20141222

Unha nova entrada hoxe

Unha nova entrada curta para hoxe: vou ás estatísticas do sitio e onte, domingo, un día que tradicionalmente entra pouca xente no blog, e no que ademáis non solo publicar, atopo que se bateu a marca de accesos (550), que se mantiña (276) dende hai tempo a conta da análise dunhas eleccións. Mágoa que a maioría das entradas foran dun robot de Google... parece que estiveramos no 28 de decembro: prefiro as visitas xeradas por xente.

Os nomes das rúas de Ribadeo (+ !)

Maio do 1997: un estudo realizado no daquela Instituto de Bacharelato de Ribadeo (con D.L. en Asturias, pois foi impreso por gráficas Ribazán, de Navia), daba ampla información sobre quenes levaron os nomes que agora teñen algunhas rúas do centro. A movida de placas que es está a producir en Ribadeo fixo que me lembrara do tema, e grazas a Suso Fernández Acevedo, recuperara para a web o traballo, que xa estivo colgado na web do instituto pero que agora era inatopable ó haber un novo IES e eliminar a Xunta a vella web. Así, o traballo por el coordinado, con fotos de Antonio Deaño e no que tamén participaron Manel Yañez e Carmela Besteiro, e n o que traballaron os daquela alumnos Carmen Fernández-Reinante Salvatierra, María José Fernández López, Begoña Rodríguez Raño, Iago Etxebarría Fernández e José María López Martínez, pode verse de novo en calquera parte á que chegue internet e mesmo imprimirse: Os nomes das rúas de Ribadeo
... hoxe, dezasete anos despois, podemos ver de paseo por Ribadeo que eses e outros nomes teñen unha placa máis artística, de Sargadelos ...

20141220

Coincidencia

Xoves 18, 20:00, a AVV O Tesón proxectaba os últimos documentais do ciclo de outono. O tema, a minería do ouro, baseábase en dous documentais sobre a mina de Corcoesto, 'Rosa de Corcoesto' e 'Mina de Corcoesto. Manipulación informativa'. Pero a visión estaba máis preto: a mina de ouro prevista en Salave, Tapia.
O xoves, presentación, documentais e un posterior xugoso intercambio de datos, razóns e opinións entre os asistentes deixaron un bo sabor de boca do conxunto de documentais. Venres, Asturgold, a última denominación/empresa que pretendía abrir a mina en Tapia, recibía o non definitivo do Principado. Algunha cousa a xustar: no medio da loita, promovéronse dez mil solicitudes de traballo e ata se chegou a cambiar o alcalde de Tapia baixo a presión da empresa. Ou fixéronse cousas tan pintorescas como ilegais como aprobar un impacto parcialmente (o que evitaba a empresa ter que comezar de novo o estudo, ganando tempo e cartos). Agora, a nova ligada antes está en inglés, pero non se pretenda a súa procura en castelán na web onde hai abundante información propagandística nesa lingua. En canto ó Principado, a pesar de toda a tramitación documental de empresa e ecoloxistas, o que dispón na web é máis ben escaso, sobre decisións anteriores secundarias, notas de prensa de xustificación (estradas aquí) e sen o soporte documental. A nova de de denegación da mina polo impacto ambiental non está presente agora mesmo por ningures.
A continuación, algún pequeno detalle. Por exemplo, os manexos políticos fixeron que a empresa puidera chegar moi lonxe e gastar cartos. Alguén se imaxina que non os reclamará? (a lembrar que é unha mepresa privada, que pretende ganar cartos, e cando os perde, procurar xeitos de non perdelos, como por exemplo, socializalos entre os cidadáns-súbditos dos políticos nos que andivo en tratos) Fala de 20 millóns de dólares. É dicir, uns 16 € por asturiano... xa veremos o que pasa.
Polo momento, celebracións e condolencias. Rematou? Non: a reclamación de cartos penderá polo momento sobre o tema, e, se o ouro sube, hai que contar cun novo proxecto, quizáis con outra empresa fachada como impulsora.
Algunhas cousas anteriores sobre a mina de ouro de Salave/Tapia:
http://ribadeando.blogspot.com/2006/04/non-mina-o-cheiro-de-ribadeo.html
http://ribadeando.blogspot.com/2008/11/especialistas-matapiollos.html
http://ribadeando.blogspot.com/2010/04/e-van-tres-propietarios-en-5-anos.html
http://ribadeando.blogspot.com/2010/10/tapia-y-la-comarca-no-son-lugares-de.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/06/recomezo.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/12/mina.html
http://ribadeando.blogspot.com.es/2010/02/novos-tempos-vellos-temas.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/03/asturgold-e-os-postod-de-traballo.html
http://ribadeando.blogspot.com.es/2012/05/artigo-de-evaristo-lombardero-sobre.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/11/a-plataforma-oro-no-fai-publico-o.html
http://ribadeando.blogspot.com/2012/11/a-quimera-do-ouro.html
http://ribadeando.blogspot.com/2013/06/non-e-ouro-todo-o-que-reloce.html
http://ribadeando.blogspot.com/2011/12/voltas-cun-dos-xacementos-de-ouro-mais.html
http://ribadeando.blogspot.com/2014/08/pensamentos-lixeiros-para-agosto-o.html


20141219

Un sorriso a conta dos Bolechas

A Mariña: Toda unha zona na que nos identificamos. Hai outras interpretacións. Por exemplo, as tres Mariñas nas que para contentar dividiu a Xunta comarcalmente a nosa Mariña. O a Mancomunidade, creada para amañar cousas en común, e que ás veces parece más para dividir que para unir. Hai varios anos que os impagos fixeron que Viveiro, o concello máis poboado, se desligara da Mancomunidade. Hoxe A Mariña volta ser nova por ese impago: resulta que Os Bolechas veñen facer das súas por estas terras no último libro infantil do que son protagonistas, pero non a Viveiro, porque paga 'a súa viaxe' de libro a Mancomunidade, e nela, remato de dicilo, non está incluída Viveiro.
Se se mira un pouco a web dos Bolechas veremos que os televisivos debuxos viven a conta de subvencións públicas, das que as últimas, por estas terras. E nese sentido, quen paga, vese recompensado, e quen non, non. É moi sinxelo: Viveiro non paga. As posturas do barreirense Fuente Parga como presidente da Mancomunidade dicindo máis ou menos o que remato de dicir eu, ou da viveirense María Loureiro lembrando que nin pasaba nada por incluír o concello nas aventuras animadas nin perxudicaría a promoción da comarca son comprensibles. O que salte unha mínima polémica pola non inclusión xa non o é tanto, senón motivo máis ben dun sorriso infantil, como corresponde ós protagonistas.
Por certo, segundo a prensa os libriños foron repartidos entre os pequenos mariñáns. Exceptuando os viveirenses, claro.
E ti, ves / les ós Bolechas? :)

20141218

Aproximación á imaxe do novo rueiro ribadense

Cerámicas de Sargadelos compiten con placas de metal pintado. Mármore decorativo con letreiros oxidados. Restos de promoción con placas do paquete. Cada unha, no seu entorno: ás ves, límpido, outras, decorado ou atravesado con cables. Algunha, fotografada sen rematar de poñer, mellorarán. Outras (Ing. Schultz) parece que van ser substituídas de xeito pñouco comprensible. O certo é que mirando para as placas, Ribadeo merece atención, máis que a que fan ver as fotos desenfocadas a continuación. E quedan moitas máis.
Praciña José Mª López, antigamente Fonte Nova
 Praza de Abaixo (non de embaixo)
Restos do Ribadeo Indiano en S. Roque, preto de Virxe do Camiño
 Enxeñeiro Schultz,antigamente rúa do Vilar.
 Pasarón y Lastra, antigamente rúa da Confitaría.
 Idem, sen rematar de poñer aínda.
 Rodríguez Murias, cartel vello.
 San Miguel, sen máis.
 Viejo Pancho, antigamente rúa das Angustias.
Travesía de Álvarez Miranda, sen máis.
Rúa El Viejo Pancho, movida, moverase...




 Leopoldo Calvo-Sotelo y Bustelo, estilosa. Substituirase?
 Calexón Bispo Cebeira, 'ocupou a sé episcopal en Ribadoe en xullo de 1199. Finou en 1218'
 Calle del Ingeniero Schultz. Tiña montado o andamio para ser substituída.
Costiña pai Sarmiento, 'erudito e ilustrado.

20141217

De paseo por Ribadeo

Estes días Ribadeo estase amosando diferente. Un paseo fóra das zonas onde se concentra a xente ven sempre ben, pero máis aínda en xornadas como a de onte. Onte, nunha saída en coche, atopei tres rúas cortadas para voltar á casa, as que me fixeron alongar a volta.Obras diversas que en principio deberan animar, porque é de supoñer que redunden nunha mellora do pobo, no momento fan a un preguntarse (como vin nas redes sociais) se non sería cousas de aprender a moverse en helicóptero. A conto do tema, coido que ás veces, a propaganda do concello está desenfocada: non se trataría tanto de saír na foto 'cortando cintas' como especificar paseniñamente que se fai, por que se fai e como se fan as cousas (ó nn ter participado a xente previamente na definición das 'cousas' a facer), para que a xente, nós, xuntara as molestias coas melloras, e tivera máis claro o por que das molestias actuais en aras das melloras futuras.
Outra cousa observada nese paseo é a da posta dos nomes das rúas con placas de Sargadelos, como a que aparece na imaxe, colgada na nota de prensa do concello na súa web.
Di que son 50 placas da zona vella, todas levando algo máis que o mero nome actual da rúa, como se pode ver na imaxe, cunha descrición da persoa a quen se lle adica, ou noutros casos, con outras posibilidades, como o nome antigo da rúa. Coido que non queda nada mal, aínda que, ó meu entender, o anuncio das placas en parte como axuda a Sargadelos me fixo pensar no prezo no que sairían. Supoño que en próximo pleno o tema do custe das cincuenta placas sairá a relocer.
Onte tamén se viu embaixo outro pouco do cantil da Atalaia. Certamente, o búnker do ascensor sei indemne diso e de abondo máis que lle boten. Puido desestabilizar no seu momento o penedo, pero agora mesmo máis ben estabilizará o que queda del. Outra cousa é que unhas obras nunha casa, con martillo neumático segundo o xornal, fixeran posible vibracións que desestabilizaran a baixada. A zona renegrida do centro da foto foi a que se desestabilizou e caeu sobre a beira do paseo marítimo e do ascensor.
Paseando polo paseo marítimo pódese facer unha comparación entre a zona caída hai poucos anos, ó norte do ascensor, 'decorada' cunha verxa que protexe e evita ós turistas achegarse á zona de perigo, e a nova zona derruída. Como casualidade, onte mesmo reaparecía nunha rede social posta por A World to Travel a seguinte foto, onde se pode ver, á beira do ascensor, o vello deslizamento da Atalaia.:
-- Posterior: aproximación á imaxe do rueiro ribadense

20141216

Que a auga volve saber a raios? A culpa é dos raios por saber así!

Xa estamos afeitos, aquí non pasa nada. Os parámetros son normais. O sabor que sentimos, anormal. O cheiro, anormal. A pel lisa, anormal. Ó final, está claro, os anormais somos nós, que nos afecta.
Que hai un verquido que foi denunciado hai tempo, e volto a denunciar, e volto a denunciar, como din dos peixes no río por estas datas? Pois nada, como a maioría dos peixes, que non se poda dicir que beban auga continuamente, nós tampouco beberemos auga (da traída) cando nos decatemos. Ó fin, o tema da auga emprega a unha empresa famosa en Ribadeo, Aquagest (se prefires, chámalle Viaqua, que para algo cambiou o nome, aínda que nós sigamos a usar o vello) e outra non menos famosa e xeradora de riqueza, Os Irmandiños. Menos mal que non se ve afectada Alcoa, que se non ó mellor a lexislación cambiaba e permitía cagar lingotes (con pago de dereitos á empresa, claro!).
Poder público? O poder público está amosado que é o poder da xente, non o das institucións que poderían representalo. E a xente, onde está? Nestes casos a xente parecemos como o da agulla na palleira, ou, actualizado, como cando os nenos ou maiores van na procura de 'Wally', ese boneco co xersei a raias tan chamativo que non se da atopado entre outros personaxes dun debuxo ateigado de xente no que cada quen está ó seu.
Mentres, xa ten pasado 'de todo'. Dende as denuncias ata a inhibición, dende fotos publicadas neste mesmo blog ata o tema tratado pola Mesa de Asociacións de Veciños co alcalde sen resultado. Dende o 'non hai risco para a saúde' ata a case desaparición de auga embotellada dos supermercados nalgúns momentos. Dende mirar para o CAVI (Centro de alimentación de vacuno Irmandiños) ata culpar ás chuvias, por iso de ocorrérselle chover en cantidade e arrastrar terras. Dende ... ata ... e xa non importa o dende e o ata, que para algo a xente non protestamos moito e todo está normal segundo a lexislación, ou ó menos o normalizamos nós ó non protestar. Ó fin, o destes días pasados foi pouco fronte a outros. Ou non? Era ó revés? Que máis da!

20141215

Documentais comprometidos IV: A mina de Corcoesto

Este xoves ás 20:00 terá lugar no Salón de actos da Casa do Mar de Ribadeo a proxección de 2 pequenos documentais (en total, 3/4 de hora escasa) sobre a mina de Corcoesto. Unha mina de ouro controvertida na nosa Terra, que se poñerá co fondo da mina que se pretende en Tapia.


20141212

Branco sobre negro

Hoxe escribo branco sobre negro. Hoxe o blog está de luto pola liberdade: onte foi votada a lei mordaza. O vello dito 'só lles queda o pataleo' xa non é certo, pois iso, 'o pataleo', está prohibido xa en España. A cousa únese a outras moitas anteriores, como a 'taxa Google', redactada non exactamente contra Google (máis ben para sacarlle pelas a unha empresa que xera moitos beneficios para darllas ós medios domesticados como propagandistas do poder político), e que, en vistas da súa inmediata aplicación, fixo que Google anunciara que desmonta xa a súa sección de novas española a partires de mediados de mes. A consecuencia, os diarios que presionaron para introducir a medida, ó quedarse entón sen a remuneración correspondente e sen o anuncio que significaba a nova en Google, piden ó goberno que presione a Google para que se quede. Por certo, a nós 'sempre nos queda Portugal', coa su versión de Google news en portugués. Non é o mesmo, claro, pero polo momento pode servir de sucedáneo. Por certo, a 'Taxa Google' fará que a partir de comezos de ano mire moito o poñer ligazóns a xornais do día: poderían chegar a esixirme moitos cartos se o fago.
Da lei mordaza xa se leva dito moito. Hoxe só facer mención dalgunha cousa de onte no Congreso en Madrid na súa aprobación. Cantouse  protesta, os deputados sentiron a mordaza ou calificouse a lei de vanguardista (así considera algunha xente o futuro disto que chama democracia)
Mentras, a corrupción segue desvelándose, segura na súa impunidade que leva, no peor dos casos, a que sexa máis penado o roubo dunha galiña que o roubo dos cartos equivalentes a abondo máis de 10 000 000 de galiñas. Que máis da, mesmo así os casos máis graves pérdese nas novas entre unha maraña de outros casos máis 'pequenos', e trivialízase a cousa. Non paga a pena nin dicir a quen lle tocou onte no sorteo de corruptelas publicadas.
De igual xeito, seguen aumentando en cantidade e idiotez as frases sabias e cargadas de ideoloxía de quenes nos desgobernan. Se onte era a graciosa idea dun ministro de enviar a comer ás casas da xente das ONG ós inmigrantes como alternativa ó criminal lanzarlles pelotas de goma cando están nadando ou a incumprir a lei tirándoos das vallas e devolvéndoos en quente, hoxe a frase pode estar referida a outro alto cargo, que anuncia que non abrirá os comedores escolares en vacacións pola obesidade infantil.
A lei mordaza, resumida en Diagonal: https://www.diagonalperiodico.net/libertades/25029-resumen-grafico-lo-viene-con-la-ley-mordaza.html
Parte do comentado, na visión de Im-pulso.