
 Colectivo “POR NUESTRO FARO”
 Ribadeo, 20 de Xuño de 2018

20180611

A MORTE VIVA. Francisco José Campos Dorado


Dentro da Ermida de Nosa Señora Santa María das Virtudes da Ponte de Arante, encóntrase esta figura que forma parte, entre outras, das preciosas, e mal, moi mal e moi precariamente conservadas pinturas murais, que mandou facer en 1516, D. PERO PARDO DE AGVIAR SENNOR DEL COTO DE SAN MARVGO, como reza a lenda baixo ditas pinturas (véxase a súa xenealoxía no artigo “ESCUDO HERÁLDICO DA ERMIDA DE NOSA SEÑORA DA PONTE DE ARANTE”, tamén en La Comarca del Eo, 23-Decembro-2017).
Estas pinturas, sen lugar á miña dubida, foron feitas por un gran mestre pintor, por desgracia anónimo ata o día de hoxe. Digo que foron feitas por un gran mestre, non so porque están ben feitas, coa agudeza dos trazos ben perfilados, definidos e ben debuxados, senón porque, co cualificativo “gran” quero expresar que ademais do coñecemento da técnica e arte da pintura, tamén ten coñecemento do misterioso mundo esotérico dos símbolos.
Esta figura representa á MORTE VIVA: “situada na nave ó lado dos fieis para que estes non poidan eludir a súa presencia, sempre a esquerda, orientada ao Norte, no reino do Demo, do frío e das tebras” (Cadernos de Investigación IES Dionisio Gamallo Fierros de Ribadeo, Nº6, 2005, páx.17). Excelente descrición da situación da figura, pero ese esqueleto que está medio en sentadillas cun arco tensado en disposición de querer disparar unha frecha cara ó altar, parece querernos dicir algo máis.
En primeiro lugar o esqueleto ten un corazón vivo, de cor vermello, de aí o de a Morte VIVA. Por outro lado, interpretouse o símbolo da frecha como a terrible lacra da PESTE, algo que na Idade Media propagaba a Morte a milleiros de individuos. Outros interpretan a escena, como: “unha alegoría da morte... coa pretensión de resaltar o papel de María como intercesora que redime os fieis dos seus pecados, por iso apunta ao presbiterio onde está a imaxe de Nosa Señora das Virtudes...” (Nosa Señora das Virtudes, Emilio Piñeiroa Lozano, 2018, páx.36)
Esta última interpretación cristiá pode ser a máis acertada. Pero no caso de que se pensara fora a PESTE, nesta figura, persoalmente dubídoo, ¿por qué?. Porque o esqueleto está pintado apuntando a frecha cara ao altar, e si a Morte propagaba a peste coas súas frechas, a figura tería que estar disparando a frecha cara aos fregueses, pois é aos homes e as mulleres a quen quere matar, e polo tanto non estaría disparando cara o Sagrario, a Deus e ós Santos que están no altar.
Entón ¿que representa esta figura da MORTE VIVA?
O adxectivo “esotérico" proben do grego “esoterikos” que significa: “reservado aos únicos adeptos”, e aplícase a todo o que é misterioso e incomprensible para a maioría das persoas, o que impide revelar aos non iniciados algunhas partes dun rito ou dunha doutrina, sobre todo relixiosa. A este adxectivo oponse, “exotérico” do grego “exoterikos” que significa: “destinado ao público”....., “exotérico” remítenos a “forma”, mentres que “esotérico” relaciónanos co “contido” (El Simbolismo Esotérico, M. Centini, Editorial de Vecchi, 2001, páx.9-10). Así, tan sutil diferencia como a destas dúas palabras, que son practicamente iguais a excepción dunha “s” que cambia por unha “x”, pode ser o significado e interpretación das figuras simbólicas. Na Heráldica, isto ocorre de cotío, e a forma de cada figura, a súa posición a destra, a sinistra, arriba, abaixo ou de fronte, significan algo distinto, o cal debe terse moi en conta a hora de interpretar cada brasón.
Pois ben. No mundo hinduísta e no budismo, esa figura da Morte dispara tamén unha frecha cun arco, pero a súa interpretación e moi distinta. Neste caso a morte ten collido fortemente pola cintura ao Home, representado polo Arco, co que lanza a sílaba sagrada OM, esa vibración cósmica que deu vida o universo, e que no mundo cristián podería interpretarse como o sopro divino que deu vida o home, a ALMA do home, a cal, unha vez disparada, cruza o espazo baleiro da IGNORANCIA para alcanzar ao SER SUPREMO, ó Máis Alto, ó verdadeiro DEUS que está no altar, no sagrario.
Outra interpretación paralela, dinos que a frecha é o EGO, o propio EU da persoa, do home, que é lanzado pola MORTE VIVA, para liberalo da individualidade, do EGOÍSMO, para abrirse paso ao encontro do ABSOLUTO, do CREADOR, para alcanzar a auténtica e suprema SABIDURÍA.
Esta interpretación oriental parece ser máis acertada que aquela da PESTE, pois a Morte disparando cara o altar para facer dano a aquelo que o altar representa, non parece consecuente, nin lóxico. Por esta mesma razón lanzar a ALMA cara a María para que sexa intercesora ante DEUS, pode ser tamén unha boa interpretación.
Pero entón xúrdennos outras preguntas, e non sinxelas de responder. ¿Quen foi o autor, o mestre que realizou tal pintura? ¿Seguro que tódalas pinturas son da mesma época, e foron feitas polo mesmo mestre?
Haberá moitas dúbidas o respecto. Pois si ben, D. Pero Pardo de Aguiar, mandou facer un mural onde as figuras representan escenas exclusivamente de devoción relixiosa cristiá, a MORTE VIVA, en cambio, é representación dunha figura que ensina FILOSOFÍA, e pola interpretación, antes dita, Filosofía Oriental, que puido ser traducida o saber cristián, como se fixo con decenas de outras. ¿Quen era entón ese home que tiña este tipo de coñecementos na nosa bisbarra? Puidera ser que houbera algún veciño con coñecementos tan exclusivos para a época, quizais un Mestre pintor que rexentara unha Escola de Pintura e que estivera inmerso no movemento de renovación do Renacemento?. Non o sabemos, pois ó ser Ribadeo porto de mar desde a máis remota antigüidade, non sabemos que veciños chegou a haber en Ribadeo, e non hai padróns completos e específicos de cada veciño, nin das profesións, nin dos gremios artesáns aos que cada un pertencía.
Pero quizais, incluso, o Mestre non era de Ribadeo nin dos contornos, e puidera ser un Peregrino que percorría o Camiño de Santiago en busca das súas propias revelacións para poñer en claro o seu propio elucidario, e que por circunstancias descoñecidas, puido verse involucrado no deseño e creación das pinturas da Ermida de Nosa Señora Santa María das Virtudes da Ponte de Arante, nas que participou, e deixou a súa impronta filosófica na figura da MORTE VIVA, e ¿nalgunha figura máis? ¿Quen era aquel sabio peregrino? Seguramente nunca o saberemos, pero sen dúbida deixounos unha magnífica obra para admirar e, sobre todo, para facernos reflexionar, pois despois de toda unha vida de traballos e sacrificios, o final, aínda non sabemos nada.

20180607

Arte en Ribadeo

O castelo San Damián (parece que cada vez menos), a antiga oficina de Turismo, ou a nova, son algúns lugares que se usan en Ribadeo para exposicións. Con menos recorrido social, pero ás veces abondo máis público, o IES de Ribadeo Dionisio Gamallo tamén é usado para exposicións, xeralmente dos propios alumnos. Non me estou a referir actividades como a exposición de paneis sobre Mª Victoria Moreno que aínda cobre as escaleiras centrais do centro educativo, senón a outras, como a que está na actualidade exposta e a partir do próximo martes participará no CENIMA focense nunha exposición impulsada arredor da figura de Juan Puchades Quilis.
Preguntados sobre as súas obras, algúns dos autores e autoras e tamén visitantes, asígnanlles unha interpretación, emntres que para outros é só unha representación estética. Velaeiquí algunhas das obras expostas:








20180605

O acto de presentación do libro e mesa redonda en memoria de José María, en vídeo

Realizado o sábado no acto por José Antonio Abella Albo.

No día mundial do medio ambiente, Ribadeo...

5 de xuño. Día mundial do medio ambiente. Hai moitas loitas por cubrir a favor do medio ambiente, mais hoxe por hoxe, a fronte máis importante, a elixida como tema para 2018, é a contaminación por plásticos. Nin siquiera os gases de invernadoiro, que están levando a un cataclismo ó planeta con data case fixada.
O lema, rexeita o que non podas reusar, pon o acento en que a xente debe liberarse da excesiva confianza nas cousas dun só uso ou rexeitables, pois teñen severas consecuencias para o medio ambiente. Debemos liberar a natureza, a vida silvestre e a nosa saúde dos plásticos.
Un sumidoiro, na r/ Villafranca, tapado con plástico por dentro. Publicado en 'De todo, no verán e e en Ribadeo' (2009)

Algunhas entradas do blog con alusións ós plásticos:
Navegando mares de plástico.
Ribadeo e a reciclaxe.
Saca o teu gran.
Cando menos curioso: Coge3, concienciación/acción
As nosas costas: navegando mares de plástico
Galicia: operación acordeón e síndrome de Estocolmo
Santa Cruz pre xira.
Do (noso) mar... contaminado.
Paraugas de vidro.
Unha vista de domingo.
Lagoas.
Xornais de turismo en secano.

20180604

Pensións adecuadas? Non aínda.

Non, un cambio da sociedade non é automático despois dun cambio de goberno. Nin as leis cambian de xeito automático. Por moitas esperanzas que se teñan postas. Aí está o Premio Nobel a priori de Obama, que terá sido bo presidente  ou non, mais o premio Nobel da Paz parece excesivo.
Por iso o movemento a favor das pensións públicas continúa. Porque polo momento, pouco ten cambiado.
En Ribadeo o sábado 2 de xuño tivo lugar a última reunión. Pode compararse con outras anteriores (a pesar de que por esta volta, case se solapa coa anterior):
Perparándose para o acto.





Esta, collida do Facebook de Modepen-Ribadeo.
E agora e fotos de Suso Fernández, concentracións do 16 de abril:
Do 21 de febreiro:
No medio houbo unhas cantas concentracións máis, claro. E máis que se pretenden no futuro, ḿentres a cousa non cambie. E iso non significa cambio d goberno, senón máis ben de sistema.