20160823

Ante una lanza hecha añicos. Covadonga Suárez


   Este artículo tiene por vocación aclarar ciertas cuestiones mal comprendidas o interpretadas por un colaborador de este periódico, esperando que también pueden resultar de utilidad a cualquier lector.
   En primer lugar, nos gustaría decir que no tenemos por costumbre « despellejar » a nadie por tener una opinión, es más, en ocasiones hemos sido víctimas de insultos, intimidaciones e incluso difamaciones callejeras sin adoptar los modales de quien nos atacaba.
   Sabemos que todo el mundo puede tener una opinión. Pero parece que en ciertos casos el encontronazo es más una cuestión de defensa a ultranza que hace que se nos vea como descontentos patológicos, porque, fíjense que nosotros también quisiéramos que se abriera la isla, como hemos manifestado en más de una ocasión, y, por qué no, sacar partido del faro. La diferencia es que explotar el faro y la isla tiene dos acepciones, y nosotros nos quedamos con la primera : es decir, nada de hacer saltar por los aires la riqueza natural y cultural que además sirve de emblema a Ribadeo. No nos parece que dárselo a un particular sea lo correcto, ni que se convierta en el receptáculo fardón de turistas delicatessen. Francamente, para nuestro faro y nuestra isla desearíamos un destino más digno y, como decirlo, « público ». Pero, dicho esto, se siente o no se siente de esta manera y no hay más.
   Lo que nos preocupa es que el proyecto va a desbaratar la integridad de la isla, un proyecto desconocido para la mayoría, como lo es el contenido del contrato de concesión, y ahí empezarían los reproches : la poca información difundida por el Concello a pesar de haberla solicitado con insistencia desde hace año y medio. Es una pena que, teniendo tantos logros a sus espaldas, el ayuntamiento decida sumir en el silencio el incumplimiento de fechas, falta de informes, etc, y llevarlo hacia adelante a toda costa, y en este punto también estamos de acuerdo en que su imagen raya la perfección desde el momento en que nadie sabría cuestionar lo desconocido.
   Dicho esto, pedimos disculpas por no haber leído el periódico aquel día en que se anunció la reconversión del faro en hotel, Pero, por otro lado, la mayoría de los miembros de « Por nuestro faro » no somos ni periodistas ni alcaldes de Ribadeo para estar al corriente de todo lo que acontece en la villa, así que nos enteramos a la segunda, meses más tarde, cuando se le dio amplia difusión y ya no había prácticamente vuelta atrás. Sin embargo, que quede claro, no se le reprocha al Concello de Ribadeo la creación del proyecto « Faros de España » (Ministerio de Fomento), ni el levantamiento de la prohibición del uso hotelero que pesaba sobre los faros (Consejo de Ministros), ni la redacción del contrato de concesión (Puertos de Ferrol-San Cibrao), sino la falta de esa sensibilidad que a todo ribadense , sea de la opinión que sea, debe inspirarle un patrimonio amenazado, sobre todo cuando se ejerce una función pública que obliga a protegerlo, y estando en posesión de toda la documentación que planea modificarlo.
   Por eso, cuando, parafraseando al alcalde, se escribe que no conceder la licencia sería « prevaricar » recordemos solamente que en 2008 cuando ese mismo alcalde manifestaba su oposición a la construcción de una nave sobre la ría propulsada por Puertos de Galicia, a aquello se le llamó « decisión política ». Y parece ser que la noticia también venía en los periódicos.
Covadonga Suárez, miembro del colectivo « Por nuestro faro »
Foto de Suso Fernández

20160822

ESCUDO DE RIBADEO (II). Francisco José Campos Dorado

-Este artigo é continuación de Escudo de Ribadeo (I)-
Reconstruír o pasado dende o presente, utilizando materiais conservados e ditos da tradición popular é unha empresa ousada, pois non temos a seguridade de que as costumes permanecesen inmutables o longo do tempo. Pero tamén é certo que non podemos negar que existen crenzas que perduran no tempo, conservando trazas verídicas do pasado, que ben contextualizadas poden ser un elemento útil de investigación. En todo caso a análise meticulosa das nosas tradicións, achegará gran coñecemento sobre a nosa cultura. Para seguir coa análise do significado do Escudo de Ribadeo (I), temos outro indicio, tan antigo como o escudo da fachada do Levante da capela da Virxe do Camín, de que quen exercía a Xurisdición Marítima do porto de Ribadeo era unha dignidade eclesiástica, e está na tradición, por tódolos ribadenses coñecida, de chamar “Pazo ou Casa do Obispo” a unhas ruínas situadas en Cabanela (foto 1)

Examinemos a cuestión. ¿Onde está situada a “Casa do Obispo”?. Nada menos que está na “primeira liña da praia” de Cabanela, que era o lugar onde se embarcaba e desembarcaba a maior parte das mercancías de importación e exportación do Porto de Ribadeo, mesmo coas calas de Porcillán e Guimarán, medio protexidas do embate e das vagas de mar pola Illa de Guimarán, hoxe desaparecida (Carta de navegación da Ría de Ribadeo de 1776, cota 43). E preguntámonos ¿alguén imaxina o bispo vivindo no peirao de carga/descarga do porto, pois para iso servía a praia de Cabanela? ou ¿alguén viu en algún sitio un pazo bispal fora do recinto da catedral ou nun paraxe moi alongado dela? Non, non é normal que isto ocorra e por aqueles tempos a igrexa principal de Ribadeo era a Real Colexiata do bispo Pelayo Cebeyra e estaba no campo (Santa María do Campo) e anteriormente a Igrexa de Santiago de Vigo, na Vilavella.
Restos en Cabanela, co actual auditorio ó aire libre ao pé.

¿Entón por qué, en Ribadeo, chamamos Casa do Bispo a un edificio, en ruína total desde tempo inmemorial, situado preto da praia de Cabanela? Mesmo Francisco Lanza di que puidera ser onde estaba a Torre das Cabanas (Ribadeo Antiguo, páx.145). Pois ben, nós cremos que era a Casa da Alfándega cuxa administración rexentaba un prelado, ou outro encargado, ás ordes do bispo que era quen tiña a Xurisdición Marítima do Porto de Ribadeo e os beneficios que iso reportaba. Nótese que esta Casa da Alfándega deberá datar de antes de 1369 (data en que se fai cargo o Conde de Ribadeo de cobrar os impostos) polo que as ruínas de Cabanela, son ruínas posiblemente do século XII-XIII, as máis antigas dun edificio de Ribadeo, e que deberan estar máis protexidas por Patrimonio, pois están desfacéndose, como case todo o patrimonio antigo de Galiza, e non falemos da barbarie que se está cometendo cos castros abandonados no medio das plantacións de eucaliptos...!!!
A capela da Virxe do Camín é de arquitectura románica con arcos nalgunhas das fiestras de medio punto abucinados, propios do século XI, XII e XIII, e con posibles reformas do século XVI. Na Casa do Bispo, os arcos da porta e da fiestra que quedan en pé, son arcos escarzanos, os cales tamén eran usados no estilo románico. Se esta casa era naquel tempo o edificio da “alfándega” do Bispo, tamén datará esta parede dun daqueles séculos sinalados, e moi posiblemente sexa, a máis antiga alfándega do Norte da Península Ibérica.
O nome de Casa do Bispo, é fácil de entender que sexa unha forma popular de chamar as cousas por quen as fixo, ou por quen lles saca algún proveito, o mesmo que ocorre, por exemplo, coa Torre dos Moreno, que é unha casa onde non viviron nunca os irmáns Moreno, senón un edificio feito e explotado por eles en apartamentos e pisos en renda.
¿Cómo esta distinción da administrativa marítima chega a ser o Escudo de Armas de Ribadeo? Pois ben. Cando o rei Henrique II de Trastamara, lle concede o Condado de Ribadeo a Pierre de Villaines en 1369, concédelle tódalas rendas do Condado: “almojarifadgos, yantares, alfándegas, escribanías, diezmos e alfolís” (Ribadeo Antiguo, páx.44). Isto quer dicir que aquela prebenda da Xurisdición Marítima da alfándega que antes tiña o bispado, pasou a ser privilexio do Conde de Ribadeo.
Algún dos condes, non sabemos cal, mandou gravar na fortaleza estas armas da Xurisdición Marítima, a chave en pau sobre ondas do mar, e quizais fora, Rui Davalos o Bo Condestable, que comprou o condado seguramente para sacarlle proveito, e a alfándega marítima era unha das proveitosas rendas que lle correspondían ó cargo. Sabemos de certo que estas armas estaban ciceladas na fortaleza en 1722, polo preito que houbo entre o Concello, a Cofradía da Santísima Trinidade e o Bispado, cando se renovou a pedra do escudo da capela da Atalaia, que o “brasón dunha chave sobre ondas do mar”, estaba “non solo no escudo da Atalaia, senón tamén sobre unha porta falsa da fortaleza e torre da vila, e no frontis e sobre a porta principal de esta dita vila e torre do campanario” (ibidem, páx.6). Aquel brasón gravado na Virxe do Camín, xa pasara en 1699 (ibidem, páx.5) a ser asumido polas autoridades locais como as armas do Concello. Pero obsérvese, que na fortaleza estaba gravado sobre a “porta falsa”, isto tamén quer dicir que o escudo estaba sobre unha porta accesoria que daba seguramente a un recinto interior da fortaleza, e estaba gravada como un dos privilexios dos condes, non como escudo de armas deles, que como todos sabemos os Davalos, os Villandrando, os Hijar ou os Alba teñen outras armas de liñaxe.
Pero o Concello de Ribadeo, aínda que xa condado en 1369, non por isto perdeu o apego á xurisdición eclesiástica posto que dende o século XIII Ribadeo ía adquirindo elementos de ámbito relixioso monástico que o seguirán caracterizando ata o día de hoxe: os conventos de Santa Clara e o de San Francisco dan crédito disto, pero sobre todo, coa construción da Colexiata Real en 1270 coa que mantivo altos honores e privilexios, aínda despois de mudar a sede episcopal, en 1233, para Vilamaior de Vallibria, o actual Mondoñedo. Foi unha gran perda para Ribadeo o ver arruinar o edificio da Colexiata de Santa María do Campo e non habela restaurado en 1852 cando o Concello se dirixiu a reina Sabela II, cuxa petición foi ignorada absolutamente, e volvéuselle a pedir a Afonso XIII, e en 1903 o proxecto foi esquecido definitivamente (La Colegiata de Ribadeo, José Mª Rdguez. Díaz, pax. 53). Como di o dito, “temos que acordarnos da nosa historia, senón estaremos condenados a repetila”. Tamén queremos facer mención a outro dos máis antigos escudos de Ribadeo que aparece nos Nobiliarios (figura 2),
pero do que non se sabe dun gravado de pedra armeira semellante en Ribadeo: en campo de gules seis caldeiros de ouro. Non se coñece data deste escudo.
Segundo relata D. Modesto Costa y Turell na Ciencia do Brasón de 1858: “a palabra “gules” en heráldica e a cor vermella, parece ser que foi traída polos cruzados de Terra Santa. “Ghiul” en turco, significa “rosa”, xenérico de todo o que é encarnado, e os que traen esta cor no campo do brasón, están obrigados a socorrer os que están "oprimidos por inxustiza”. ¡Non che digo... hospitalidade, socorro e cultura reborda Ribadeo: Santa Clara, San Francisco, San Lázaro, San Roque, San Miguel, San Clemente, San Luís...! Por outra banda, os caldeiros eran antigamente marca dos rico-homes, que daban os reis por insignias ós cabaleiros os que facían Grandes do reino. Posiblemente este escudo fora concedido por Fernando II, en 1183, cando eleva o rango de Ribadeo a Vila Real. Pero quizais os caldeiros tamén poden interpretarse co significado a inversa: “a entrada de rendas polo porto de Ribadeo que facían grande o reino”, polo que, Afonso IX (1188-1230) ou Fernando III “O Santo" (1217-1230) lle concede tal distinción a Ribadeo. O cal, tampouco sería de estrañar, dado que o transporte terrestre era moi penoso e lento e a chegada dun barco a porto con mercadoría diversa, debía de ser como a chegada dos “reis magos”, pois daba traballo de varios días, a veces de semanas, a todo o pobo. Logo distribuír a mercadoría daba traballo a moitos veciños do contorno e ós negocios da comarca. Actualmente, Ribadeo ten un movemento portuario de un millón de tonelada ano, cuxa mercancía é toda de exportación, non hai ningunha importación, polo que o porto ten unha economía “terceiromundista”: só exporta, nada recibe. E algúns xerifaltes da administración portuaria de Galiza están encantados e dando as grazas, pola boa xestión que están facendo ¡manda truco ver a que chegamos! ¿Non haberá cursiños de Administración Marítima en Róterdam para que vaian estes señores aprender algo do que significa Tráfico Marítimo e Rendemento Portuario con Beneficio?. ¡Qué cruz temos...! ¿Non? ¿Hai máis escudos de armas de Ribadeo que asemellen dignidade eclesiástica?. Si por certo.

20160820

PRO PP A MARIÑA REMATA NO MASMA. Artigo de José Mª Rodríguez

A lectura da prensa dispénsanos a diario unha reata de noticias e opinións cada vez máis sorprendentes. Noticias, manifestacións e opinións, unhas veces amenas, interesantes outras e con frecuencia sorprendentes polo seu cinismo, sobre todo as que se producen en períodos electorais, como é no presente caso en Galicia coas súas vindeiras eleccións ó goberno da Xunta. É neste tempo no tentan captar ós votantes coas súas teimosas e falsas promesas.
Liamos estes días pasados, e non é a primeira vez que o facemos, unha sorprendente manifestación da cúpula do PP da Mariña lucense manifestando que a lexislatura actual do Sr. Feijoo foi “moi proveitosa para a Mariña lucense”. Unha manifestación que os seus autores apoiaban con varios exemplos dos grandes investimentos feitos polo seu goberno nesta comarca.
Valorar esta afirmación do grupo dirixente do PP como falsa sería unha temeridade pola miña banda, se excluímos a Ribadeo do seu concepto territorial sobre A Mariña. Incluír neste paquete a Ribadeo, como o PP pretende, non é máis que unha auténtica felonía e cinismo, propio do período electoral galego no que nos atopamos.
Saben dabondo os ribadenses a nula colaboración económica do goberno do PP do Sr. Feijoo co concello de Ribadeo ó que só lle adicou portazos e desprezos. Exemplo paradigmático desta realidade é a colaboración económica da Xunta de Galicia no ambicioso e necesario proxecto da nova residencia de Ribadeo. Unha actitude ofensiva para un goberno que ten asumidas as responsabilidades da atención á terceira idade, é dicir, do coidado dos anciáns e que abandonou a Ribadeo e ós seus vellos a súa sorte.
A propaganda electoral non debería dar cabida ás mentiras, ós enganos e ás falsidades. Os ribadenses, excluídos da súa pertenza á Mariña polo grupo dirixente do PP mariñán, saberán preguntarse, unha vez máis, que lle deben ao PP da Xunta e obrar en consecuencia cando veñan pedirlles o voto para o Sr. Feijoo.
Como escribín fai máis dun ano, nun artigo titulado “Remata Galicia no Masma?”, dirixido ós ribadenses: “mans que non dades, que esperades”.

20160819

Historias do romanticismo

A ribadense Celia Castro publicou na primavera un novo artigo sobre arte: 'Historias del romanticismo. Una elección'. Adxunto o deixo para a súa lectura. A imaxe pode ampliarse e o pdf pode ser descargado.

Máis obras de Celia Castro.

20160815

Nota de prensa de Por Nuestro faro

Como complemento á entrada anterior (http://ribadeando.blogspot.com.es/2016/08/illa-pancha-resultado-da-concentracion.html), adxunto a nota de prensa que dende o colectivo 'Por Nuestro Faro' foi enviada hoxe, xunto con fotos e o texto do discurso (ver a entrada anterior):

El colectivo "Por nuestro faro" organizó una concentración por la Isla Pancha ayer, 14 de agosto, frente al Ayuntamiento de Ribadeo a las 12 de la mañana. Hemos contabilizado algo más de 100 personas entre los asistentes, gente muy variada y motivada, cuyo apoyo y actitud durante el acto y al final de éste nos anima a seguir adelante en esta lucha. El acto duró aproximadamente tres cuartos de hora en los que se hizo un pequeño discurso, pronunciado por Covadonga Suárez (que se remite en archivo adjunto), al final del cual, se pudieron oír lemas provenientes del público, como : "Illa Pancha somos todos" y "O faro é noso, non se vende". También se remiten fotos tomadas durante el acto, donde se puede observar una buena parte de los asistentes. Gracias por vuestro interés.

 -Cita da presentación da exposición 'Génesis' de Sebastiao Salgado.

De mulleres en Galicia, visto en Asturias

Onte un xornal asturiano ilustraba cunha gráfica a nova 'Las asturianas ganan talla en la empresa', na que destacaba que Asturias é a segunda comunidade en porcentaxe de 'féminas' (sic) en postos de consello de administración das PYMEs. Na gráfica aparece Galicia como a primeira comunidade do estado en porcentaxe ocupado por mulleres en tales postos.
Chamoume a atención non só polo triunfalismo, senón por algunha cousa máis.
O primeiro, o das 'féminas'. Non e que esteña mal, aparece no dicionario, mais téñoo como patrimonio dos comentaristas deportivos cando non saben ben por onde seguir e fan unha floritura para indicar algo en xeral obvio como é o sexo ó tratar dunha competición deportiva.
O segundo, que a nova é triunfalista, cando a porcentaxe de asturianas neses asentos de dirección é do 28,73%, é dicir, máis de dous homes, case tres, por cada muller. No caso de Galicia a cifra é lixeiramente superior, 28,76%, situándose á cabeza das porcentaxes.
A máis, trátase dun tema moi particular nunha zona pequena, co que a estatística ten un límite de representatividade da realidade. As PYMEs en Asturias, en Galicia e en moitos outros lugares teñen unha compoñente familiar importante, e os postos no consello hai que enchelos, e énchense con xente da familia... o que trastoca o significado e o peso relativo.
De calquera xeito, postos a ser triunfalistas, se os asturianos sacaron un titular triunfalista coa participación da muller na empresa, en Galicia teriamos máis razón de facelo. Agora ben, imos conformarnos con iso, dcir que ben estamos e zanxar o tema?

Illa Pancha: resultado da concentración do 14 de agosto

Comezo con fotos de autores diferentes (Mario P., S. Fernández e Ángel A.) correspondendo a tres momentos tamén diferentes dunha concentración que din (eu quedei sen poder ir) acolleu a unhas 100 persoas.
Foi hoxe, domingo 14 de agosto de 2016, comezando ás 12 da mañá de rematando preto de tres cuartos de hora despois.
Interviu dicindo unhas palabras Covadonga Suárez (copioas embaixo), mais alí trabouse relación entre xente que pensa de xeito parello respecto á illa. Xente ás veces descoñecida entre si, ribadenses e veraneantes, xente con traballo e no paro, xente que ten relacións mesmo a nivel Bruxelas con outra que só se move a nivel vecindario... todas a favor dun faro e unha illa que é un ben común. A todas esas persoas, e moitas máis que non poideron asistir (por exemplo, o meu caso), "grazas a todos os asistentes e a moitos que por razon alleas a iles, pero que nos mandaron o seu a apoyo a nosa causa non poideron asistir e a outros moitos que dia a dia están o noso carón, animándonos a seguir na loita, e ó grupo de Xávea por o seu apoio, a todos graciñasssss. Isto danos ánimo para non tirar a toalla e que non pensen que todo rematou. Nós continuamos, e mais despois da mostra de hoxe"
Varias fotos que insiro despois, de J.A.Salvatierra, e logo o texto que foi lido:



O texto que foi lido:
"Quiero sólo pronunciar unas palabras como miembro del grupo "Por nuestro faro" para agradeceros que estéis hoy aquí, porque ésta es la primera vez que la opinión popular opuesta a este proyecto de hotel puede manifestarse en Ribadeo : ésta es la única participación vecinal a la que tenemos derecho, no hay más. Estamos aquí porque desde el principio tuvimos un "no" callado y silencioso a gran parte de la información, porque la información que accedieron a darnos nos llegó tarde, troceada e incompleta, porque el proyecto que pesa sobre nuestra isla Pancha se gestó sin la opinión de los ribadenses.
Tras la ofuscación del Ministerio de Fomento y de Puertos para sacar adelante este proyecto de hotel, el Concello de Ribadeo nos otorgó graciosamente la licencia salomónica de "vamos a conceder el hotel pero no la cafetería" para dar así una falsa imagen de equidad, que además no contenta a nadie. Por un lado, ahora, la viabilidad económica de un minihotel de 2 suites sin cafetería es más que dudosa. Por otro, es verdad que, "de momento", nos ahorramos el estropicio previsto con la prolongación de esa cafetería que iba a ir en el garaje del faro, es decir, que "de momento" no se autoriza una carpa exterior de casi 50 metros prevista en el proyecto, pero, de todas formas, autorizando el hotel se está autorizando la cartelería, las papeleras, fosas sépticas, banderas, iluminación variada y un aparcamiento maravilloso en la fachada noroeste del faro, nada más y nada menos. Y eso es sencillamente imposible en una isla "protegida".
Porque entre las carencias del expediente, uno de los informes del que no se sabe nada es el medioambiental. ¿Qué se hace de la Red Natura 2000, etiqueta que garantiza la protección de la Isla Pancha a nivel europeo? No hay respuesta.
A pesar de la ocupación casi total de la isla y de lo que supone para su integridad, todavía hay gente que nos reprocha "¿por qué se preocupan ahora por la isla y no porque lleve toda la vida cerrada?" Lo que nos preocupa es que la pregunta no se haga al revés : ¿Por qué, si la Isla Pancha lleva toda la vida cerrada se abre de repente? ¿Por qué? ¿Para quién? ¿A quién interesa abrir nuestra isla a cualquier precio? Un precio muy alto sólo a nivel ecológico y paisajístico?
Esto no va a traer ni dinero ni trabajo a Ribadeo. Es ridículo pensarlo. Y los turistas atraídos por la imagen que siempre se transmitió de nuestra isla no creo que se desplacen hasta aquí para fotografiar un hotel, y desde la verja. Salvo, claro está los agraciados clientes de las dos suites, que tendrán magníficas y exclusivas vistas a Asturias y a Galicia.
Los miembros de "Por nuestro faro" hemos presentado un Recurso de Interés General para recurrir la licencia ya otorgada, basándonos en la falta de información recibida, los informes inexistentes y las irregularidades en el proceso, y vamos a seguir luchando para que este faro y esta isla que forman parte de nuestro patrimonio cultural y paisajístico, de nuestra historia individual y colectiva, de nuestro imaginario eterno, sigan siendo lo que son. Otras opciones son posibles para que la Isla Pancha sobreviva en el tiempo como el templo y el símbolo que es ahora, opciones que nos engloben a todos y que nos permitan disfrutar de ella a todos, preservándola, porque todos sin excepción somos la Isla Pancha.
Illa Pancha no es una constructora, un concesionario, Illa Pancha somos todos
Illa Pancha no es este Concello o Puertos de Ferrol-San Cibrao, Illa Pancha somos todos.
Illa Pancha no es un inversor, un negocio, un hotel, Illa Pancha somos todos.
Que se entere el que aún no se enteró. Gracias por venir a decirlo."
Continuará. Continuaremos.

20160814

Illa Pancha: resultado da concentración do 14 de agosto

Comezo con tres fotos de tres autores diferentes (Mario P., S. Fernández e Ángel A.) correspondendo a tres momentos diferentes dunha concentración que din (eu quedei sen poder ir) acolleu a máis de 100 persoas.
Foi hoxe, domingo 14 de agosto de 2016, comezando ás 12 da mañá de rematando preto de tres cuartos de hora despois.
Interviu dicindo unhas palabras Covadonga Suárez (copioas embaixo), mais alí trabouse relación entre xente que pensa de xeito parello respecto á illa. Xente ás veces descoñecida entre si, ribadenses e veraneantes, xente con traballo e no paro, xente que ten relacións mesmo a nivel Bruxelas con outra que só se move a nivel vecindario... todas a favor dun faro e unha illa que é un ben común. A todas esas persoas, e moitas máis que non poideron asistir (por exemplo, o meu caso), "grazas a todos os asistentes e a moitos que por razon alleas a iles, pero que nos mandaron o seu a apoyo a nosa causa non poideron asistir e a outros moitos que dia a dia están o noso carón, animándonos a seguir na loita, e ó grupo de Xávea por o seu apoio, a todos graciñasssss. Isto danos ánimo para non tirar a toalla e que non pensen que todo rematou. Nós continuamos, e mais despois da mostra de hoxe"
O texto que foi lido:
"Quiero sólo pronunciar unas palabras como miembro del grupo "Por nuestro faro" para agradeceros que estéis hoy aquí, porque ésta es la primera vez que la opinión popular opuesta a este proyecto de hotel puede manifestarse en Ribadeo : ésta es la única participación vecinal a la que tenemos derecho, no hay más. Estamos aquí porque desde el principio tuvimos un "no" callado y silencioso a gran parte de la información, porque la información que accedieron a darnos nos llegó tarde, troceada e incompleta, porque el proyecto que pesa sobre nuestra isla Pancha se gestó sin la opinión de los ribadenses.
Tras la ofuscación del Ministerio de Fomento y de Puertos para sacar adelante este proyecto de hotel, el Concello de Ribadeo nos otorgó graciosamente la licencia salomónica de "vamos a conceder el hotel pero no la cafetería" para dar así una falsa imagen de equidad, que además no contenta a nadie. Por un lado, ahora, la viabilidad económica de un minihotel de 2 suites sin cafetería es más que dudosa. Por otro, es verdad que, "de momento", nos ahorramos el estropicio previsto con la prolongación de esa cafetería que iba a ir en el garaje del faro, es decir, que "de momento" no se autoriza una carpa exterior de casi 50 metros prevista en el proyecto, pero, de todas formas, autorizando el hotel se está autorizando la cartelería, las papeleras, fosas sépticas, banderas, iluminación variada y un aparcamiento maravilloso en la fachada noroeste del faro, nada más y nada menos. Y eso es sencillamente imposible en una isla "protegida".
Porque entre las carencias del expediente, uno de los informes del que no se sabe nada es el medioambiental. ¿Qué se hace de la Red Natura 2000, etiqueta que garantiza la protección de la Isla Pancha a nivel europeo? No hay respuesta.
A pesar de la ocupación casi total de la isla y de lo que supone para su integridad, todavía hay gente que nos reprocha "¿por qué se preocupan ahora por la isla y no porque lleve toda la vida cerrada?" Lo que nos preocupa es que la pregunta no se haga al revés : ¿Por qué, si la Isla Pancha lleva toda la vida cerrada se abre de repente? ¿Por qué? ¿Para quién? ¿A quién interesa abrir nuestra isla a cualquier precio? Un precio muy alto sólo a nivel ecológico y paisajístico?
Esto no va a traer ni dinero ni trabajo a Ribadeo. Es ridículo pensarlo. Y los turistas atraídos por la imagen que siempre se transmitió de nuestra isla no creo que se desplacen hasta aquí para fotografiar un hotel, y desde la verja. Salvo, claro está los agraciados clientes de las dos suites, que tendrán magníficas y exclusivas vistas a Asturias y a Galicia.
Los miembros de "Por nuestro faro" hemos presentado un Recurso de Interés General para recurrir la licencia ya otorgada, basándonos en la falta de información recibida, los informes inexistentes y las irregularidades en el proceso, y vamos a seguir luchando para que este faro y esta isla que forman parte de nuestro patrimonio cultural y paisajístico, de nuestra historia individual y colectiva, de nuestro imaginario eterno, sigan siendo lo que son. Otras opciones son posibles para que la Isla Pancha sobreviva en el tiempo como el templo y el símbolo que es ahora, opciones que nos engloben a todos y que nos permitan disfrutar de ella a todos, preservándola, porque todos sin excepción somos la Isla Pancha.
Illa Pancha no es una constructora, un concesionario, Illa Pancha somos todos
Illa Pancha no es este Concello o Puertos de Ferrol-San Cibrao, Illa Pancha somos todos.
Illa Pancha no es un inversor, un negocio, un hotel, Illa Pancha somos todos.
Que se entere el que aún no se enteró. Gracias por venir a decirlo."
Continuará. Continuaremos.
---
Nota: esta entrada cambiou de nome e ncorporouselle algunha foto máis, pasando a estar dispoñible en http://ribadeando.blogspot.com.es/2016/08/illa-pancha-resultado-da-concentracion.html

20160813

Hai seis anos. Hospital, reparacións polo temporal, participación cidadá...

Copio e pego do blog da AVV O Tesón:
Nota de prensa
Xuntanza da Mesa de Asociacións xullo 2010

Como estaba previsto dende xaneiro, o primeiro fin de semanda do pasado mes de xullo tivo lugar a xuntanza da Mesa de asociacións do concello de Ribadeo. A xuntanza foi convocada, a modo de lembranza, pola AVV O Tesón, sendo chamadas as AVV de veciños así como algunha asociación máis de tipo social.
Asistiron asociacións de Remourelle, As Anzas, Vilaosende e Vilela, a parte da xa citada.
Foron tratados diversos puntos, a partires dunha orde do día aberta. En primeiro lugar, tratouse sobre o hospital da costa e zona sanitaria, sendo comentado o estado actual da cuestión, os argumentos de cada parte e temas relacionados coa manifestación.
Pasouse despois ás reparacións polo temporal, onde se comentou a concesión de 4,8 M€ en concepto de reparacións para 14 concellos, mentras que por outra parte, só as perdas xerais en Ribadeo están cifradas 0,8 M€. Xurdiu a oferta de que, para poder facer máis rendibles os cartos, as asociacións poden facer obras contando con voluntarios.
Pasouse logo ó estatuto de participación cidadá e relacións co concello. Comentouse que na próxima xuntanza co alcalde, se a hai, debérase levantar acta dun xeito oficial, que podería ser feita por algunha persoa do concello, como o axente de sostibilidade, despois de ter falado a conveniencia da súa asistencia a algunha xuntanza, plantearse o ser invitado e no seu caso, aceptar. A destacar que, segundo se quedou na xuntanza de xaneiro, debera ser o alcalde quen convocara e asistir a xuntanza. Despois de pasar o tempo convido, foi avisado e mesmo esta nota de prensa foi retrasada á espera dunha convocatoria que non chegou polo momento.
Dentro das relacións co concello e a participación cidadá, lembrouse a posibilidade de aproveitamento das reducidas canles actuais, por exemplo a posibilidade de facer preguntas ó pleno.
Dado que foi presentado xa hai dous anos por parte da mesa de asocicións a proposta de O Tesón un borrador de estatuto de participación cidadá, e sen ser contestada, foi presentado un borrador por parte do concello na xuntanza pasada, quédase o venres 10 de setembro, ás 19h, no mesmo lugar, para facer unha xuntanza monográfica e a partir dela, dar unha resposta común ó concello sobre o regulamento de participación cidadá.
Rematouse con temas varios. Así, comentouse que o acordo cos madeiristas para o mantemento das pistas está sen asinar, aínda que parece que se lle está a esixir fianza sen desenvoltar máis regulación que a que hai a nivel supramunicipal. Asemade, tamén se reiterou a oferta de limpeza de ríos por parte das asociacións do rural, e tratáronse os temas das obras da estrada de circunvalación e as súas deficiencias actuais, e o as que están por comezar do paseo das Aceñas.
A xuntanza durou dúas horas e media.
Agora, coa AVV a piques de disolverse, isto é historia... a nosa. Como se tratarían agora, hoxe estes temas?

Competencia: Barres e Ribadeo

Polígono industrial en obras. Ribadeo? Non, Barres! Algunha nova fala do tema? Se a houbo, pasou desapercibida.
Mais aí están as obras xa avanzadas (a imaxe está tomada de Google maps e reformada coa 'actualización') para dotar ó polígono industrial de Barres, onde teñen emigrado empresas que se instalarían en Ribadeo de non levar moitos anos de retraso o polígono ribadense, dunha vía directa á autovía. Algo que o estaba lastrando fronte á boa posición do polígono ribadense, que non remata de despegar. E aí está, a redución de uns 2 km de distancia, cun cruce intermedio, a menos de 600 m directos da rotonda de saída do polígono á rotonda de acceso á autovía. Ou sexa, adeus a esa vantaxe do polígono ribadense.
E na actualidade (as fotos 'non son de hoxe', pero si abondo recentes como para manifestar a actualidade), os dous polígonos pintan así, en fotos do sigpac á mesma escala:
Ribadeo:
Barres:
As diferenzas son visibles.