20140920

Novidades plenas por Ribadeo

Polo xornal enterámonos de que vai haber pleno a próxima semana. Cando en concreto, xa é outra cousa. Non sei se a versión papel o trae ou non, que na dixital só vexo 'a próxima semana', que, se é certo e xuntado a outras informacións anteriores, indicaría cara a finais da semana. Naturalmente, na web de concello non aparece nada, que xa está posta a revisión do censo para as eleccións, anuncios de contratación e novas sobre cousas positivas do concello, e chega, que para algo é unha ferramenta para o concello e non para os cidadáns.
Sobre os temas a tratar, algo trae tamén o xornal, con dous 'estrela'. Un deles, o PXOM. Vaise dar a aprobación para envialo de novo a Santiago despois das modificacións que pediron dende a capital do reino. O Plan segue a ser segredo. Os veciños, por lei, estamos excluídos dese segredo do que desfrutaremos ou sofreremos as consecuencias. Entendo que iso supón, por lei, a existencia dunha información privilexiada.
Outra cousa que se tratará será o complemento de produtividade para o persoal do concello. Está resumido na web da Voz con poucos datos: 127 000 €, criterios que acadan a tódolos traballadores, 65% adicado a premiar que se vaia a traballar e non se sofran sancións, e 35% por efectivo rendemento do traballador. Supoño que alguén mo explicará, porque como noutros casos, non sei ben como medirán a efectividade dun traballador illado, ó tempo que, se é un complemento de produtividade, non entendo tampouco como se premia (en troques de sancionar en caso contrario a partir dunha cantidade en nómina de xeito directo) o non ser sancionado ou o ir traballar. Claro que non me estrana o non entendelo; tampouco a base da estrutura da miña nómina me resulta moi clara.
Nota posterior: remato de recibir unha información sobre que o pleno será xoves ás 20:00. Supoño que estamos todos invitados e seremos ben recibidos.

20140918

Dende Ribadeo, mar por medio

Mar por medio era o título xenérico das xornadas que durante abondos anos foron celebrándose en Ribadeo relacionadas coa cultura británica e a galega. Uso hoxe dese título para referir algunha cousa de como vexo o que posiblemente sexa a nova máis tratada hoxe polos medios, o referendo escocés.
En primeiro lugar, unha obviedade: unha parte non desprezable do que entendemos por inglés é británico, en particular, pode ser escocés. Poucas veces se fala por estes lares de 'Reino Unido', pois tomando a parte polo todo, substitúese por 'Inglaterra'. E aquí, un elemento que entendo diferenciador do que ocorre alén do mar nesa isla grande en relación ó que ocorre polas Españas. O Reino Unido está constituído por catro partes (Inglaterra, Escocia, Gales e Irlanda do Norte) que serían en teoría iguais, aínda que na práctica, debido á extensión, poboación e desenvolvemento, Inglaterra leve a parte do león nesa 'igualdade'. As Españas hai tempo que deixaron de ser tal para ser España dende un punto de vista institucional, aínda que a constitución actual e ás 'vías' que se fixeron de desenvolvemento crearan un pqueno (ou gran) galimatías dentro da 'unidade' e unha vez desaparecida a 'igualdade' en consecuencia da unidade.
A raíz do anterior, levo observando nos medios unha confusión case total entre 'nazón', 'país' e 'estado', algo que se xunta coa confusión que apuntei antes entre a constitución institucional española e do Reino Unido.
O proceso que levou ó referendo coido que é nidiamente diferente do correspondente que están a levar a Generalitat e o Goberno estatal, e non só polas diferenzas institucionais de partida, senón máis ben polo tono e encadre na propia gobernabilidade de cada estado. Moito se podería dicir de particularidades dese tipo, pero quede aí a cousa.
Unha diferenza básica do caso escocés co que se pretende en Cataluña é que a pregunta é clara cunha resposta clara: "Should Scotland be an independent country? – voters can answer only Yes or No" (Debe Escocia ser un país independente? -os votantes poden só responder Si ou Non)
A propia pregunta nos leva a outro tipo de consideracións. Por exemplo, en relación á pertenza á UE dunha hipotética Escocia independente. Moito se leva dito e escrito, por xente especialista coas súas ideas. E hai algo que non entendo. Se no Reino Unido son un conxunto de iguais e racha o conxunto, coido que cada parte resultante debera ter os mesmos dereitos (de feito, por exemplo, en caso de separación, Escocia cargará cunha parte da débeda do Reino Unido). É certo que o 'peso' de Escocia é cousa de 1/10 do conxunto, co que o que terá que 'refacer' no seu caso o conxunto Inglaterra-Gales-Irlanda do Norte, que se quedaría co nome de Reino Unido, aínda que sen Escocia, será un orde de magnitude menor en relación que terá que facer Escocia, pero contratualmente, os 'contratos' (tratados e demais) entendo que deberan afectar por igual a ambos, incluída a súa pertenza á Unión Europea. Non vou insistir, porque non son especialista, pero coido que o debate neste punto particular está trufado completamente de intereses diversos, por riba da legalidade escrita que será reinterpretada polos poderes correspondentes a traverso deses intereses.
Noutro tema relacionado, resulta que se destaca na prensa o argumento económico como clave no sentir de Escocia e a súa independencia. Evidentemente, a economía é importante, comezando polos pozos petroleiros do Mar do Norte, pero por moito que se empeñen, hai tempo que se sabe que a idea dun futuro común nunha sociedade humana ten máis de construción social que de pura economía. E esa posibilidade de construción, voltando a España hoxe, ten moito que ver coa percepción de corrupción ou cos agravios comparativos xurdidos dun combate múltiple de ampliacións de poderes locais, aínda que teña que ver tamén coa crise económica (logo abondo alonxado do caso escocés, aínda que tamén poda haber agravios). Así, como no caso da irrupción de novos partidos no panorama político, sería un erro botarlle o fundamento desa falta de visión dun futuro común á crise económica. Algo que coido que foi entendido abondo mellor polos gobernantes no caso escocés que aquí.
En fin, hai xa tempo que a cada cousiña que aparece nas relacións internas entre zonas de países europeos lle corresponde un traslado (negación, asentemento de igualdade ou sinxelamente, opinión) en relación ás Españas, sexa o tema de Flandes, Conca do Don, Lombardía-Véneto ou agora, Escocia. Pero... alguén cre que este pequeno artigo pode resumir todas as arestas e flancos que ten a 'cuestión escocesa'? Non, verdade? Pois do mesmo xeito sinto que o resultado desa 'traslación' machacona é en xeral un aumento da confusión dentro das Españas, por comparación de elementos que pouco teñen que ver nun e outro caso.
Por certo, para ir rematando, unha explicación: uso 'Españas', forma que se usou no seu tempo indicando algo equivalente ás diferentes partes constituíntes do reino, para indicar a miña crenza en que mentras que non se recoñezan esas diferentes partes como constituíntes do estado dun xeito adecuado -adecuado, non 'máis' recoñecemento ou 'menos'-, estaremos partindo dunha situación que non reflectirá a realidade e polo tanto, será difícil que os poderes implicados actúen respondendo de xeito asemade adecuado.
E agora si, para finalizar, chámame a atención que, calquera que sexa o resultado no referendo escocés, os partidarios do si xa ganaron, a traverso das promesas realizadas para frear o ascenso dese 'si' que precisamente queren vencer os partidarios do 'non'...

20140917

Intereses reais

É sabido que onte unha persoa moi importante chamada Felipe inaugurou o curso nun Colexio Público de pereiro de Aguiar. Escoite polas radios varias veces unha parte do seu discurso, en castelán, dicindo algo así como que o sistema educativo tiña que centrarse en responder ás peticións da economía e da sociedade. Por esa orde.
Claro que non escoitei o seu discurso completo (para compensar, tamén oín varias veces ó director do centro alternando verbas en galego cun discurso pretendido en castelán) o que fai que teña que coller, de xeito obrigado, a cita illada do conxunto.
Tendo en conta o aviso previo, coido que inaugurar o curso nun colexio de primaria que o comezou efectivamente a semana pasada resulta ou desfasado ou desprovisto de tempos correctos ou intencionadamente un perxuízo de cara a como se fan as cousas no ensino público. Ou é que non merecía o ensino público (e o ensino en xeral) inaugurar o novo curso ó seu comezo? Parece que Felipe sexa dos que din que os primeiros días de clase non se fai nada...
En castelán. Enteiro (diso estou seguro, de que se houbo verbas en galego foron de puro trámite, senón remarcaríano) o que me fai preguntar se en Cataluña fai o mesmo (resposta: non)
E logo, como frase destacada, pon a educación pública ó servizo da economía (primeiro) e logo, da sociedade (quen interpreta o que 'pide a sociedade'?) Vamos, as persoas, ó servizo da economía e non a economía ó servizo das persoas. Toda unha lección.

20140916

Aló, Galicia! Xa chegou a sensatez?

Nesta terra de minifundio, os partido dos terratenentes soubo sacar partido da división terrena e partidista dos minifundistas. Quizais o anterior sexa un xeito de resumir o que leva pasado xa tempo abondo en Galicia en relación ós partidos políticos. Algo que se intentou que non pasara e se segue a intentar, diría que cada vez con maior posibilidade. Un artigo en El Diario deume que pensar ó respecto. Polo momento, o que pasa noutros lugares, como o que está a suceder en Ribadeo coa Plataforma que se está a montar,  é un embrión. Pero un embrión sá que quere deixar a unha beira as divisións, non pola cooperación entre grupos, senón por cooperación entre persoas conscientes de que os grupos conducen ó minifundio partidista, mentres esas agrupacións máis ambiguas que son as plataformas ou as 'mareas' poden dar lugar a unha participación cidadá que se non é a panacea asegura unha relación de integración dos veciños nun proceso de goberno de si.
Así que, Galicia, estás aí? Chegou xa a sensatez? É abondo posible que aínda non sexa desta en boa parte dos lugares, pero que vaia comezando...

20140915

Despois da tempestade, a calma

Si, onte, despois da tormenta, voltou a calma para ofrecer unha paisaxe limpa e poder desfrutar unha da ría como un espello da paisaxe e do ceo que quixo acompañalos. Dende as Aceas, a costa ó sur da vila de Castropol enmarcaba unhas cantas embarcacións fondeadas.
Mirando cara á Veiga, a luz deparaba paisaxes tamén interesantes.
Pola mañá, cando avisaba tormenta, o alcalde ribadense estaba nos Remedios, facendo unha ofrenda con tradición comezada en 1938, segundo o xornal.

20140912

Gamallo, Clarín e a Coral Polifónica de Ribadeo

Onte tivo lugar unha nova entrega dos actos sobre Dionisio Gamallo co gallo do centenario do seu nacemento. No cine teatro J. Rubio Jiménez falou sobre Clarín nos papeis de Gamallo, precedido dunha curta posta en escea de M. Valín, os agradecementos de Toni Deaño e unha longa presentación de Roberto Rodríguez. Despois, a Coral Polifónica interpretou diversas pezas (só gravadas as primeiras)


20140911

11 de setembro

Ribadeo quedou sumido nunha especie de descompresión da que a bon seguro sairá ó achegarse a fin de semana, comezando polos actos de hoxe (cine teatro) e mañá (librería Vivín) continuarán coa celebración dos cen anos de Dionisio Gamallo. Queda mentres tempo para lembrar das festas, si, pero tamén doutros tempos e lugares. O 11 de setembro xa ten unha longa historia. Salvador Allende e a caída dun sistema democrático en Chile cos conseguintes dezasete anos de ditadura e represión é parte dela. Tamén o é o derribo das torres xemelgas en Nova York, coa continuación da guerra contra os cidadáns en aras do terrorismo.
Si, onte tamén morreu Emilio Botín e hoxe escoitaremos falar do banqueiro que comandaba o maior bando español nestes momentos. Adicaranlle todo tipo de flores e haberá que facer unha escolla para trazar unha historia das súas decisións, causas e consecuencias.
E hoxe tamén xa hai case un mes que a Terra 'comezou a coller débeda' despois de gastar os recursos que pode rexerar nun ano.
11 de setembro 2014 en Ribadeo, día previsto con calor ata 26ºC. Jesús Rubio Jiménez, ás 20:30, no Cine-Teatro falará de Clarín nos papeis de Gamallo, e seguirá a Coral Polifónica.
Unha lembranza de Chile un 11 de setembro...

20140910

Bellas e inolvidables estampas de los años cuarenta: EVOCACIÓN DE TIEMPOS PASADOS EN RIBADEO

Corto e pego unha entrada de J.Mª Rdguez:
No han sido pocos los esfuerzos hechos por los diferentes gobiernos de nuestra mal llamada democracia para tratar de desmantelar de la vida pública española todo lo que tuviera alguna relación política, artística, cultural o, incluso, religiosa con las manifestaciones de la pasada dictadura franquista. Un largo y profundo empeño que  culminó recientemente en la famosa y discutida Ley de la Memoria Histórica que arrasó con toda manifestación, artística o no, que recordara al anterior régimen franquista. Y hasta tal punto llegó el esmero de los ejecutores de esta Ley en superar estos pasados recuerdos que pocos son ya los vestigios que quedan entre nosotros de aquella pasada época. Pocos, pero algunos sí reviven aún en nuestras celebraciones sociales o religiosas.
            Como si el reloj no hubiera marcado el paso del tiempo, en la procesión religiosa celebrada por las calles de Ribadeo con motivo de las fiestas patronales de esta villa se recrearon de nuevo este año b ellas e inolvidables estampas de los años cuarenta cuando las procesiones religiosas eran presididas por las autoridades locales encabezadas por el alcalde de entonces, el Sr. Pancho Maseda, ataviado con sus eternas gafas ahumadas y su bastón de mando y a quien todos recordamos con afecto. Su presencia en un destacado lugar de la procesión, justo detrás del clero, era la fiel expresión del vínculo ideológico entre el nacional catolicismo de la Iglesia y el Estado.
            Revivir de nuevo este año esas mismas viejas imágenes contemplando a las actuales autoridades civiles de la localidad, esta vez sin gafas ahumadas ni bastón de mando, presidiendo la procesión de la Patrona de Ribadeo creó en los ya longevos asistentes al acto la sensación de volver a revivir aquellos viejos recuerdos de tiempos pasados.

20140908

O alcalde procesionario

O título é para chamar a atención. Non sei se o alcalde irá/esta na/foi á procesión capitaneando ós fieis detrás del. Coido que se non tivera cargo algún, non iría de procesión. E aínda que así non fora, unha cousa é ir ou non a unha actividade segundo as crenzas particulares e outra, ir en representación institucional a unha actividade que non ten que ver coa institución e co significado de respaldo institucional.
Non sei se quedou claro... a cousa é que non vexo o motivo de que un alcalde, presidente dunha institución que a constitución declara que non ten carácter confesional, ten que estar comandando os fieis dunha confesión nun desfile, e ser comandado el mesmo (en representación institucional) como fiel. A constitución declara polo momento:
"Art. 16.3.Ningunha confesión terá carácter estatal. Os poderes públicos terán en conta as crenzas relixiosas da sociedade española e manterán as conseguintes relacións de cooperación coa Igrexa católica e as demais confesións." (collido da páxina oficial, versión galega).
Ben, pero a cooperación é algo normal entre institucións. O comandar os fieis e ser comandado polo párroco ou a autoridade relixiosa que sexa é algo ben diferente.
Son as festas de Ribadeo. Festas relixiosas, ó que parece. Por iso se estenden días antes do da patroa e son organizadas por unha comisión eclesiástica. Por iso... coido que se debera distinguir entre unha festa, que é de todos, e unha advocación, que non o é. Quizáis non estaría de máis botar unha ollada a algún dos artigos que José Mª Rodríguez leva escrito sobre o tema de que a Igrexa sexa coberta polo estado, e viceversa, ou outras relacións nocivas. Deixo a ligazón ó último artigo do seu blog en relación ás procesións e tamén a outro último en relación ás festas e mercadeo:
http://cargadoiro.blogcindario.com/2011/07/00359-auroridades-civiles-en-las-procesiones.html
http://cargadoiro.blogcindario.com/2012/09/00394-recuperar-las-fiestas-patronales-de-ribadeo.html
Por certo, sí ía na procesión (nota posterior)

20140906

921 mediomaratonianos pro Parque Natural As Catedrais

Iso di a web de Campionchip Norte dos participantes nos 21097 m, e despois de velos pasar en Rodríguez Murias, créoo: mais de tres minutos de paso a menos de 1 km da saída é un espectáculo. Por iso deixo o vídeo ó pé. Coido que a idea (non sei quen foi a persoa que deu 'o último paso' enunciándoa) é boa, e con este resultado, moito mellor. Quedeime con envidia de participar, a pesares dos chaparróns que caeron durante o tempo de celebración. E non fun o único. Mesmo houbo quen quería prantexar outra saída en bicicleta, de algo máis doada realización para os participantes (que eu saiba non se chegou a propor á organización). Á próxima, apúntaste?