20170725

25X: a música chama. Concerto da BMR


25 X: chámalle x (e despexa a incógnita)

Día de Galicia. Día da Patria Galega. Día de Santiago... e algunha celebración atribuíble máis fan que o significado do 25 de xullo sexa múltiple. Algo bó, mentres se teña clara a convivencia e o común.
Calquera que rastrexe no blog poderá atopar que as reseñas do 25 de xullo van asociadas ó Día da Patria Galega. Mais non deixo de ser consciente de que ese sentimento é meu, manifestándose diferentes sentimentos en diferentes persoas. Mesmo en persoas que se apuntarían ás mesmas verbas de título de definición, neste caso, día da Patria Galega, o significado pode ser abondo diferente.
Onte, na rede social Facebook, no muro persoal do alcalde de Ribadeo, vin o bando do día da Patria Galega correspondente a este ano. Para min é sorprendente que a estas alturas non esteña aínda na web do concello: como se pode ver en baixo, ten sinatura electrónica e é algo institucional, non persoal.
Quizáis foi iso, que entendo unha contradición, o que me levou a botarlle unha ollada máis detidamente. Sempre comezo por sorprenderme de que o logotipo usado sexa algo que comezou como logotipo dun chiringuito do concello con quefacer turístico, e non o escudo de Ribadeo. Mentres, noutras ocasións, unha imaxe ou reprodución das Catedrais, ou aínda máis común, do faro da illa Pancha (hai un par de días no trofeo anual de fútbol, sen ir máis lonxe), símbolo de Ribadeo por riba da preciosa Torre dos irmáns Moreno, son a representación do aquel ribadense. Mentres, a estrela estereotipada tomada prestada do escudo parece indicar que Ribadeo é un pobo con estrela, e non outra cousa cun significado ligado ó pasado ou ó destino do pobo.
Comeza traendo a colación verbas de Castelao que sinalan o 25 de xullo como 'festa de todo o noso pobo'. Coido que identificar pobo con terra pode ter o seu aquel, mais facelo con patria xa é máis complicado. Polo medio, o parágrafo identifícao con 'país'. Con todo, quen quera facer unha aproximación maior, pode consultar por exemplo un estudo de Santiago Sanjurjo sobre identidade e política en Castelao a traverso de Cortezón que reseñei hai pouco no blog.
A orixe da significación deste día nos anos 20 do século pasado non restaría definición ó significado. Se acaso, o que lle restaría sería historia, e con case cen anos, se a idea é potente, debera abondar. A identidade colectiva citada coido que si vai abondo máis aló na historia, aínda que se poda misturar, mellor, poda ter compoñentes, doutras identidades, a diferentes niveis simbólicos, de tamaño ou de nivel de pertenza.
No parágrafo seguinte, a festa pasa a trascender o símbolo para converterse en vehículo de reivindicación. Enténdoo e asúmoo. E apóioo, mais non por iso deixa de ser un utilitarismo vehicular do que debemos ser conscientes. Sobre o orgullo a traverso da procura de futuro, non vou dicir nada, atragántanseme as sucesivas oleadas migratorias.
En canto ós obxectivos do parágrafo seguinte, asúmoos, mais non deixan de ser verbas que poden baleirarse no discurso político en menos do que dura iso, un discurso. E aínda así, esa asunción e recoñecmento de fume non deixa de descubrir as eivas, como o coidado da nosa terra, protexéndoa e non deixando ó asalto da cobiza e propiedade os nosos tesouros; a concilación ata onde sexa posible dos motores produtivos co mantemento do equilibrio ecolóxico, e, caso de non ser posible, o establecemento da primacía deste último como garante dun futuro; ou o conxugar o comezo e o final do parágrafo, xustiza e liberdade, con apoio substanciado para que ambas sexan efectivas.
E, por suposto, Galicia, e o mundo, son unha obra colectiva que necesita de todos. Por iso, o desenvolvemento da participación cidadá non estaría de máis.
Recoñezo que un folio non dá para moito, e unha arenga como o bando vese limitado por ese impedimento de espazo sobre o papel. De seguro, de telo feito eu, cometería un número semellante de incidencias obxetables. E por iso, nese caso, gustaríame que a xente o desmenuzara para chegar un pouco máis aló, cada quen e en conxunto, para ben de todos. Así, pola tarde, cando a banda inunde de sentemento o espazo ó seu arredor, poderíamos ser máis conscientes e entr5e outras cousas, tamén desfrutar máis desta Galicia que temos.

20170724

Saca o teu gran

Verán. Rúas ateigadas, praias tamén. Servizos a tope, desbordados polos visitantes.
Mentres, cada un de nós segue a manchar e a contaminar, coma sempre.
Hai uns anos xurdiu a iniciativa 'colle3' (ben, xurdiu en castelán, 'coge3') e tomou pulo, mesmo con ramificacións internacionais, mais parece que se está esquecer (aínda que segue a funcionar, como se amosa aquí). E é unha mágoa. Consistía en que o achegarnos por calquer motivo a un lugar con restos, retiráramos unha cantidade pequena deles que non supón grande molestia, 3, e os puxéramos a bo recaudo cos refugallos, para que poideran ser tratados en conxunto. Non é gran cousa, só un paso cara adiante no comportamento co planeta. Había un paso máis, complementario, para a difusión. Que non debera facer falta e que vai en dirección contraria a non contaminar, que é sacar unha foto da acción e poñela nas redes sociais para que cunda o exemplo.
Hoxe quero lembralo, poñendo en aberto, non dreitamente nas redes sociais, senón a traverso do blog, cunha das accións deste tipo que levei a cabo ultimamente. Foi a semana pasada, na primeira rada da praia do cargadoiro. O resultado, dous plásticos de certo tamaño e e un anzó con sedel:
Aí queda a testemuña...
E aquí, tres entradas anteriores onde se fala de 'coge3' contemplando diversos aspectos:
20140109: Cando menos curioso: Coge3, concienciación/acción
20150709: As nosas costas: navegando mares de plástico
20150111: Galicia: operación acordeón e síndrome de Estocolmo

20170723

Pasou a peregrinaxe da Ruta Quetzal 2016

Non vin ós medios deixar reflectido nas súas novas o paso por Ribadeo de 70 rapazas e rapaces de 19-22 anos, autoorganizados, facendo a súa versión do Camiño Norte este ano despois de desfrutar da última edición da Ruta Quetzal o pasado ano. Última porque polo que parece este ano non hai tal ó deixar de ser financiada polo BBVA.
O caso é que, despois dunha boa experiencia, decidiron xuntarse de novo para recorrer o Camiño Norte dende Avilés. Con algunha variante: chegaron a Ribadeo o xoves dende a Caridade, e partiron Vía Rinlo e Catedrais cara a San Martiño, onde visitaron a basílica e Espazo Caritel, pasando por Eido Dourado e a lagoa dos patos na ría de Foz. Ó día seguinte, polo Camiño Natural de San Rosendo, cara a Mondoñedo, onde foron recibidos na Capela de Ferrería polas alcaldesas de Trabada, Vilanova e Mondoñedo, participaron na romaría xacobea da fervenza e recobrarán hoxe domingo o recorrido 'normal' do Camiño Norte.
Ás sete da mañá de venres estabamos camiñando cara ás Catedrais, despois de facer revisión (eles)do polideporvio vello/remozado onde durmiron, para que quedara todo en orde. Desfrutaron de Ribadeo o xoves pola tarde, de xeito independente, en pequenos grupos, ó igual que o veñen facendo en cada un dos lugares pols que pasan.
Para organizar a marcha, puxéronse en contacto con xente diversa, como José Luis Fernández Ansedes, presidente da Asociación do Camiño Norte que se está a encargar da súa tutela dende Ribadeo a Baamonde.
Non foi moito tempo o que estiven con eles, mais abondo para vislumbrar o seu carácter e as súas inquedanzas ou o seu método de organización. Expoñentes dunha xeración que xa está aquí, pero que como todas, é diversa.
Nun descanso en Rinlo, co amencer de fondo.
Reagrupamento nas Catedrais
Atendendo explicacións en Eido Dourado
Con mochila nas Catedrais


20170720

De novo, a ría (1)

A ría de Ribadeo ofrece un recurso para, dentro do bulicio, ter paz. Quizáis por iso as cousas da ría parece como se se notaran, anotaran e traballaran con máis tranquilidade.
E variacións hai máis das que parece, e non me estou referindo á dobre subida e baixada diaria da marea. comezando polo extremonorte, luns tomaba esta foto:
Foto que deixaba nas redes sociais indicando a persistencia da sinal en terre público, despois de ter sido avisado o concello hai meses, haberse renovado as sinais que dan información do faro, ter comezado o tren turístico a funcionar, etc. Pois ben, onte , despois de todas esas cousas, puiden sacar outras fotos:
Amañado! Pero non parece que por legalidade, lóxica, conservación da natureza ou cousas parellas, senón máis ben porque un cravo saca outro cravo: unha actividade económica puxa e despraza outra actividade económica. Se agora se está a usar para xiro de tren turístico, non se pode usar como aparcamento do faro.

20170718

Manobra dun cargueiro para entrar en Mirasol

Moita xente de Ribadeo veríao multitude de veces. Algúns, ningunha. Na ría de Ribadeo, ó natural, está dispoñible moitas veces ó ano, aínda que segundo as características a manobra pode variar algo. O vídeo é sinxelo, e permite ver a entrada dun cargueiro, este domingo pasado, con marea morta rematando de subir, dende o paso pola Ponte dos Santos ata a aproximación ó peirao de Mirasol.
Vese que a lancha do práctico precede ó barco, e nótase o freado deste antes da manobra de xiro, a propia manobra e o achegamento ó peirao marcha atrás para saír de frente unha vez cargado, sen ter que efectuar manobras do mesmo tipo que moitas veces xa levaron a outros buques a tocar fondo no tesón. Así, efectúase o xiro en lastre e en zona de canle máis ancha .
Para ver en youtube: https://youtu.be/1KOEFKYJHlc
Datos do cargueiro, segundo http://www.marinetraffic.com:

JUERGEN K., bandeira dos Países Baixos
General Cargo
IMO: 9195717
MMSI: 244329000
Identificativo de llamada: PBKV
Bandera: Netherlands [NL]
AIS Tipo de Buque: Cargo
Arqueo bruto: 2545
Peso muerto: 3850 t
Eslora Total x Manga Máxima: 88.78m × 12.5m
Año de construcción: 2001
Estado: Activo
Chegou a Ribadeo: 2017-07-16 20:11 LT (UTC +2)
Saiu de Ribadeo: 2017-07-18 12:47 LT (UTC +2)
Puerto base: DELFZIJL

20170716

Para ver as aves na ría

Remato de atoparme nas redes a nova que publicou hai dous anos e medio o blog Ría de Ribadeo. Trátase da posta a disposición de todo internauta do plano-guía para observar aves na ría de Ribadeo (aquí, o post no blog de Enrique Sampedro), e coido que non está de máis o tentar darlle un novo pulo de difusión, e a iso vou. En galego, a publicación está en https://www.scribd.com/doc/283621389/Folleto-Ria-de-Ribadeo-galego; en castelán, en https://www.scribd.com/doc/283620904/Folleto-Ria-de-Ribadeo.
Deixo a versión galega para a súa consulta directa aquí:

20170714

Adecentamento do cantón

Hoxe, ó pasar polo parque, leveime unha agradable sorpresa. Cambiaran a cobertura do baixo da Torre dos Moreno no cantón. Non hai unha perspectiva na que cadre exacta a superposición, pero aproxímase abondo, como pode verse na foto.
Un pouco máis en detalle, obsérvase mellor a calidade percibida da reprodución:
 O cambio foi realizado moi recentemente; se non lembro mal, alguén se queixaba por escrito hai pouco, pode que esta mesma semana.
A mágoa é que non sexa a finalización da obra, senón unha foto. Coido que para o outro aínda haberá que esperar.

Ribadeo, vila amiga das bicicletas?

Iso é o que di un cartel que me atopei onte ó entrar en Ribadeo:
Contrasta con non deixar arcén uns metros máis aló do cartel:
E con non facer nada dende que se realizaran aquelas xornadas de sostibilidade e mobilidade, con participación cidadá para aportar ideas e discutir, hai cousa dunha década. Por facer só dúas consideracións, o carril bici non existe, o mesmo que os aparcamentos para bicicletas. O ano pasado houbo seis meses xuntanzas ciclistas para pedir un respecto para as bicis, e os grupos deron cada vez unha volta por Ribadeo sen apercebemento do concello nin para acompañar con PL.
Cambiará algo con este cartel? O cartel está ben, pero pode quedarse en verbas baleiras, como ata o de agora. Mentres, o número de ciclistas segue a aumentar en Ribadeo.

20170713

Hoxe, pleno

Dentro de pouco máis de unha hora dará comezo un pleno que foi anunciado hoxe mesmo (non podo precisar a hora, pero con abondo menos de 10 horas de antelación) na sección de novas do concello.
A nota non di tampouco moita cousa sobre o que se vai tratar, máis aló de reducir as taxas para obras en dous supostos (edificios patrimoniais, á metade, e pintura de fachadas, só liquidando o mínimo) e o aumento de subvención á comisión de festas.
Certamente, non vexo que este xeito de facer as cousas sexa un impulso grande á democratización e participación popular nos asuntos que nos afectan a todos. O pleno estaba convocado, polo que parece, ao menos dende luns, 4 días, que quedan reducidos a poucas horas polo método como se fan as cousas.
De 'Escudo de Ribadeo (I)'