20150425

Ríos con vida, por Mark Adkinson

AVV O Tesón
Nota de prensa
Ciclo visións do medio ambiente
Onte venres tivo lugar a terceira e última actividade do ciclo da AVV O Tesón "Visións do medio ambiente dende Ribadeo", a charla de Mark Adkinson sobre “A pesca recreativa como fonte de ingresos sostibles”.
A charla dividiuse en tres partes, unha primeira, a presentación de AEMS Ríos con Vida, na que usou un vídeo para ilustrar a actividade da asociación, pasando logo a poñer en consideración un exemplo da valoración económica do coidado dos ríos e a pesca sen morte nunha zona dos EEUU con certa semellanza con Galicia, para finalmente, nun ambiente totalmente distendido, abranguer diversas cuestións relacionadas co tema e con Galicia, comezando polos métodos e as orientacións precisas de accións.
Quizais, se tiveramos que procurar unha sentencia que resumira a charla, sería algo así como “Moverse a favor do medio ambiente rendibiliza a nosa vida”: Está claro que produce rendementos económicos, e que non deixa de ser un alicerce, pero o motor principal non debe ser ese, senón o propio sentido conservacionista do noso entorno e nós mesmos, e que non é só unha necesidade, senón tamén unha fonte de satisfaccións.
Entre outras cousas, como as diversas accións xudiciais en marcha para que as eléctricas cumpran a lei, ou a intervención para lograr que a lei contemple o medio, cristalizou a posibilidade de 'adoptar un río', o que se estudará potenciar en Ribadeo a traverso dos centros de ensino.

20150423

Un paseo por Ribadeo: ribadeando

Onte non quedei a gusto co resultado do post "Historia e coñecemento de Ribadeo". Por iso, hoxe presento de xeito rápido un pequeno paseo de escasos oitocentos metros e algúns dos moitos comentarios que se poden facer del, coñecemento de Ribadeo e a súa historia, mesmo obviando a maior parte de observacións máis coñecidas. Comezo na entrada do antigo faro de obras públicas e remato no paseo Alfonso Rodríguez Castelao, sobre o porto de Mirasol. Dez minutos que, a paso distendido, mirando, pode converterse en abondo máis.
Collido de Google Maps

O primeiro é o mesmo punto de saída. O faro de Obras Públicas ten unha historia, pero pódese aproveitar para desfrutar do pequeno parque á beira, ver un cantil polo que todo o ano cae auga, ou, de cara ós máis pequenos, facer unha chamada sobre o detalle dunha árbore: as canas novas despois dunha poda poden asombrar a nada que se compare con como estaba a árbore hai tan só uns meses.
Ollando cara á estrada do faro

Non entramos no faro, pero o edificio dunha forma estraña para ser unha casa, hexagonal, chama sempre a atención, máis tendo á outra beira da estrada a casa de Calvo Sotelo, ese señor que foi, por exemplo, presidente do goberno, e que forma parte da historia de España. Pero a formación en estratos que deixou ó descuberto a construción da estrada , cos vericuetos das liñas, os diferentes materiais e potencia de cada estrato, ou sinxelamente o constatar en que lugares medra a vexetación, é unha escola aberta de como está constituído o chan da zona, a máis de bonito.

A hedra contrasta co muro, pode que o máis alto de Ribadeo, que, ó tempo, contrasta sobre os estratos baixos.

A descoidada vexetación do pequeno muro ofrece mostras alternativas de follas e plantas, se non se quere mirar xusto á espalda da foto, ás vistas da ría, porto deportivo, ponte dos Santos...

As escaleiras sempre son chamativas nunha rúa dun pobo, pero despois de baixalas atopámonos o banco das mentiras, hoxe bordeado tanto por un mural adicado ca Calvo Sotelo como polo omnipresente cantil da zona, e, un pouco máis aló, o espazo antano reservado ós mariñeiros case desaparecidos hoxe, e culminado no alto por un hotel, antes lugar de aprendizaxe sobre o mar, que tamén forma parte da historia de Ribadeo. Hoxe o 'banco das mentiras' é tamén un lugar de ambiente nun local próximo.

O contraste da vista ofrece vellas edificacións como a aduana, mostra da puxanza de Ribadeo no comercio noutras épocas e hoxe en venda en internet pretendendo un destino hostaleiro, ou o baluarte da atalaia, cos seus canóns e capela, orixe e destino da arraigada procesión mariñeira, xunto con outras cousas nas que fixarse: o contraste do novo ascensor e a súa propia historia, a construción do paseo marítimo arramblando coas pequenas praias e mesmo coa capacidade do vello porto, os restos deste ou mesmo, o desagüe que segue a existir alí, por non falar do medrar dunha figueira sobre as pedras.

Da outra beira, a ría, ó noso nivel. O antigo espolón do peirao e a súa reconversión de pesqueiro en turístico coa madeira sobre as vellas pedras. Por certo, extraídas de lugares ben visibles cara á saída da ría. A ponte dos Santos cambia a perspectiva que ofrecía dende o miradoiro diante da casa de Calvo Sotelo.

O derrube do cantil da atalaia pode dar pé a comentarios diversos, explicando asemade o muro-empalada que ten diante.

E seguimos co protagonismo do cantil co último corremento de terras, contrastando coa vexetación e deixando a parte superior en voladizo e as casas da parte superior, nun precario equilibrio.

Observar a vexetación pon contrastes ó descuberto...

E o recheo de hai un cuarto de século non estivo sempre aí, claro. Nin as grúas de Gondán, nin o remoce da vella casona das Figueiras... por non falar do tesón de quita e pon coa marea.

Os restos da flota ribadense -Hermanos Naverret, na foto- son doados de observar, lembrando outras flotas máis numerosas, a pesca por parellas de barcos, ou, sinxelamente que se fixo o peirao e se deixou morrer a flota.

Os contrastes da vexetación son máis patentes na primavera:

Un entrante que non era senón praia. O resto da casa que din do bispo, hoxe parque. Só medio século atrás, a vista era abondo diferente. Hoxe, as árbores plantada por nenos da gardería xa se fixeron maiores, e os nenos, tamén.

Os muros tamén florecen.

Unha placa nova: Sargadelos e Castelao, dúas historias diferentes sobre a ría. E unha historia de quita e pon de placas aínda recente, se se quere contar.

O peirao de Mirasol, con patrulleira de aduanas ancorada, sen poder saír (como quen diría, 'esa é outra historia'), a nova embarcación de Gondán para a Guardia Civil, a pequena lancha grande para o porto, pois é a do práctico, a que se move para que os barcos entren e saian. O fondo da ría. O parador, con toda a sua historia, evocando de Franco para acó, salmóns incluídos. E a mercadoría para ser embarcada dende os nosos montes, constituíndo parte dun enclave económico.

... Algo así como 'Ribadeo, moito que ver, desfrutar e saber'.
Máis? Son só oitocentos metros e tanto en número de fotos como en comentarios ou ligazóns, podería ter sido moito máis longo.
Algunha ligazón:
Mirasol.
http://ribadeando.blogspot.com.es/2008/05/ribadeo-e-sa-nave-no-porto-de-mirasol.html
http://ribadeando.blogspot.com.es/2009/10/paseando-polo-porto-de-mirasol-sobre.html
http://ribadeo-historia.blogspot.com.es/2008/04/dog-da-primeira-nova-sobre-nave-do.html

Historia e coñecemento de Ribadeo

A cousa ven a conta de que coa implantación da LOMCE, nos centros hai algunhas horas dispoñibles para materias que 'cree' o centro. Virían ben programación, ou animación á lectura, pero cando me enterei do tema, pasóuseme pola cabeza "Historia e coñecemento de Ribadeo"... quizais sexa por iso que anda nas redes sociais, enfocado de xeito ben diferente, de "non eres de Ribadeo se..."
Sexa ou non conveniente unha asignatura con esa temática con preferencia a outras posibles, tanto a historia da vila e o campo como o propio manexo do que é na actualidade a vila e o concello en conxunto son cousas que se van pasando por vía oral e en boa parte, permanecen ignoradas para moita xente. Máis aló da obra de Paco Lanza, ou das varias edicións de O Tesón sobre Ribadeo, ou dos libros publicados polos IES, ou de autores como José Mª Rodríguez ou Chemi Lombardero ou Emilio Piñeiroa, en xeral ben recibidos pero con pouca difusión, non viría mal un esforzo por xuntar a historia xeral do pobo á formación da xuventude, facendo de paso posible que descubran lugares e vericuetos da poboación e do campo. Coido que nese sentido, no dun verniz, ían os mínimos cadernos 'A Vila' e 'O Campo' editados polo concello en tempos do alcalde Lalo Gutiérrez, e que tiven colgados logo tempo (o mesmo que outras obras que entrarían nos conxuntos citados antes) en 'Publicado en Ribadeo', hoxe desaparecido temporalmente.
Quizais nos nosos tempos, dende a oficina de turismo se podería impulsar o 'turismo interno', ampliando á poboación en xeral a formación de guías que ten feito a nivel reducido, tanto da vila como do litoral, ou, quizais, organizando circuítos para ribadenses. Tanto as AVV "O Tesón" (ó Castro das Grobas, por exemplo) como despois máis veces "A Atalaya" teñen organizado rutas de descubrimento puntuais, así como outros colectivos ou entidades, como o paseo polas construcións do Ribadeo Indiano cando as xornadas sobre a Torre dos Moreno. Pero nunca dun xeito sistemático.
Hai tempo, con outro tipo de transmisión de coñecementos no pobo, e menos mobilidade de habitantes, a transmisión deste tipo de coñecementos facíase de xeito natural, como un xogo, falando, ou de paseo. Hoxe, non. E polo tanto, estase a perder, e, como ven sucedendo na historia, terase que redescubrir. Cando? Xa se verá, se non se soluciona que non se perda esa renovación do coñecemento das novas xeracións.
E, en período preelectoral, non viría máis lembrar que quen esquece a historia está condenado a repetila. Así pois, como anda a historia e coñecemento de Ribadeo nas listas (e nos métodos) electorais?

20150422

Candidatura completa de Cidadáns, ordeada e con algún comentario

Coa publicación das listas de xeito oficial atópome coa candidatura de Cidadáns en Ribadeo:
CIUDADANOS-PARTIDO DE LA CIUDADANIA (C's)
1. MARTA MARIA SAIZ GARCIA
2. AGUSTIN REIMONDEZ GANCEDO
3. MARIO ALBERTO MEIRA GARCIA
4. MARIA JOSE VILLARINO LEGASPI
5. JESUS PEREZ PRADA
6. DOMINGO EIRAS PEREZ
7. MARIA DEL CARMEN VILLAGARCIA RIO
8. MARIA JULIA SANTAR GONZALEZ
9. MARIA JOSE VILLALBA BELLO
10. ALBERTO IGLESIAS PEREZ
11. LUCIA MARTINEZ RAMOS
12. ALFONSO RODIL VEIGA
13. MARIA JOSEFA PULPEIRO FERNANDEZ
14. ALBERTO GONZALEZ VILLANUEVA
15. SILVIA MONICA SIXTO AGUEIRA
16. LUCIA ARIAS POSADA
17. RONALDO ESCOBAR MARTINEZ
Suplentes
1. AIDA NOEMI AQUINO CABALLERO
2. JUAN CARLOS GAYOSO RODRIGUEZ
O primeiro que me chama a atención é que non apareza co nome de Cidadáns, que crin oficial.
O segundo, algo que xa esperaba, a confluencia da lista con moitos dos antigos UPRi, xunto con xente nova. Nese sentido, obter dous postos sería mellorar os resultados anteriores de UPRi.
O terceiro, que haxa só dous suplentes.
Actualización: nota de prensa.
Declaraciones de la candidata:
Recoñezo que é unha responsabilidade moi grande encabezar esta lista e sei que non será fácil, tamén sei que non teño experiencia na política activa....pero nacín en Ribadeo e vivo en Ribadeo e coñezo as necesidades politicas de Ribadeo e das súas parroquias.
- Somos un equipo de xente sencilla pero sobradamente preparada que reclama SENSATEZ e TRANSPARENCIA na xestión municipal.
- Non busco ser importante...QUERO SER ÚTIL!!!
- Queremoslle a Ribadeo e queremos que Ribadeo funcione o mellor posible..e para eso necesitase unha política de IGUALDADE, TRANSPARENCIA e PARTICIPACIÓN CIUDADANA
Desde ciudadanos creemos en la implicación de todas las personas en el trabajo por lo que los miembros de la lista forma un equipo compacto y coordinado para apoyar a nuestra candidata.


Outras candidaturas:
PP
BNG
PSOE
Ribadeo en Común (ReC)
... e máis:
Sobre as eleccións municipais 2015
Sobre as pasadas eleccións municipais de Ribadeo 2011
Vídeo da toma de posesión en 2011 
E máis sobre eleccións

Persoa, propostas ou xeito de actuar?

Xa estamos. De volta a ir vendo que decisión tomamos. Que orientación no espectro ideolóxico? Partido ou agrupación de electores? Cara bonita, simpática ou sen foto? E máis eleccións... Como vemos, non todas as características deberan estar á mesma altura. Iso inclúe que algunha xente poñerá a unhas diante, como criterio preferente, e outra xente, outras...
Nas municipais, dise que é importante que "o candidato" (a persoa que vai primeira na lista, como se o resto non foran asemade candidatos porque se supoña que o primeiro da lista poda ser alcalde e os os outros non) á alcaldía sexa coñecido, e aí van grande parte dos esforzos das organizacións políticas: a dar coñecer, a facer omnipresente á persoa. Así, moitas veces, véndense persoas, caras, simpatías ou antipatías máis que o futuro da vila, como se ambos estiveran relacionados. Exemplos? En Ribadeo non deberamos necesitalos por ser patentes a diario.
Pero, pode unha persoa considerarse acreditada sen un programa?
Podes probar a debuxar a túa cara, a doutra persoa ou mesmo deixalo así, porque a cara de todos é a cara de ninguén.
Hoxe por hoxe, a pregunta anterior coido que non ten o mesmo sentido que puido ter noutro tempo. O descrédito da veracidade das institucións políticas leva a que se fale de programas sen confiar na súa aplicación. Alguén leva a conta das promesas incumpridas polo partido político que nos goberna a nivel estatal? E, nembargantes, un proxecto fai falta. Claro que o proxecto pode materializarse (ou visualizarse) de diferentes xeitos, como rematado en troques de 'sempre en construción', aberto ou 'pechado', ideal ou posibilista... por non falar de 'pensando en cumprilo' ou 'só porque hai que presentar algo para non ser menos que os demais'.
Dado que a cara, aínda con todo o que leva consigo, e aínda que esteamos no tempo da imaxe, non deixa de ser iso, 'unha cara', e o programa non deixa de ser 'unha promesa' tantas veces incumprida, a máis de quedar estática, ancorada no pasado, cada vez é máis patente no desenvolvemento político a importancia do xeito de actuación. O ascenso dos novos partidos políticos tenta apoiarse niso: nunha actuación diferente, permeable co cidadán, as súas ideas e actuacións, de xeito que se dilúa o individuo no colectivo, todos os individuos no colectivo, e viceversa. é difícil de facer, en primeiro lugar, porque non hai a mentalidade histórica para facelo nin de xeito aproximado, imperfecto. Pero os grupos políticos teñen a necesidade de amosar a intención de facelo. De aí que sexan comúns entre os partidos (máis aínda tratándose de eleccións municipais) as 'consultas' ós cidadáns, cando iso xa quedou atrás non só na historia, senón tamén de xeito diferente e moitas veces de xeito perceptible por parte dos equipos e candidatos que 'consultan'. De aí a importancia e insistencia de grupos de facerse agrupacións cidadáns, de procurar un apoio previo en xeito de aval, de insistir en que o programa non é algo cerrado, senón cambiante, recollendo o que poda vir no futuro cos cambios que se podan dar, funcionando xa antes das eleccións como se espera funcionar despois, con esa permeabilidade de ideas e identificación coa xente.Algo que non é doado de manter, pero que é necesario se se quere que o nome 'do candidato' e a foto asociada correspondan a algo máis que a un individuo, a unha persoa: que correspondan a toda a sociedade. Difícil? Si, pero é necesario achegarse o mais posible se queremos que a democracia sexa iso: o mandato da xente facendo uso da súa soberanía, máis aló do día das eleccións.
Así pois, é a túa foto a que sae na propaganda electoral?

20150421

Un comentario sinxelo

Collo uns poucos datos estatísticos (o IGE ten a disposición máis do mesmo tipo) para facer unha gráfica:
Que nos di? Pois que dende hai tempo a idade media dos ribadenses sube e sube, a razón (esta última tempada de anos) de case un mes por cada ano que pasa.
Estiven para dicir ó comezo: teño pouco tempo... cousa que é certa, pero non o puxen, porque somos todos, como Ribadeo, como Galicia, os que estamos sen tempo para establecer unha política demográfica axeitada. Todos, non quen ostente o poder lexislativo nun determinado momento. Todos, opinemos que a Terra está superpoboada ou non, necesitamos decatarnos (e actuar en consecuencia) de que catro fillos por familia implica un medrar a poboación que non se pode manter, pero ter de media un fillo por cada dous pais implica un neto por cada catro avós, unha situación que non se pode manter en termos de dependencia.
Cabería esperar un atisbo de esperanza: entre os anos 2005-2007 baixou a idade media. Foron anos de burbulla nos que se estableceron emigrantes cunha idade media menor que a da xente que aquí estabamos de antes. Estoupou a burbulla e a tendencia continuou. Non é o único condicionante, e ademais está relacionado con outras condicións como a crise, por suposto, pero sen xuventude non hai futuro.

20150420

Cousas de Ribadeo

As caras de Ribadeo son múltiples. Todos o sabemos. Iso non quita para que vaian aparecendo e desaparecendo curiosidades máis ou menos chamativas, cousas a mellorar ou cousas melloradas. Ribadeo non se pode resumir en cinco fotos, pero algún contraste solto, si:
1.Espantallos caseiros na r/Ramón González, antipombas. Debidos a?
2. ... posiblemente, ás pombas que aniñan neste edificio case fronte ó anterior, que non é a primeira volta que sae no blog (aquí, por exemplo) pola mesma razón: o estado de ruína, perigosidade de caída de vidros, e ocupación dunha importante poboación de pombas, facendo de pombal sen a beleza dos pombais. No balcón do segundo piso, pombas ó Sol:
3.Selva? Non, horto! Ben, horto disposto coa mellor das vontades para o seu cultivo comunitario (coido que no seu momento quedara xente querendo horto e sen praza) e en estado de abandono onte mesmo. Certo que hai parcelas que seguen a ser cultivadas como corresponde (como era a idea), pero son minoría, e nótase.
4.Algo da natureza: unha marea curiosa por abondosa, onte, como se pode ver no espolón da entrada ó porto deportivo. A liña do lateral do rompeolas contrasta coas tres grandes grúas que xa ten Gondán agora.
5.E algo de humanidade. A vella torre si se 'humanizou' co repaso que se obrigou a dar ós seus donos. O seu aspecto pola parte traseira sobre todo, pero tamén pola dianteira ou polo lateral, cambiou abondo en relación ás anteriores veces que se tratou no blog (foto da torre aquí, ou aquí). Ó seu pé, as vellas columnas vense por riba do valado que separa os terreos da r/ da Muralla.

Nota de prensa de O Tesón, ciclo o Medio Ambiente dende Ribadeo



AVV O Tesón
Nota de prensa
Ciclo visións do medio ambiente


Onte sábado tivo lugar a segunda actividade do ciclo da AVV O Tesón "Visións do medio ambiente dende Ribadeo", a conferencia de Óscar Chao Penabad “Máis aló das Catedrais: biodiversidade en Ribadeo e arredores”.
Comezou facendo unha descrición xeral en torno ós piares conservacionistas, para pasar rápido ó enfoque de Ribadeo. Rápido porque facía falta o tempo: salientou que era unha selección, pero aínda así deu un repaso por máis de duascentas especies de plantas, animais mariños, terrestres e aves que se poden ver na nosa contorna, distinguindo algunha característica ou curiosidade delas, as especies invasoras, especies protexidas, a súa relación co hábitat... Das anduriñas e a súa baixada en número ó uso pola natureza na nova lagoa en zona protexidam deixada pola tentativa dunha piscifactoría en Meirengos, a visión do medio ambiente de Ribadeo, o seu estado de conservación, as posibilidades de coidado e mesmo o seu aproveitamento como recurso económico, foron tratados ben co fondo das diapositivas expostas, ben na charla posterior.
Como resultado, e dada a súa relación con Ribadeo, é posible unha futura colaboración entre Óscar e O Tesón para sacar adiante algunha obra sobre o tema.
A próxima semana, o venres 24, terá lugar a terceira e última actividade deste ciclo, a conferencia de Mark Adkinson sobre “A pesca recreativa como fonte de ingresos sostibles”.

Achégase un estracto do currículum de Mark Adkinson:
Nado en 1952 na Gran Bretaña, estudou manexo porcino en centros universitarios de Nottingham e Norfolk. No 1972 chega a España para traballar en Huesca, e tres anos máis tarde, a Galicia, agora levando as granxas de selección do Grupo Conagra (Saprogal). Pasa despois á delegación en Galicia da británica PIC. Nesta época traballa tamén como consultor internacional.
No 1996 monta en Francia o centro mundial de selección xenética da empresa PIC. Dous anos despois volve a Galicia para traballar na empresa familiar. Cinco anos máis tarde, problemas de saúde lévano dar un xiro na súa actividade, montando unha páxina web coa venda de casas rústicas.
Ten un longo historial relacionado co medio ambiente: comezou hai 35 anos, presentando as dúas primeiras denuncias por delito ecolóxico en Galicia, o que fixo en solitario.
Ó ver a impotencia da loita legal en solitario, agrupouse na Asociación Galega de Pesca Fluvial, na que foi Vicepresidente, colaborando cona Xunta de Galicia na escritura da actual lei de pesca fluvial, aprobada no Parlamento Galego o 27/7/1992.
Desde hai 34 años tamén milita en AEMS Ríos con Vida (premio Nacional de Medioambiente 1998), sendo presidente da sección galega. Neste posto, realizou a Denuncia Penal polo cierre da Fervenza de Ézaro en Dumbría, que, sen aínda ter chegado a xuízo, fixo que en tres semanas estivera abierta ó público a maior atracción turística da Costa da Morte. A Endesa, Fenosa y Iberdrola por incumprimento da lei de pesca fluvial de 1992, con resultas dun prazo de 6 meses para acatar os caudales ecolóxicos (con caso omiso polo momento). Á empresa Tres Mares, por ter cortado totalmente o río Castro usando todo o caudal para a piscifactoría, entubando dous regatos máis directamente á piscifactoría, durante 30 anos. Ó Concello de A Coruña e a Aguas de La Coruña pola construcción da Presa de Cecebre sen escala de salmónidos, etc.
As accións, razoadas, están logrando novas zonas de pesca sen morte, mellorando os ríos nos tramos próximos.
Ademais, Ríos con Vida está colaborando no plan Life de recuperación do mexilón de río Margeritifus e a recuperación do topillo de rio na cunca do Ulla.

20150418

Candidatura completa de Ribadeo en Común (ReC), ordeada e con algún comentario

Adxúntase a nota de prensa que remata de liberar Ribadeo en Común:
A plataforma veciñal "Ribadeo en Común" quere facer público o resultado das eleccións primarias  que ven de celebrar na última semana e, polo tanto, a lista de candidatas e candidatos aprobados pola asemblea e ordenados seguindo un criterio de paridade  con lista cremalleira.

Así mesmo, aproveitamos para agradecer unha vez mais á veciñanza a súa participación nas primeiras eleccións primarias que se levan adiante en Ribadeo.

Un total de 182 persoas tiveron dereito a voto. O criterio para a elaboración do censo de electores  era ter asinado o manifesto da plataforma  ou entregado o tríptico pre-aval antes do 1 de abril (data da apertura do prazo para presentarse como candidata), e os niveis de participación e representatividade obtidos foron valorados pola asemblea positivamente, tendo en conta as dificultades que levou consigo compartir as tarefas deste proceso coa recollida de sinaturas para avalar a agrupación.

Unha comisión electoral e unha comisión de garantías, alleos á candidatura, velaron polo cumprimento do regulamento e o desenvolvemento do proceso.
Candidatura veciñal de ReC ás Municipais 2015:
1. Mª Victoria López Louro.
2. Mario Penelo Riva.
3. María Novo Fernández.
4. Iván Rodríguez Lombardero.
5. Lidia Ares Taboada.
6. Evaristo Lombardero Rico.
7. Mª del Rocío Botana García.
8. Julo César González García.
9. Eva Paula Roca Posada.
10. Carlos Daniel Scavuzzo Mejías.
11. Mª José García Burgo.
12. Víctor Villar Caamaño.
13. Mª José López Martínez.
14. David Regueiro Rama.
15.Mª de los Ángeles Domínguez Barroso.
16. Héctor Peña Díaz
17. Mar Orosa Pérez.
Suplentes.
1.Emilio García García
2.Elvira Posada García
3.Carmen Manzanal Gómez

Pronto recibiredes novas informacións da nosa alternativa. moitas gracias pola difusión.
Maví Louro, no centro, con Mario Penelo. Na outra beira do Marqués, Julio César González
Lista cremalleira con maioría de mulleres, conta co aval do pobo para a presentación ás municipais, dando indicación da súa representatividade. A lembrar que, con que Ribadeo tivera só 17 habitantes menos, o número de avais a presentar tería sido máis de 100, non máis de 500.
Máis de ReC.
Outras candidaturas:
PP
BNG
PSOE
... e máis:
Sobre as eleccións municipais 2015
Sobre as pasadas eleccións municipais de Ribadeo 2011
Vídeo da toma de posesión en 2011 
E máis sobre eleccións

20150417

Historia dunha tarde

Dende un punto de vista estritamente persoal coido que debe ser contado.
1.Historia lonxana
Polo que me teñen dito (sen corroborar pola miña conta), no pasado téñense presentado  dúas veces agrupacións de electores nas municipais ribadenses. A primeria sería no ano 1979, encabezada por Antonio Martínez, que obtivo catro concellais. A segunda, no ano 1991, encabezada por Ramón Acuña, actual presidente do Club Náutico e daquela expulsado do PSOE, obtendo 345 votos sen acadar representación. En ningunha das dúas tería habido primarias. Ademais, as condicións do concello de aquela non esixirían 500 avais.
2.Historia próxima
O artellamento de ReC, en calquera caso, sería moi diferente das anteriores ocasións nas que se presentaron agrupacións de electores, tendo unha orixe asemblearia, tendo escollido nesa asemblea o formato de agrupación e recibindo en febreiro a nova de que Ribadeo pasou de 10 000 habitantes e polo tanto necesitaríase de 500 avais (e non 100 para os concellos de menos de 10 000 habitantes), a recoller entre 1 e 20 de abril, incluídas nese tempo as tarefas administrativas da propia presentación, a máis da verificación e por suposto, a montaxe de follas previa á verificación (adxuntar copia de DNI a datos persoais e sinatura).
Este proceso, debido ás necesidades organizativas da plataforma, sobremontouse ás primarias para elección de candidatos.
3.Onte pola tarde
Cheguei tarde a enterarme, pero a primeira hora da tarde, saltaba a nova de sms en sms, whatsapp en whatsapp, correo en correo, redes sociais...O secretario vido de Lugo estaba botando embaixo unha grande cantidade de avais e a posibilidade de presentarse ás eleccións estaba no aleiro. Os fitos da historia pode seguirse, por exemplo, no Facebook. É máis difícil de seguir a realidade do movemento.
Ribadeo en Común ampliou o prazo de votación en primarias. Corto e pego de Fb: "Superada a recollida de avais, onte centramos a vista da Asemblea nas nosas primarias. O informe da comisión de garantías sobre o proceso estimou que ReC, centrada na recollida de avais, adicou un esforzo insuficiente á promoción da participación do censo na selección das persoas candidatas.
En consecuencia a Asemblea estimou conveniente abrir de novo o proceso desde hoxe até o venres á mañá, e garantir a través das redes sociais e vía e-mail e mesmo teléfono, que todo o censo ten acceso a esta información.
Polo tanto, se ata o momento non tes votado, ou coñeces a alguén que aínda o poda facer, informámoste que a urna estará aberta en Clip Graf (fronte á igrexa de Sta. María do Campo) mércores 15 de 19:00 a 21:00, xoves 16 de 12:00 a 14:00 e de 19:00 a 21:00 e venres 17 de 12:00 a 14:00."
Nótese que comeza con 'Superada a recollida de avais', pois as primeiras novas, de mércores, así o indicaban, o que motivou a nova de prensa que se reproduciu no blog. Ben, polo que parece non estaba superada, pero ReC tentou ampliar a democracia que practica.
O caso é que á primeira hora da tarde de onte, xoves, no mesmo lugar, aparecía outra nota: "AVISO URXENTE: Contradicindo as novas recibidas oralmente onte mércores, hoxe desde o Concello estanse a rexeitar un enorme número de avais coa xustificación dun defecto de forma, consistente -ao parecer- en que "algunhas firmas non se parecen". Esta explicación está a servir para rexeitar case dous de cada cinco avais. 
Precisamos apoio urxente dos ribadenses para emendar o que sexa emendable no prazo máis curto posible, ou no seu defecto para recoller novos avais hoxe mesmo. Os que poidades, achegarvos a Clip Graf a botar unha man. Algúns de nós estamos no Concello para vixiar a limpeza do proceso e un trato xusto a esta iniciativa democrática."
E a cidadanía púxose en marcha. Cando me enterei, no concello había varias persoas, pero tamén en Clip Graf, a máis doutras pola rúa estaban activadas. E notouse, vaia que si.
Non era para menos, pois resulta que o secretario mañá estaría en Lugo, non en Ribadeo, co seu traballo alí, e cotexar as sinaturas é un proceso lento se se trata de tal número. É dicir, había que solucionalo pola tarde.
Ó final, como aparece noutra mensaxe de Facebook, superouse a proba. Quizais non só polo aporte de novos avais, senón sinxelamente pola comprobación de que detrás da iniciativa está a xente, moita xente. 563 avais en 134 follas (cada folla ten 5 avais, o que daría un total de 670, pero unhas poucas non estaban cheas), o que representa entre 80 e 100 rexeitamentos, algúns deles subsanables. É dicir, case un 13% máis de avais dos esixidos, despois os rexeitamentos: sinaturas que corresponden a xente que cada vez asina de xeito diferente, dni borrosos na copia, etc.
A nota final no Fb corrobora os feitos: "Amig@s!
Finalmente todo quedou nun -grande- susto. Aos 110 pliegos entregados no seu momento, conseguimos engadir outros 25 en menos de dúas horas, para ir substituíndo os erros de forma, ao tempo que se corrixían os erros subsanables. Finalmente temos 563 avais autenticados e "RIBADEO EN COMÚN" segue rumbo.
Non queremos entrar en valoracións precipitadas do sucedido hoxe. ReC está aquí para propoñer, e non para crear polémicas estériles baseadas en xuízos de intencións. Pregámosvos que apoiedes esta liña de actuación tamén vosoutr@s: precisaremos en adiante a enerxía, traballo e compromiso de tod@s para comezar a construción do futuro do noso concello.
Saímos fortalecid@s! Moitas gracias a tod@s pola vosa mobilización."
Un susto que se traduciu nunha aprendizaxe múltiple, dende xeito de facer as cousas ata a forma de mobilización, ó tempo que nunha mostra de apoio á iniciativa que vale máis que moita propaganda.
4.De cara ó futuro
É evidente que nunha iniciativa así, día a día hai que superar retos. Tamén é evidente que agora mesmo, ReC non ten só ante si o desafío de presentar unha candidatura ás eleccións, senón tamén de levar á xente ó concello. á xente que apoia, a toda a xente. Nesas está a cousa.