20190517

Día de festa das letras galegas

Hoxe é día de festa das letras. Desfrutemos e deixémolas descansar, co mínimo imprescindible. O resto do ano, a traballar!
Coido que é así, e non ó revés, non?

20190515

Anulada - Enquisa das eleccións municipais Ribadeo 2019 por teléfono móbil

Anulada. Na mañá do día das letras galegas, pola baixa participación, que achaco ó fallo do cambio de clave diaria da que non avisei, retiro a enquisa. Noutra ocasión voltarei a intentalo cun esquema mellorado de difusión.
--
Como anunciei na entrada anterior, despois de expoñer as listas dos partidos e o seu programa, paso a artellar unha enquisa.
Cabe lembrar que en relación ás enquisas, hai moitas dificultades para facelas fiables, aínda tendo moitos medios, o que non é o caso. De calquera xeito, a través dunha aplicación por teléfono móbil, sen poder votar dúas veces co mesmo aparello, a cousa pode ir mellor que en outros tempos.
Así que, se queres participar co teu móbil (e logo ver os resultados tamén no teu móbil, claro), entra en www.menti.com e introduce o código (106196, primeiro día, mércores) (877649 - segundo día, xoves) 679659 - terceiro día, venres. Son tres preguntas: unha, sobre en que parroquia de Ribadeo vives, outra, o sexo, e outra, o grupo a quen lle das o voto. despois de sinalar a resposta en cada caso, tes que ir abaixo da pantalla e enviar a resposta.
Para ver o resultado, tes que dar un correo electrónico, e envíache como está a votación no momento.
Se máis adiante queres volver a sabelo xa actualizado, verás que tes que pasar as preguntas de novo, pero ó contestar di que xa as contestaches e pregunta se queres pasar de pregunta ('skip'). Pero podes voltar a enviarte as respostas ata ese momento!
De calquera xeito, a final do día 17, letras galegas, un post dará conta dos resultados.
Apúntaste?

Eleccións o 26: programa dos partidos que se presentan en Ribadeo

Versión 2: incorporado programa BNG
   Despois de ver que comezada a campaña, non hai un lugar para comparar os programas das diferentes formacións, pedínlles que me enviaran unha referencia que poder colgar ou ligar en pdf, para homoxeneizar o máis posible a comparación. Sei que aínda así haberá diferenzas de presentación, pero menores que se se vai a unha web, a un facebook, a un blog, etc, diferente para cada formación. Asemade, haberá diferenzas de síntese, dende documentos que están desenvoltos na súa totalidade a resumes dunha folla: iso xa vai en como fai as cousas cada formación. A intención é que se podan consultar antes das eleccións e durante os catro anos posteriores, para quen quera facer un seguemento.
   Quedaba algunha cousa por resolver, como a orde de presentación aquí. Decidín colgalos segundo orde de contestación. E outra cousa: cando esto escribo, aínda non teño todas as contestacións, co que, se atopo que poñer en pdf dun xeito máis ou menos equivalente ós que contestaron, fareino; se non, queda sen poñer. No caso en que me enviaran o documento despois (ou atopara datos por algures se non os tivera antes), tentaría poñelo ó final cunha nota de actualización, sempre e cando sexa antes de sábado 18, ó igual que as posibles melloras de presentación que decidan enviarme, procurando a igualdade de oportunidades.
   Unha cousa máis: Hai formacións que teñen versión en galego e versión en castelán. En dito caso, só ligo as versións en galego.
   Ben, aí van:
Ribadeo Nos Une
Compromiso por Ribadeo
Partido Popular
En Marea
BNG
   Quedan: , PSOE

Máis das eleccións municipais Ribadeo 2019:
Enquisa por Móbil
Listas

20190513

A humidade corroe

Vivimos nunha zona húmida. Estamos afeitos á humidade, e a dispor de auga en abundancia. Sabemos que é un privilexio ter á nosa disposición na natureza unha cantidade de auga moi superior á que dispoñen noutros lugares. Pero tamén sabemos que a auga pode ser mala. Non só a maior humidade favorece reuma ou artrite, non só aumenta a posibilidade de inundacións. Non só hai que coidar a contaminación existente na maioría das nosas fontes. Non, ás veces aparece o rastro desa maior cantidade de auga en sitios nos que non se espera. Iso pasa coa humidade observada nas pinturas da capela da Virxe das Virtudes de A Ponte de Arante. Hai anos que Emilio Piñeiroa difunde os frescos que se atoparon alí, e agora, despois de que a festa que dentro de pouco se celebrará no lugar teña sido declarada de interese, ten que dar a voz de alarma sobre o estado das pinturas debido á humidade.
Na foto, de Emilio, vese como os bancos están retirados, colocados así polo Obradoiro do Camiño para facilitar as visitas. e como a humidade avanza polo muro. A capela está restaurada -obsérvese o coidado do teito- pero viuse claro xa dende pouco despois da restauración que ía ser difícil o mantela. Situada xunto á confluencia do Rego de Lexoso e do Rego de Arante, onde se forma o Río Grande, nunha zona baixa, que no 2010 sufriu o destrozo total da ponte xunto a ela pola riada de xuño daquel ano, a zona... é húmida.
O barrio de A Ponte, en Arante, coa capela e a ponte actual, á vista no Sigpac
E como se vai amañar? Polo momento, despois da promesa dunha 'intervención rápida' xa hai tempo, está sen trazas de amaño. Polo tanto, o primeiro paso sería prestarlle máis atención...

20190512

Coñeces a quenes se presentan ás eleccións ó concello de Ribadeo?



Supoño que xa verías todas as candidaturas, pero non xuntas, o que dificulta comparar e fan que se esquezan nomes. A falta de coñecer programas (polo momento, coido que só unha formación está facendo un anuncio do seu esbozo de programa dun xeito sistemático), aquí van as candidaturas que se presentan ó concello para as eleccións do 26 de maio de 2019 ( B.O.P de Lugo Núm. 093 – Mércores, 24 de Abril de 2019, p. 69 e ss.):
Circunscripción electoral: RIBADEO

Candidatura núm. 1:RIBADEO NOS UNE

1.-RAMON ACUÑA GONZALEZ
2.-ANTONIO VICENTE FERNANDEZ FERNANDEZ
3.-MARIA DEL CARMEN VILLAGARCIA RIO
4.-PERFECTO RODRIGUEZ GONZALEZ
5.-MARIA LOURDES PRADA HERRERA
6.-NAROA PENEDO RODRIGUEZ
7.-TANIA FREIJE LOPEZ
8.-MARIA RUTH PENOUCOS YANES
9.-MARIA TERESA FERNANDEZ FERNANDEZ
10.-VALENTIN IZQUIERDO RODRIGUEZ
11.-MARGARITA GALOCHA LOPEZ
12.-IVAN QUERO FERNANDEZ
13.-JOSE GUTIERREZ LOPEZ
Suplentes
1.-JUAN CARLOS DELGADO RUIZ
2.-MARIA BENIGNA CUBERO LOREDO
3.-RAFAEL MILLARES MERA

Candidatura núm. 2: BLOQUE NACIONALISTA GALEGO (BNG)

1.-FERNANDO SUAREZ BARCIA
2.-MARIA LUZ ALVAREZ LASTRA
3.-PABLO VIZOSO GALDO
4.-MONICA FREIRE RANCAÑO
5.-JESUS MUNDIÑA ACEBO
6.-MARIA DEL PILAR OTERO CABARCOS
7.-JORGE DIAZ FREIJE
8.-MARCOS ANTONIO VILLAMIL MARTINEZ
9.-VANESA YANES RIVAS
10.-DAVID RIVAS PEÑA
11.-MARIA SONIA MEILAN VIZOSO
12.-XOSE FARRUCO GRAÑA RAMA
13.-ANDREA MARTINS FERNANDEZ
Suplentes
1.-XOAN ANTON MONASTERIO LOPEZ
2.-MARIA PAZ RAMIL MASEDA
3.-OSCAR CHAO PENABAD
4.-MARIA POSADA EXPOSITO
5.-ALMUDENA FERNANDEZ MONASTERIO
6.-JOSE ROCHA FERNANDEZ
7.-MARIA DE LOS ANGELES FUENTE VERDEAL
8.-TERESA DIAZ ESTEVEZ
9.-MARIA DOLORES GARCIA DOCOBO
10.-JOSE ANTONIO RAMIL ACEBO

Candidatura núm. 3: PARTIDO POPULAR (P.P.)

1.-DANIEL VEGA PEREZ
2.-ELISA CONCEPCION RODRIGUEZ SANJURJO
3.-BEGOÑA SANJURJO SANTAR
4.-MARIA ELENA SIERRA PULPEIRO
5.-INOCENCIO RODRIGUEZ GONZALEZ
6.-MARTA MARIA SAIZ GARCIA
7.-JUSTO PEDRO SUAREZ CONDE
8.-MONTSERRAT SEIJO DIAZ
9.-MARIA JOSE DUARTE FANJUL
10.-JESUS ANGEL GONZALEZ GARCIA
11.-ANA MARIA DOCOBO FERNANDEZ
12.-MANUEL SILVEIRA VALLEDOR
13.-LORENZO GARCIA EIRAS
Suplentes
1.-PEDRO JOSE ANTONIO MURUAIS FERNANDEZ
2.-EULOGIO DIAZ LOPEZ
3.-MARIA ANGELES LOPEZ VIOR

Candidatura núm. 4: PARTIDO DOS SOCIALISTAS DE GALICIA- PSOE (PSdeG-PSOE)

1.- MARTA GARCIA REY
2.- FRANCISCO JAVIER TORVISO BERDEAL
3.- MARIA JOSE RODRIGUEZ ARCA
4.- FRANCISCO JAVIER RODRIGUEZ VEIGA
5.- ANA MARIA FERNANDEZ RODRIGUEZ
6.- JUSTO ENRIQUE NAVARRET MON
7.- MARIA TERESA PEREZ SANZ
 8.-MARCOS ANTONIO VILLAMIL MARTINEZ
9.-VANESA YANES RIVAS
10.-DAVID RIVAS PEÑA
11.-MARIA SONIA MEILAN VIZOSO
12.-XOSE FARRUCO GRAÑA RAMA
13.-ANDREA MARTINS FERNANDEZ
Suplentes
1.- JENNIFER MOURE LOPEZ
2.- RAMON ANGEL COTO LONGARELA
3.- ANCA STEFANIA HONCU

Candidatura núm. 5: EN MAREA RIBADEO

1.- EVARISTO LOMBARDERO RICO
2.- MARIA FRANCISCA DE ASIS LOPEZ DE PRADO NISTAL
3.- OSCAR ARAMBURU VILARIÑO
4.- ELENA CELIA LOPEZ SAMPEDRO
5.- JULIO CESAR GONZALEZ GARCIA
6.- ELIA RODRIGUEZ ALVAREZ
7.- JOSE ANTONIO SANCOSME IGLESIAS
8.- MARIA INES PEREZ SANTOME
9.- ANGEL RODRIGUEZ ANES
10.- MONICA AMADO BRANCO
11.- ARTURO LINARES MARTINEZ
12.- MARIA DE LOS DOLORES RODRIGUEZ RIOPEDRE
13.-JUAN CARLOS ALONSO GONZALEZ
Suplentes
1.-MARIA COVADONGA SUAREZ MARTÍNEZ
2.-JOSE MARIA LOMBARDERO RICO
3.-MARIA ANGELES DOMINGUEZ BARROSO

Candidatura núm. 6: COMPROMISO POR GALICIA (CxG)

1.- JESUS PEREZ MOREDA
2.- MARIA BEGOÑA FERNANDEZ FERNANDEZ
3.- AURORA GONZALEZ GINZO
4.- RAFAEL IZQUIERDO PEREZ
5.- JOSE RAMON LOPEZ MARTINEZ
6.- IVAN FERNANDEZ RAÑON
7.- ALVARO MARIO LORIGADOS CASTAÑO
8.- BELEN GONZALEZ LOPEZ
9.- CRISTIANE CARVALHO DE SOUSA
10.- ELVA ALINA CARMONA FIGUEREDO
11.- MARIA SOLEDAD VALIÑA GUTIERREZ
12.- ALMUDENA PIÑEIRO DOCAMPO
13.-ALEJANDRO CALONGE PEÑA
Suplentes
1.-REGLA HERRERA BRUNET
Máis das eleccións municipais Ribadeo 2019:

20190510

Estás en venda


Non nos enganemos: ninguén dá os pesos a catro pesetas. É un principo que coñecemos das transaccións comerciais. Outra cousa é coñecer o valor do peso para poder calibrar o cambio e saber se cho venden polo xusto prezo.
En eleccións pasa algo parello. Pero o que está en venda es ti. O teu futuro, o da xente que te rodea... e es ti mesmo quen o pode ou non mercar. Pero, recapitulemos. Se ti mesmo es quen está en venda e quen compra, que pintan os políticos? Nunha imaxe de mercado como a que propoño, os políticos teñen o lugar dos mercaderes, é dicir, prestar un servizo a cambio dun beneficio. E, dentro do seu negocio, hainos de todas as categorías, dende xente que só mira o beneficio, e unha vez feita a venda lávase as mans, ata aquela outra que só contempla o beneficio como medio para ofrecer o servizo. Ese beneficio, nas eleccións, é o teu voto, e o servizo, as ofertas que recibes.
Hoxe en día sábese que o mercado está distorsionado, tentando favorecer a uns e polo tanto, perxudicar a outros. Así, como un caso menor, é de supoñer que serás consciente de que no banco non te tratan igual se tes poñamos, un millón de euros, que se tes cen euros, e iso, dende as consideracións do propio trato social cando entras ata o que recibes polos teus cartos ou o que te cobran polo servizo.
De xeito electoral, tradúcese en múltiples feitos. Nas pasadas eleccións, non costou o mesmo un deputado dun partido que un doutro, nin o número de persoas por deputado era o mesmo nunha provincia que noutra, nin os cartos dos que dispuña cada partido para mercadotecnia eran proporcionais, nin gozaban do mesmo apoio nos medios (mesmo aparte das obrigas legais).
Agora estamos noutras eleccións, as locais, con diferentes características das xerais. Cambia moito? En canto ó que dixen máis arriba de estar en venda, con as consecuencias que leva consigo, non cambia nada. Varía a escala e a proximidade dos candidatos, mesmo os medios dispoñibles, pero non a esencia. En teoría, es ti quen compra ós candidatos, nun esquema claro no que a mercadoría son eles e o que representan. Pero falta unha figura clave: o mercader que fai a compravenda. Alguén diría que son os equipos de campaña, pero creo que non. Na realidade, estás a mercar o teu futuro, a ti mesmo, sendo o candidato a cabeza visible do equipo de mercaderes, que te está a vender a ti mesmo en competencia con outros equipos.

20190509

Unha lembranza para unha persoa e a súa obra


Hai dous anos que nos deixou José Mª Rodríguez. O esforzo dos seus últimos anos, a residencia, está a piques de comezar a funcionar. Está claro que. con todas as tachas que se lle poda poñer, non estaría construída sen o seu empeño e bo facer. E as tachas, os que vivimos de preto o proceso, temos claro que non foron culpa del, senón das limitacións que atopou.
O seu blog, para seguir o seu discurso vital os dez últimos anos, aínda está visible, coa última entrada no verán de 2016. Invito a recorrelo e repasar, xunto coa historia de Ribadeo, a historia dun home que se bota en falta e que tiven a honra de ter como amigo.

20190508

Carta de Por Nuestro Faro ó Sr. Alcalde de Ribadeo


 A illa Pancha, en imaxe de satélite
Sr. alcalde,

Dirixímonos a vostede por segunda vez tras a visita de varios membros do colectivo « Por nuestro faro» ao Concello de Ribadeo para examinar os informes sobre os apartamentos do faro de Illa Pancha. Como non recibimos resposta ao último correo onde se lle pedía aplicar o contido de ditos informes, e diante da inacción do Concello, quixéramos lembrarlle algúns dos parágrafos atopados nesos documentos asinados oficialmente polo director da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao e reflectidos pola banda do Concello de Ribadeo no intercambio de correos. Velaiquí dous sinxelos exemplos :
«As condicións de ocupación do dominio público portuario, recóllense no título concesional, entre elas se atopa a obrigación do concesionario de permitir o acceso á illa ao público en xeral, en determinados horarios». Documento dirixido ao Concello de Ribadeo, e asinado electrónicamente por Alejandro Rey Seoane, director da Autoridade Portuaria, o 21 de xullo de 2017.
Ou, entre outros informes, este do Concello de Ribadeo dirixíndose o 9 de agosto de 2017 á Autoridade Portuaria e estabelecendo como conclusións :
“Primeira. Que debe quedar claro que o hotel ou establecemento turístico que nos ocupa na Illa Pancha debe ter acceso público libre conforme quedou sinalado anteriormente.
Segunda. Mentres non exista este libre acceso e ainda no ánimo de cumprir cos principios de colaboración entre Administracións, non se poderá informar favorablemente á comunicación previa da posta en marcha da actividade”.
Non nos extenderemos máis : vostede ben coñece os informes na súa posesión, e a mesma idea é recollida en polo menos 15 dos documentos consultados por este colectivo.
E evidente, diante desta lectura, que a illa debera estar aberta ao público en xeral dende o 1 de decembro de 2017, día no que o Concello deu a licencia de actividade, porque si o Concello otorgou a licenza era con esa condición. Non entendemos, nese contexto, por qué a illa segue pechada a tódolos ribadenses e á cidadanía.
Polo tanto, esiximos que se aplique de maneira urxente o que está estipulado nos informes e que a illa Pancha, patrimonio de tódolos ribadenses, sexa aberta ao público inmediatamente.
No caso contrario emplazamos ao señor alcalde a que explique ao pobo de Ribadeo a enorme contradicción entre a realidade e os papéis na súa posesión dende hai ano e medio.
Atentamente :

Covadonga Suárez Martínez, colectivo « Por nuestro faro »

Comparación entre o galego e o vasco en relación a unha celebración.


Ribadeo, 7 de maio. Preparando o día das letras galegas, atopamos a unha rapazada marchando pola lingua galega. É o Correlingua, que este ano, na zona de A Mariña, celébrase na vila de Ribadeo. O seu obxecto, a dignificación da cultura galega. A súa organización está baseada nunha distribución zonal, na que intervén a Mesa pola Normalización Lingüística en contacto cos departamentos de Lingua Galega dos centros escolares de cada zona. É un conxunto de actividades festivas que, na práctica, implican só á xente nova, en formación. Ten a marcha, un recorrido, como base ata chegar ó punto final, no que soe haber ao menos música e unhas palabras de exaltación en prol do uso e viveza da lingua.
No nacemento do Correlingua está a Korrika vasca. Esta 'carreira', a vasca, tiven ocasión de vela e participar nela este ano. Está organizada por unha asociación de centros de ensino en eúscaro, e na actualidade recorren Euscadi zigzagueando pola súa xeografía noite e día, en relevos de 1 km, a bó paso e cunha distribución temporal ben organizada, necesaria nunha carreira de máis de dez días de duración temporal e 3000 km de recorrido.
Refírome á Korrika porque quedei cunha certa envexa ó aprezar as diferenzas. En primeiro lugar, na Korrika o quilómetro 'cómprase'. É dicir, as persoas ou organizacións que participan facendo o seu quilómetro, pagan por facelo. A cambio, ese día receben soporte (é unha auténtica caravana o que hai antes e despois de quen está a correr) ou sinxelos chalecos a modo de uniforme en cumprimento das reglas de tráfico con alusións ó que se está a facer. Chalecos que tamén se reparten á beira da estrada a quen se quera unir no momento. Os cartos recadados dan para organizar a Korrika, mais tamén para apoiar o ensino do eúscaro nos centros para maiores. En segundo lugar, a dispersión por Euscadi queda facilitada polo sistema, que tamén permite que se una xente maior e xente miúda cun mesmo esprito. A máis, o recorrido non se cingue só a España, senón que atravesa a fronteira. De feito, a foto adxunta está tomada nun tramo no país vasco francés, no km 749 de Korrika, axustando no cartel ademáis, o fin/comezo de tramo, quen participa (máis ben, quen comprou ese tramo, porque a participación pode incrementarse de xeito substancial), a hora prevista e o día. O evento, bienal, é festivo, pero estimo que sobre todo emotivo e social. A xente á beira da estrada comprobei que pode ou non falar en eusquera (na zona onde estiven comprobei que a lingua vehicular era o francés), pero síntese enganchada no que está a presenciar, de xeito que os máis pequenos únense de forma natural á celebración, cohesionando arredor das emocións unha entidade social no corazón de cada persoa. E se os máis pequenos non poden seguir a marcha, quedan enganchados, emprazados internamente para tentalo na próxima edición. Edición que tamén será en prol do eusquera.

20190503

do colectivo Por Nuestro Faro á entidade Puerto de Ferrol-San Cibrao


   Con fechas de 16 y 28 de mayo de 2018 -hace casi un año- hemos remitido dos emails a Puertos de Ferrol-San Cibrao en nombre del colectivo «Por nuestro faro» para denunciar la entrada arbitraria de personas en Illa Pancha (Ribadeo), y el tránsito de estas por territorios que están fuera de la concesión, aportando pruebas y fotografías. Con fecha del 18 de octubre de 2018, hemos recibido como respuesta de la Autoridad Portuaria unas declaraciones del concesionario, algo que no habíamos solicitado.
   En consecuencia, el 23 de diciembre de 2018 nos hemos dirigido de nuevo a la Autoridad Portuaria para repetir nuestra demanda y obtener una respuesta oficial de la entidad -y no de un particular- al porqué de la entrada selectiva y arbitraria a la isla Pancha en múltiples ocasiones al tiempo que pedíamos información sobre la reglamentación que rige el acceso a la isla. Cinco meses después aún no hemos recibido de su parte respuesta alguna a nuestro correo ni a nuestras preguntas.
   Entretanto nos hemos dirigido al Concello de Ribadeo, y, ante su hermetismo, a la Valedora do Pobo, para hacer respetar la ley de transparencia y obtener la información deseada. Así hemos podido acceder a los informes que hacen referencia a la licencia de apertura entre otros.
   Según los informes técnicos que se encuentran en el Concello de Ribadeo Illa Pancha está abierta al acceso libre del público en general desde el día 1 de diciembre de 2017. Concretamente figuran en el expediente mas de 15 documentos oficiales donde consta que la isla debe estar abierta al público y, con esta condición los apartamentos han obtenido la licencia de actividad definitiva por parte del ayuntamiento. No obstante, el Concello de Ribadeo ha permitido que la puerta siga cerrada hasta hoy.
   En uno de los informes consultados procedente de Puertos de Ferrol-San Cibrao se puede leer «As condicións de ocupación do dominio público portuario, recóllense no título concesional, entre elas se atopa a obrigación do concesionario de permitir o acceso á illa ao público en xeral, en determinados horarios». Dicho documento, dirigido al Concello de Ribadeo, está firmado electrónicamente por Alejandro Rey Seoane, director de la Autoridad Portuaria con fecha de salida del 21 de julio de 2017. El contenido de dicha aseveración se repite en otros informes.
   En consecuencia, pedimos a la Autoridad Portuaria de Ferrol-San Cibrao que nos explique por qué el concesionario decide la entrada de particulares en la isla Pancha (clientes del hotel y otros) en territorio concesionado y no concesionado. Y pedimos que haga respetar lo estipulado por la propia Autoridad Portuaria permitiendo el acceso a la isla a la ciudadanía en general, como autoridad competente de tutela, control y vigilancia del dominio público afectado.
   Esperamos y rogamos encarecidamente una respuesta rápida y directa por su parte».

20190501

Pensando no traballo no seu día: balsa de lodos de Alcoa

Hai un par de días, un amigo guioume polas beiras de Alcoa S. Cibrao a descubrir algúns lugares senlleiros. O, para min, máis significativo foi a balsa de lodos. Por varias razóns. A primeira, por tomar conciencia de que ó fin, 'iso' son residuos industriais tóxicos, en cantidades case inimaxinables. A segunda, por confrontar que se presentan algo así como un toma-daca a cambio de postos de traballo. Outra, por constatar como nestes momentos está claro un aumento de capacidade recente da balsa a base de aumentar a altura dos seus muros. E poderiamos continuar, pero non é necesario: xa abonda confusión levan consigo as razóns anteriores. Cada unha delas.
Aínda que non estiveramos nos arredores do un de maio, a 'festa do traballo', como se lle chama parece que para esquecer a súa orixe de loita e vidas perdidas, a confrontación postos de traballo-esixencia calqueira presentada como ineludible pola empresa correspondente, é un clásico. Sexa o eucalipto presentado como especie non invasora a cambio de postos de traballo (e cartos para as madereiras correspondentes), sexa, seguindo no mesmo sector, a prolongación da contaminación de ENCE en Pontevedra como 'mal menor' fronte ós postos de traballo que 'produce' (e os millóns de euros de ganancia da empresa), sexa no caso de Alcoa o rebaixe do prezo da electricidade, ou o desentenderse dos lodos acumulados na balsa, pois están en xogo postos de traballo (din que non é rentable senón...), sexa o que sexa, fronte a unha situación de oferta/demanda de traballo controlada polas empresas, os argumentos presentados pasan a ser o de menos.
No caso da balsa de lodos, a constatación de que o volume da balsa é limitado a pesar das ampliacións-parche feitas ou que se pretendan facer, implica unha consecuencia pra o traballo: de xeito independente a outras consideracións, como o prezo da enerxía, e a falta doutras alternativas na actualidade (como o uso dos lodos como materia prima noutros procesos), se non hai unha nova balsa de lodos, a empresa rematará en algo parello ó afogamento na súa propia merda. Vista a balsa, diría que un prazo de cinco anos só se conseguiría en base a incumprir máis medidas de seguridade na contención dos lodos. É dicir, isa sería duración da fábrica -con electricidade gratis-. Tomo nota de que máis importante que o prazo concreto de datos que poden ter un erro considerable, o número de anos, é o peche por unha limitación física, e de que nin estou a xulgar cousas como a toxicidade do material.
De calquera xeito, segue a estar claro que os postos de traballo serán empregados mentres dure a fábrica para obter vantaxes de todo tipo, mesmo nas contraprestacións da empresa a cambio do traballo, comezando polo soldo.
Si, e... alternativas? Evidente: as alternativas non saen da nada, e se son alternativas, son porque marcan diferencias claras co anterior. Véñenme a bote pronto dúas situacións que se poderían contrapoñer destes últimos anos. Unha a nivel estatal e outra lonxe, no estranxeiro. A primeira, o plan E, en plena crise do ladrillo, foi aproveitada polas institucións ás que ía dirixido, os concellos, para máis ladrillo, como o amaño de rúas. Algo que podía (ou non, segundo casos) ser necesario, pero que tiña como efecto inmediato o manter o sistema que contribuiu a crear a crise, basado na construcción (a máis de que nalgún caso, os cartos empregados na propaganda correspondente eran equiparables ós usados na mesma actuación prevista). A segunda, o paso de China de ser un país atrasado e agrícola a ser, nunha xeración, referencia mundial en comercio electrónico, telefonía móbil, superordenadores ou intelixencia artificial. É evidente que se seguiran facendo o mesmo, o cambio non tería tido lugar.
E ambos casos, dentro dun sistema, o capitalista, que está demostrado que está levando ó planeta e a nós a puntos límite en moitos campos, e que, como mínimo se non é substituído, terá que sufrir fortes cambios para poder sobrevivir. Pero eses cambios non van xurdir da nada: seremos nós quenes teremos que impulsalos como afectados. Mentres, en troques de seguir a defender cada un dos postos de traballo de xeito inmediato, afundíndonos máis nos brazos asfixiantes das condicións actuais, habería que poñer máis fincapé no conxunto, no reparto e nas condicións de vida de mañá e pasado mañá, que tamén van ser nosas.
Vista da balsa de lodos

Nota:
Datos (estimados) da balsa.
Medio millón de m2 de superficie.
Lonxitude da barreira principal: 900 m
Altura da barreira principal: 70 m
Volume ocupado na actualidade: 15 000 000  m3
Para facerse unha idea, unha cantidade cunha masa maior que toda a mercadoría embarcada en Mirasol en toda a súa historia.

20190430

Día do libro: saber que queren facer. Por Pablo Mosquera

**Recibido o día do libro, publicado despois das eleccións, cos resultados na man**
   O segundo debate si logrou a colisión entre proxectos, condutas, estilos e verdades ou mentiras. O formato do debate e a habilidade dos xornalistas do medio déronnos uns espazos nos que non tivemos tempo para aburrirnos e os aspirantes non puideron escaparse vivos. Todos houberon de arriscar. Todos tiveron que aclarar actuacións contradictorias. Todos foron vulnerables.
    Esta vez a televisión privada gañoulle a partida á pública. É coma se esta a usaran para evitar un debate no que o aínda presidente do goberno sufrise acoso e derribo. Para iso nada mellor que un debate anunciado, con preguntas generalistas e tempos moi limitados. E así desaparece a espontaneidade, a sorpresa, a perda por momentos dos papeis e a necesaria alianza para manter un modelo de esquerdas, que visto o visto, non vai necesitar de alianzas con partidos secesionistas. E aquí fago a miña primeira previsión. Gobernará Sánchez en solitario, cos apoios precisos e coyunturales en cada momento e segundo os asuntos que se poñan a lexislación das novas Cortes.
    Foi moi espectacular. O nerviosismo de Rivera. O apromo presidencial de Sánchez, que non lle impediu facer uso de sal groso en determinados asuntos, como o ataque, pelín sucio, contra Casado, co asunto da violencia de xénero. A actitude conciliadora, case episcopal, de Igrexas, convertido no mellor escudero do cabaleiro alto, guapo, e crecido, xa que fixo unha traxectoria case impensable, desde aquela reyerta na sé de Ferraz, cando lle botaron da secretaría xeral do PSOE a gorrazos para chegar a estar na cabeza da táboa.
    Esta vez habemos ter claro que hai dous bloques con aspiracións para gobernar España. As dereitas e as esquerdas. Poida que ata sen que os nacionalistas pinten nada ou moi pouco, cos seus escanos. Só nos asalta unha dúbida. Tendo en conta a presenza de VOX que enchía unha praza de touros en Madrid, cantos escanos pode adxudicarse o vindeiro domingo?.
    Hoxe si que todos abandonaron o debate convencidos de que o gañaron. Como dicía un imbécil que chegou a ser Conselleiro de Interior, en Euskadi: que tal dei?. E é que algúns viven a política máis preocupados da imaxe que das ideas.
¡Ah!. O meu segundo vaticinio. O resultado en escanos de PODEMOS será tan malo que obrigará a Pablo Igrexas a deixar a política. E é que os seus asesores lograron que o voto útil das esquerdas concéntrese outra vez no PSOE.
Como galego sentinme ausente nas referencias ás Comunidades do Estado. E é que nosa Galicia necesita voz propia e superar o tradicional sucursalismo. 
   Polo menos fóronse co agasallo dun libro. Poderán ler ao último premio Planeta.

Historia electoral de Ribadeo (eleccións xerais)

Coido que tres gráficos chegan para facer unha primeira interpretación das eleccións xerais en Ribadeo, sen prexuízo de que o comentario se alongue e se recaben máis datos despois.
O primeiro é a porcentaxe de votos en relación ó censo. Certo que estas eleccións subiu en relación ás pasadas, pero queda nidiamente por baixo das porcentaxes de comezos dos 2000, co que o efecto chamada dos partidos chegou 'ata onde chegou'.

 En canto a votos emitidos, resulta que despois de estar subindo o número de electores por décadas, agora recuou lixeiramente, o que leva a que o número de votos total non sexa moito maior que nas de 2016:

 A decantación de votos a un ou outro partido complícase pola existencia de novas formacións, divisións, etc. Está claro que os partidos máis tradicionais seguen a manter máis votos nas eleccións xerais, pero é unha apreciación que hai que matizar, pois aí tremos o caso do BNG, que aínda que subiu en votos queda por baixo da nova marca de Podemos, que discontinúo das pasadas eleccións ó presentarse en coalición diferenciada (arrancando dende 0 por unha cuestión técnica de representación). Na gráfica a continuación aparecen os partidos que algunha vez tiveron máis de 50 votos, arrancando Unidas Podemos e Vox dende 0 nas pasadas polo xa dito)

20190429

Para que votamos ó Senado? Información, desinformación, formación:

Ó parecer, para enterarnos de se pode ou non bloquear o que diga o congreso. Porque esa é a noticia: que vai poder facer, se pode facer algo.Polo sistema de votación e reconto, o normal é que o resultado do Senado potencie o do Partido máis votado ó Congreso, dificultado a actuación no caso de coalicións que se fagan coa maioría da 'cámara baixa'.
Neste caso, onte, o resultado non defraudou, pois seguiu a mesma liña. O partido máis votado ó Congreso fíxose coa maioría absoluta no Senado.
Hoxe, mellor que unha análise de ganancia e perdas, coido que está mellor lembrar algo que tiña para martes pasado pero que por circunstancias non publiquei. O por que está mellor, despois de ler, a ver se estás de acordo comigo. Titulábao "Información, desinformación, formación" e vai a continuación:
"
Onte non vin o debate electoral. E hoxe xa falei cunhas cantas persoas tentando picalas en relación ó debate. De xeito invariable, aquelo de que cada un fala da feira segundo lle vai nela, é aplicable a este tema. E é que está demostrado que cando alguén se pon a mirar un debate, a tendencia principal é que a idea preconfigurada tende a reforzarse, desbotando outras que tenden a competir con ela.
Claro, se todo fora tan sinxelo, os debates non existirían. E existen. Porque neles preténdese aproveitar as marxes de dúbida. Por outra banda o rendemento obtido (para os telespectadores, que o rendemento para os partidos é outra cousa) depende de moitos factores,como a información previa, que permite axustar a atención a aquelo que de xeito previo se considera máis interesante, ou con máis dúbidas. A información previa tamén inclúe a desinformación, con toda a cantidade de feitos dos que se reciben novas e ós que non se lles pode procurar ou sinxelamente non se lles procura a súa validación, pois hai moitas cousas ás que mirar e pouco tempo para facelo (si, somos consumistas de todo, incluídas noticias e tempo). Esa información previa tamén inclúe a formación, que nos permite ter algunha posibilidade de manexo das trolas que nos meten, de casar o que nos din coa ideoloxía de quen nolo di ou de apartar coñas, insultos e faltosidades para centrarnos en feitos, ideas e posibilidades de cumprimento.
Así as cousas, poderíase dicir que o insulto implica recoñecemento de existencia ó insultado, pero máis ben é un reproche de dita existencia e unha autoxustificación da propia: algo así como un acto de ditadura. Dende logo, non é un recoñecemento do dereito á existencia do outro, nin un intento de comprensión doutra postura, nin moito menos unha comparación que permita mellorar o que se pensa e o que se podería facer, cousas que implican un traballo extra sobre algo xa feito de xeito previo.
Ah, unha cousa amodo de reflexión previa ó final: alguén cre que os representantes dos partidos nos debates (sobre iso de 'representar' a un partido tamén se podería falar) falan do que nos interesa a nós en troques do que lles interesa a eles mesmos? Ou que cando falan de algo que te interesa non é porque lles interesa a eles que saibas que falaron diso?
E o final: unha intervención mínima como estas liñas coido que podería facer pensar máis de xeito teórico e/ou práctico que o debate, que si é capaz de xerar incomparablemente moitos máis comentarios. E que pretende ademáis, algo que isto non vai ter: votos. Non, non se trata de arrogarse méritos, senón de sinxelo recoñecemento do que é a política aquí e hoxe.
"

20190419

Semana Santa?

A Semana Santa é un patrimonio relixioso. Si? Coido que era. O nome, o empaque de actuación, segue séndoo, pero hoxe por hoxe, quen se atreve a afirmar que a superficie -ou o fondo- das actuacións que teñen lugar por toda España esta semana son de tipo relixioso? Só as persoas que confundan (pódese cambiar a palabra se alguén se sinte ofendido por 'asimile' ou outras semellantes) relixión con actuación.
A molestia dos pasos á beira das terrazas é só medio tolerada pola xente que as ocupa como o motivo que desaloxa o tempo para poder estar nelas. Os chiringuitos nas rúas fan menos contraste que as procesións, toléranse moito mellor, a non ser que as procesións sexan desas que 'hai que ver e fotografar' como actuación e arte... e en Ribadeo non hai moito diso.
Nestas datas sinaladas, os gobernantes xa non van baixo palio, senón a deixarse ver nun espazo público que fai máis visible a súa cara, e iso xa sabemos que é fundamental na suma de votos: unha cara coñecida e recoñecida como tal. Que lles pode quitar votos por significar unha relación igrexa-estado (ou administración)? Na mercadotecnia electoral xa saben que o peso dun valor e o outro non é o mesmo, e compensa.
Mentres, os pícaros teñen festa para eles no parque, que para iso están de visita (ben, si, tamén poden sumarse os do pobo, claro!) e xa se poden ir habituando ó sistema festeiro da Semana Santa, entre 70 e 95 dB ó recorrer o parque o mércores, cheo de cativos concentrados xogando monitoreados baixo a música 'ambiental'. Por certo, intensidade sonora equivalente á dunha moto ou un coche acelerando polo outro carril da estrada... cos nenos sorprendentemente pouco alborotadores.
O gráfico de son ó recorrer o parque, achegándose ós 100 dB nalgún punto.
Vixiantes do tempo, as procesións necesitan de bó tempo, que se chove, 'os santos' móllanse, e a xente, tamén, e iso estropea a actuación. Claro que, se non estaban previstas polas previsións meteorolóxicas que se fan públicas, en certa medida pode ser benerficioso para o consumo, que a xente ten que meterse nalgures.
E cando remate? A valoración será se houbo moitas prazas hostaleiras cheas, se se vendeu moito... na Semana Santa, que hai que poñer con maiúsculas, porque ten nome propio. Por certo, este ano, coa previsión de cheo, é de prever que a valoración será positiva.

20190417

Pro eleccións: estás preparado ou preparada?

As eleccións son unha oportunidade. Por estes lares, co nivel de participación social que se tenta acadar de xeito desinteresado -nulo-, case unha anomalía. Anomalía que hai que aproveitar como resquicio nesa falta de participación, como oportunidade dunha mínima de toma de control sobre unha parte moi importante da vida de cada un.
Por iso non ven de máis botar unha ollada a ver se se recibiu a tarxeta censual, algo así como a ficha que indica que os teus datos están en orde para que podas proceder á votación. Neste caso pon 'eleccións 28 de abril', é dicir, para as eleccións xerais, pero aclara en letra pequena que, de non haber variacións, tamén servirá para as eleccións de maio: que se ti non dis nada en contra, os datos usados serán os mesmos.
Estás preparado ou preparada?


20190416

As Catedrais, de xeito periódico: esquizofrenia catedralicia

   Co valor ambiental e económico, e o movemento ligado ó ciclo anual, xa temos de novo nos medios a ración asegurada de Catedrais. A máis, nesta primavera, hai novidades. Despois da morte dunha visitante por impacto ó desprenderse unha rocha do teito dunha cova, a prohibición de recorrer o alto do cantil, o alucinante dos carteis cravados nas rochas que teñen que protexer, o horario limitado dos vixiantes que permite facer visitas fóra do mesmo, os anuncios nas redes lembrando que hai xeito de evitar a limitación de número de visitantes, a marea que non coincide cando quixera a xente que ven (ou sinxelamente, que non lles cadra que exista), a pretensión de C's de lembrar a España que Lugo ten mar (debe ser que aínda non visitaron as catedrais...) etc, hai que cobrar alento para procurar algún sentido a todo o conxunto.
   Resulta que o plan de especial protección das catedrais está en marcha, despois de liortas varias que aínda saen a relocer coleando de tanto en tanto. E que especifica diversas cousas, esteñamos ou non de acordo, e estase máis ou menos a aplicar (por fases, iso si...) Pero, no medio, a vida continúa, o que ocorre e o que se fai ten consecuencias, e pode crear monstruíños, como aquel clásico goyesco do soño da razón.
   Sobre a morte da visitante, o xulgado zanxou o tema a nivel legal polo momento, pero esas cousas poden volver xurdir en calquera momento, sexa pola apelación do fallo ou pola procura dunha oportunidade política lembrado cousas pasadas. Ou acaso non saía onte mesmo un partido político, a conta da pesca, para lembrarlle 'a toda España' que Lugo ten mar? Apunto o de 'a conto da pesca' porque podería parecer unha base válida, sobre outro tema, pero se mal non lembro, as cotas de pesca seguen un principio de reparto basado en autonomías, e a estrada, citada a raíz da pesca, soporta toda a actividade económica, sendo a pesca, con toda a súa importancia, unha máis das actividades soportadas pola estrada...
   En canto á limitación de prazas de acceso diario, se a xente se informa un mínimo sobre a praia a visitar, chega á limitación. E a pouco máis que indague, chega a como saltarse dita limitación. Sexa de xeito legalizado, por estancia en hotel ou transporte de aluguer ou billete, sexa por horario, de xeito alegal (que non ilegal). Por exemplo, hoxe mesmo 16/04/2019, antes de que o persoal estivera por alí, debeuse poder entrar na praia en marea baixa. De xeito máis oportuno que con pase e a media tarde, sen ese pequeno detalle da marea adversa, e sen a compensación de camiñar polo cantil, a esas horas tamén vixiado. Claro que hai unha semana, nin vixiantes por baixo nin por arriba, para saltar entre as rochas ou por riba dos arcos...
   Polo que parece, o principal inconvinte para visitar as Catedrais estes días non vai ser outro que unha causa natural: a marea. Na España interior iso da marea pode non comprenderse moi ben, a pesar de estudarse na ESO, porque a xente maior non ten por que ter feito a ESO, e quen a fixo puido non ter o rendemento adecuado. E á xente do Mediterráneo, afeita a mareas duns poucos centímetros, tampouco deixa de sorprendelles. Vamos, como case todo nas Catedrais, comezando polos carteis de benvida en plan provisional coa ristra de normas e consellos. Ía poñer cutre en troques de provisional, mais sempre queda a esperanza de que rematarán facéndoo mellor, con máis tempo que supoño que non terían dende a aprobación do plan hai xa anos, en plural. E ós estranxeiros? Pode darse tamén o caso, claro, pero diría que os estranxeiros que se achegan ó monumento natural teñen as cousas máis claras porque prepararon máis a visita.
   Volvendo ó comezo, as Catedrais volverán ser noticia co comezo do verán, por calquera incidente ou trifulca política en calquera momento, pola realización dalgunha película ou serie alí (sen carteis visibles, claro... ou non) máis ben en tempo de poucos turistas, pola reportaxe dalgunha revista ou televisión ou clasificación nalgún lugar competitivo... ou polo impacto económico que está a mover normativa e noticias. Ás veces, será cun comentario acaído, informado, lóxico, e outras, podendo ser tamén informado, serao ó tempo por algo non tan lóxico, nun tempo en que conectar lóxica e noticia non ten por que ser moeda de cambio.

20190415

15 de abril

Esperanza Pérez Camba, recitando unha poesía propia no acto da República en S. Cibrao.

Onte foi a comida anual de Os Aventados. Como é tradicional, celebrouse unha entrega de premios, que logo referirei. Pero, antes, houbo unha homenaxe á xente que defendeu a República. Porque onte, 14 de abril, foi o aniversario da proclamación da II República Española.
A ese acto, a entrega de flores ó mar en San Cibrao co Himno de Riego (que foi acompañada por algún particular co afundir simbólicamente un real, 25 céntimos das antigas pesetas, no mar) non foi o único celebrado na contorna, nin moito menos. Por exemplo, en Ribadeo, consuminuse a noite do día 13 unha cea con abondos anos de tradición co mesmo motivo.
Isto, no 2019, en espera paciente de que a monarquía volva deixar de selo oficialmente neste estado no que vivimos no que desprestixiada, xa está. Isto, na fin de semana na que comeza a campaña para as eleccións xerais do Reino de España no medio dun desprestixio da política no que tentan cazar as ultradereitas ultramontanas. E isto nun día no que contrasta coa festividade relixiosa, Domingo de Ramos, que da comezo á Semana Santa, hoxe centrada nos movementos económicos e non espirituais. E é que parece que neste tempo nada é o que é.
Por iso, como alternativa social a unha política que pasou por mellores tempos (pero que teremos que reconstruír entre todos se queremos ter futuro) remato cuns premios humildes, os entregados na comida dos Aventados.
En positivo,
Árdelle o eixo:
Tripulantes do Pesca II e tripulante da lancha de salvamento marítimo
Labor social:
Asociación de Axuda ó Enfermo Mental da Mariña
Toda unha vida:
Andrés Díaz Ferro, práctico e capitán da Marina Mercante
Labor social:
Vicente Míguez Salgueiro, profesor e activista social
Baleeiro de San Cibrao:
Andrés Díaz Ferro
Aventado de Honra:
Román Ventoso ,torreiro do Faro de Puntra Atalaia
Premios á Calidade:
Mesón La Ría de Viveiro
Ceferino Expósito Rodríguez (Pub Brunos - S. Cibrao)
O Burelo Foz S.L.
En negativo,
Árdelle o carro:
Augas de Galicia (que quedou en mans da asociación ó non pasar recollelo)

20190414

Dos datos da enfermidade de Steve Jobs ás guías para difusión de incidentes da US Navy: Wikileaks

Atribución-Compartir igual 3.0 Sen adaptar (CC BY-SA 3.0) collido de https://gl.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Wikileaks_logo.svg

A transparencia internacional sinteuse atacada unha vez máis ó permitir Ecuador que Assange fora capturado. A resposta de Wikileaks, a liberación dunha morea de documentos de moitos países e entidades privadas, un novo exercicio de transparencia nun mundo no que moitos somos cada vez máis transparentes tanto para obter datos de nós como para non ser vistos na toma de decisións, mentres se concentra o poder en bunkers opacos e inaccesibles que estenden as súas redes no común e deciden por todos nós.
Botarlle unha ollada a algúns deses documentos é sentir que hai lugares para respirar liberdade.

Goberne quen goberne, as pensións deféndense. Tamén na campaña electoral


Ribadeo, 13 de abril de 2019. Un ano de concentracións. E medrando. Pouco a pouco, pero medrando mesmo no comezo da campaña electoral: primeiro día da campaña das xerais. Se poedir o voto para ninguén, pero pedindo que non se vote a quen está a atacar o sistema de pensións para convertelo en privado a traverso de diversos mecanismos botando ó lixo o que tanto tempo levou conseguir.
Onte, en Ribadeo, xuntouse xente para concienciar e difundir información sobre outros problemas sociais: os pensionistas non son un guetto illado do mundo, senón que defenden a estrutura social para mellorala. Saben que a sanidade pública é necesaria e debe ser boa, e deféndena. Saben que un salario digno é necesario. E deféndeno... Un grupo que se está a convertir na conciencia dun país abondo máis aló de consignas deportivas ou políticas, de pasatempos visualizados e pasivos.
E o calendario de mobilizacións segue. E chámase á xente que se sitúa no parque a 'ver' porque tamén lles afecta a eles. E déixanse fotografar ó tempo por xente que fai o camiño porque as mobilizacións xa forman parte da paisaxe, xa son unha icona... E non importa que no tempo das fake news a prensa en parte recurra á noticia dunha ou outra como o Guadiana, para encher ocos, pois teñen idade abondo para saber o que perdura e o valor dunha gota caendo sobre unha rocha...

20190411

A praia das Catedrais, atacada por quen tiña que protexela

Case mellor que un  novo escrito, unifico forzas e reproduzo a nota de prensa da Sociedade Galega de Historia Natural que se pode ver na súa web:

Segundo as novas e fotografías publicadas nos medios de comunicación, a Xunta de Galicia está a colocar sinais de perigo de desprendimentos directamente sobre as rochas nos cantís e covas da Praia das Catedrais, espazo declarado Monumento Natural e Zona de Especial Conservación.
A colocación de calquera tipo de cartel ou sinal directamente sobre o elemento que se trata de protexer – sexa éste unha rocha nunha zona de valor xeolóxico ou paisaxístico, un petróglifo, unha mámoa ou unha árbore senlleira – constitúe unha degradación e atentado do elemento do patrimonio natural ou cultural, así como un pésimo exemplo para a cidadanía por parte, precisamente, dun organismo oficial encargado da súa protección.
A acción de taladrar as rochas dos cantís para colocar os carteis constitúe “un deterioro das formacións xeolóxicas”. Polo tanto é unha actividade prohibida polo Artigo 8.2.a. do Plan de conservación do M.N. Praia das Catedrais (Decreto 80/2015):
“A destrución e deterioro das formacións xeolóxicas presentes no espazo, incluíndo a realización de pintadas ou gravados sobre as paredes dos acantilados e a substracción de materiais”.
Polo devandito, SGHN ven de solicitar á DX do Patrimonio Natural que se proceda de inmediato á retirada dos carteis instalados directamente sobre as rochas e cantís e á súa substitución por outros que respecten a normativa vixente no espazo natural

Inverosímil, alucinante ou esquizofrénico? Por Nuestro Faro


Por fin, despois dos interminabeis trámites que xa temos comunicado, a semana pasada puidemos consultar os dous tomos do expediente sobre a licencia de apertura dos apartamentos da Illa Pancha no concello de Ribadeo.
 O que alí nos atopamos despexa tódalas dúbidas sobre os motivos do Sr. Alcalde para non respostar ás nosas preguntas dende o 10 de setembro de 2018. A realidade é que, según os informes técnicos que obran no concello de Ribadeo a Illa Pancha está aberta ao acceso libre do público en xeral, dende o día 1 de decembro de 2017. Concretamente figuran no expediente mais de 15 documentos oficiais onde consta que a illa debe estar aberta ao público e consecuentemente concédese a licencia de actividade definitiva. Pódese cualificar de inverosimil, alucinante ou esquizofrénico pero esto é así e alí está para que comprobe quen esteña interesado.
Reproducimos de seguido dous textos abondo representativos.
6/11/17 Documento 5681 do expediente. Informe da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao: “ Las concesiones demaniales se configuran como un contrato por el que la administración titular de un bien de dominio público otorga a una persona física o jurídica el derecho a realizar un uso privativo, exclusivo y excluyente de una parte del mismo.”….”una isla con acceso único a los viales públicos a través de un puente, el mismo no puede ser objeto de concesión o autorización”…
7/09/17. Documento 5647 do expediente: “ quedando garantizado o libre acceso público ata a porta do establecemento a través do paso existente pola ponte que conduce á Illa”…
Sin embargo, como todo o mundo sabe, os documentos oficiais poden decir o que queiran pero a porta sigue pechada e o concello non sabe/non contesta.
Anque non é necesario, porque está á vista de calquera, imos aportar duas testemuñas que acreditan que a porta segue pechada aos veciños e visitantes.
O día 29/1/19 un medio amplamente coñecido publicaba un artigo sobre as illas galegas do cal recollemos o seguinte: “La exclusividad de contar con una isla para uso propio es lo que vende el Hotel Faro Isla Pancha. Solo pueden acceder mediante clave los huéspedes de sus dos apartamentos… 'Los turistas se quedan solos, tienen total privacidad y un faro de 1857 a su disposición' comenta la encargada del establecimiento”.
O día 23/1/19 LipChain Illa Pancha Challenge publicaba esta nota en Facebook: “No tenemos palabras para agradecer a los cientos de personas que os habeis acercado hoy….. Lo mismo para el dueño del Faro Hotel Illa Pancha, que ha abierto las puertas para que lo vivierais en primer persona…”
Entre as moitas contradiccións deste asunto non deixaremos de suliñar que a empresa concesionaria dispón, ao seu criterio, da chave dunha porta ubicada nun espazo público e o concello, se denfendese os intereses xerais dos ribadenses, debera ser o primeiro interesado en crarexar esta incomprensible situación.
Pola nosa banda esixiremos explicacións e aforraremos comentarios. So lembrar que a disculpa universal ao longo de catro anos foron os informes técnicos, pero agora xa non valen fronte ás decisións políticas do Sr. Alcalde. Os informes técnicos, mesmo os da Administración Portuaria, esixen que a Illa esteña aberta ao público pero a realidade é que permanece pechada, quen sabe porqué, poñendo nun ridículo espantoso ao concello e ao pobo de Ribadeo.

20190410

Ribadeo: explosión de ciencia

Ben. A conto do título, un apunte: non se trata dunha explosión destrutiva, nin moito menos, senón unha explosión no mesmo sentido que a explosión de flores nos campos na primavera. Da vida que medra, se organiza e aprende a vivir.
Chegan estas datas, e un evento esperado ano tras ano polos estudantes de medias de Ribadeo volve facerse realidade. Que unha das cousas que se preguntan a comezos de curso sexa 'cando é a feira?' indica que os estudantes contan da feira, como di o refrán, segundo lles vai nela: ben.
Este ano, a 25 Feira da Ciencia de Ribadeo ten lugar entre mércores 10, e venres 12 de abril, polas mañás, no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo. E alí se atopan os alumnos, libres para aprender e para ensinar. Para participar e facer partícipes á demais xente de anaquiños de ciencia misturada coa súa propia vida, que manifestan a cada explicación que dan. Explicacións que son recibidas ás veces -poucas- con indiferencia, pero tamén ás veces -moitas- con auténtico asombro. Como un exemplo deste ano, ver reconstruído un esquelete dunha musaraña (entre outros) a partir de egagrópilas (que non sabes o que é unha egagrópila? vai por alí e apréndeo, moito mellor que en Google!) deixa asombrada a toda canta persoa pasa por diante e ve. Podo certificalo porque aínda adiquei un cachiño a ver a expresión da xente mentres os alumnos de Susi Besteiro explicaban o proceso. Xente á que moitas veces lle costa crer que outra xente, de 4º ESO, sexa capaz de facer unha reconstrución así.
De calquera xeito, moitas veces o primeiro que se pulsa (e antes que ninguén, os alumnos) é a ilusión do equipo de profesores que liderados por Susi participan na edición. Este ano, a María del Monte, Bea ou Mario nótaselles á primeira ollada. Tamén o perciben e comentan moitos outros compañeiros, mesmo de paso casual polas aulas do IES, que quedan coas ganas de participar para outro ano que volten coincidir. Xente que queda estimulada ó observar unha labor que deixa pegada.
E os alumnos? Que se é un alicerce que deixen a aula unhas horas para expoñer algo do que se sinten en xeral orgullosos de que saíra de si? Pois claro! As clases normais non poden competir en atractivo, aínda que de feito, as horas adicadas a 'facer' os traballos sexan máis que as adicadas a explicalos, é dicir, aínda que traballen máis con este sistema (algúns, moito máis). Aprendizaxe en acción, facendo e explicando, integrando as cousas, relacionándose cos demais e pensando en como facer que entendan, coas súas propias verbas. Esa aprendizaxe inclúe, ás veces, erros que non son corrixidos no momento, pero que máis tarde pasan á memoria de como se foi aprendendo.
E o ambiente? Ir para ver.
Pódense dar explicacións do que sucede con teorías didácticas, mais coido que a máis sinxela é a máis axeitada: ós alumnos pode gustarlles facer ciencia. Facela así.

20190404

Éxito da Pancha


A Pancha xa conseguiu a gloria. Se se van poñer en circulación 40 000 euros, iso implica unha subvención de 10 000, máis os gastos de posta en marcha, pois os anuncios que aparece na prensa teñen un custe.
Enténdese que se fai unha promoción é para obter un rendemento, aínda que non ten por que ser inmediato. Neste caso, o rendemento viría a través dun maior gasto nos comercios de Ribadeo (naqueles adheridos entre os que teñen a posibilidade segundo o plan). A subvención ven do concello, e aínda que non se aclara na nota de prensa se como parte do convenio interanual con ACISA ou de xeito extra, polo tratado no último pleno, parece que extra. O fin declarado é 'inxectar diñeiro público na economía local' co fin de que 'se multiplique e xere consumo local' para loitar contra as novas canles de venda (internet)
Parece que o meollo da cuestión é que durante o mes de abril (a campaña vai de 5 de abril a 5 de maio) vai haber 40 000 euros movéndose en Ribadeo, ou sexa catro euros por persoa do censo, dos que un é subvencionado polo concello, é dicir, polo cidadán, esa mesma persoa. Fago este apunte polo destaque que aparece nas bases, e que enfatiza que o consumo local de 5 euros á semana supón máis de 2 500 000 euros ó longo do ano. Supoñendo 5 €/per capita á semana, aínda que sexa de 1 ano, e parecendo que ese consumo implica que os dous millóns e medio de euros quedan en Ribadeo, e poñendo en relación unha subvención dun mes cun aumento dun consumo de período anual, etc.
Agora ben, coido que ese non é o caso. E que, se a xente de fóra vai ter que vir a Ribadeo, a Abanca, na procura da Pancha, farao pola semna, que é cando ven menos, e non na fin de semana que teñen más tempo para vir... E, se non se 'descambian', só cambiará quen teña unha seguridade de que as vai aproveitar en compras non moi pequenas, pois non se devolve cambio. O que por certo, pode dar lugar á situación de que se pague con cinco Panchas algo de 4 € (e aínda se seguen a aforrar uns céntimos por parte do comprador, pero o vendedor pode presentar un ticket por esas Panchas e saír ganando igual...
Vista a teoría de creación dos cartos e a facilidade con que se moven os cartos entre os bancos (sobre todo se son nosos), podería non ser mala idea... ou? Ó fin, a propaganda, que se fale da Pancha, xa está asegurada. Ou non?
As bases da Pancha
Impreso de adhesión do comercio

20190402

Grande América, pequena Terra


Non, aínda non nos enteramos: o que fai alguén neste pequeno planeta, repercute no resto.
Algo lóxico, pero que, por estar o efecto de cada acto difuminado entre todo o resto de actos e persoas, algo ó que non se lle presta moita atención. E algo que inclúe dende cousas moi pequenas, individuais, a outras moi grandes, como o Prestige.
Un novo verquido no mar ('nunca máis', lembras?), a uns centos de quilómetros de Ribadeo, nunha zona de tráfico marítimo importante, fai lembrar outros desastres que afectaron ás costas galegas e que cada vez tenden a ser máis importantes polo aumento de tamaño dos buques e a menor tolerancia das nosas costas ante a presión ambiental.
Agora trátase dun buqe con nome curioso: Grande América. Os detalles do seu afondamento foron subministrados polo seu armador, Grimaldi Lines, incluído o lugar: a pouquiño máis de 300 km de Ribadeo. Liña Hamburgo-Casablanca, 214 m de barco, contedores con materiais perigosos, 2200 toneladas de fuel pesado, construído en 1997, 26 tripulantes e un pasaxeiro, retido no 2010 por deficiencias no Reino Unido, antes de que outras deficiencias poran observadas en Hamburgo e Amberes, ... Estas últimas cousas non saían na nota de prensa de Grimaldi, do mesmo 12 de marzo, día do afondemento (ver foto do barco ardendo), senón en sitios como o Nouvel Observateur, subministrados por asociacións como Robin dos Bosques (aquí, un listado de materiais perigosos que levaba).
Tres semanas despois, aínda non se sabe se vai chegar contaminación á Mariña ou non. Depende das correntes, que na costa do Cantábrico poden ir de leste a oeste ou ó revés, de oeste a leste (como pode observarse neste vídeo da NASA). Pero está claro que 2200 toneladas de fuel (a máis doutros combustibles e a carga dos contedores) poden dar lugar a manchas da orde de un millón de km2. Algo que pode calcularse. Unha extensión superior á que abrangue o mapa...
Os accidentes son iso, accidentes. Pero a súa frecuencia pode diminuírse aínda sen cambiar o conxunto do sistema. Está demostrado que imos ter que cambiar o sistema xeral das nosas vidas en conxunto, como sociedade. Pero mentras o facemos ou non, podemos insitir en cousas como 'nunca máis'.

20190331

O que non din sobre ALCOA. Pablo Mosquera Mata

Sei de certo que o que a continuación publico é "políticamente incorrecto" pero débome á miña conciencia de profesor de Saúde Pública na UPV.
O que non din sobre ALCOA
O diario nacional de máxima tirada en España, "El País", publicaba o 17 de marzo do 2010, un artigo titulado "Un estudo confirma contaminación por flúor preto de Alcoa". Nun radio de polo menos tres quilómetros a empresa con sé en Pensilvania e factoría aluminera entre San Ciprián e Xove, emitía partículas con alto contido en flúor. A Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA) confirmaba o resultado dos estudos levados a cabo pola Universidade Compostelana. Pero non era a primeira vez nin a última. E é que o 9 de abril de 1979, hai unha reunión no Goberno Civil de Lugo coa asistencia de Eduardo Fernández Combarro, o Secretario Xeral, Delegado de Industria, Corporación Municipal de Xove, Confraría de pescadores de San Cibrao e altos cargos de Alúmina-Alumio, para poñer en funcionamento as medidas correctoras anticontaminación. É dicir, antes da inauguración da planta en 1980 hai preocupación e compromiso en relación aos cambios sobre o medio ambiente.
O que está escrito pode lerse e queda... En outubro de 1987 hai un movemento socio político en defensa da planta transformadora de aluminio ante a noticia da posta en marcha doutra planta no País Vasco, pero non se perdan o comunicado dos axentes sociais: "si Galicia soporta industrias altamente contaminantes como Aluminio Español, etc., debe terse a cambio algunha partida dos produtos obtidos nelas".
Máis recente, o 28 de xullo do pasado 2018, Ecologistas en Acción colocaron unha das súas 43 bandeiras negras ao Complexo de ALCOA POR CONTAMINACIÓN E MALA XESTIÓN AMBIENTAL. Por certo, non era a primeira vez que gañaban tal "galardón". Pero o publicado era "aglaiante": "Alcoa desfixo por completo unha zona costera de gran valor ecolóxico". "Os verquidos de sosa caústica están afectando á saúde das persoas e á contorna mariña". Avisábannos de algo que hoxe máis que nunca debería preocuparnos tanto ou máis que os custes energéticos da empresa: "o risco medioambiental que supón a acumulación de residuos tóxicos xerados no proceso de produción, lodos vermellos que se están acumulando nunha balsa de grandes dimensións".
Hai medo para dar argumentos que faciliten a deslocalización. Así se manifesta o médico Laureano López da coordinadora ecologista de Asturias, a mesma que recibe fotos de operarios de Alcoa con denuncias de irregularidades que impactan no medio ambiente, pero esixindo que non as fagan públicas por medo a perder o posto de traballo. Mentres tanto, convén lerse o informe realizado o pasado ano 2018, por vez primeira, polo Grupo Español do Cancro de Pulmón, formado por 463 expertos, e que debuxou por vez primeira o MAPA DO CANCRO DE PULMÓN EN ESPAÑA.
E agora, logo de todo o que nos deron entre traballo e contaminación integral -terra, mar e aire- din que se van e poñen como desculpa o prezo da enerxía, esa mesma que pagamos os fogares a prezos insostibles para o poder adquisitivo das xentes.



20190330

Hoxe foi o acto de nomeamento de Suso Peña como fillo predilecto de Ribadeo. Vídeo

Ás 12 da mañá, só anunciado de xeito público onte por Ribadeando e hoxe nunha nota curta por El Progreso, tivo lugar o pleno de nomeamento de Suso Peña como fillo predilecto de Ribadeo. O acordo tomouse no pleno do pasado día 13 de marzo, de xeito unánime, tal como aparece no vídeo.
A cerimonia tivo unha carga emotiva, máis que polo que se dixo polo sentemento conxunto dos alí presentes.
O título:
A convocatoria do pleno:
O vídeo do acto:

Entidades que pediron o nomeamento (por orde alfabética):
A Concordia
Acisa
Amarante-Setem
Asociación Cultural Ronqueta
Asociación Cultural Francisco Lanza
Asociación Cultural Tá en Artes
Asociación Filantrópico-Dramática
Asociación de Veciños A Atalaia
Asociación de Veciños O Tesón
CIFP Porta da Auga
Colectivo 8 de marzo
Colectivo Por Nuestro Faro
Colexio Sagrado Corazón de Xesús
Coral Polifónica de Ribadeo+
IES de Ribadeo Dionisio Gamallo

20190329

Mañá ás 12, Suso Peña fillo predilecto de Ribadeo


Remato de enterarme de casualidade, pois aínda que supoño que estará anunciado, non vin os anuncios: mañá sábado 30 de marzo ás 12, nun acto no salón de plenos, Suso Peña será declarado fillo predilecto de Ribadeo como foi acordado no último pleno. É de supoñer que está invitada calquera persoa que queira honrar a Suso.

20190328

Casa da Ría e Eleccións (locais)

 Casa da Ría de Ribadeo
Comezan as imprecisións (imos comezar por verbas suaves aínda que non sexan exactas) para facerse oco na campaña local cara as eleccións de dentro de dous meses, eleccións locais de maio de 2019.
O de 'comezan' é un dicir, pois de diferentes xeitos xa levan tempo rondando diversas novas, informacións, notas de prensa, etc que constitúen exemplos de precampaña ou mesmo campaña contínua.
Pero voltemos ó título. Agora (hoxe, xoves 28 de marzo, no xornal) di o PP de Ribadeo que eles van a usar o telescopio da Casa da Ría. Noutro momento, con seguridade veremos outras afirmacións de grupos variados (algunhas xa se produciron) pero hoxe, tocoulle a esta, non por ser especialmente importante, senón por estar no lugar e momento oportunos para poder tomar algunha nota.
En primeiro lugar, habería que formular ben a idea da que se trata. É dicir, que (supoño) se propoñen activar o observatorio, promover o uso do telescopio, actuar para que funcione... pero iso sería algo así como facer unha emenda á totalidade, pois non se trata de que (eles) o usen.
Evidentemente hai un fondo na cuestión: nestes momentos, hai un edificio desaproveitado e mal mantido. E diversos puntos nos que se podería incidir (e que non saíron na nova que vin) como as lembranzas dos sucesivos fallos do peche da cúpula e o seu por que, a existencia dun avispeiro entre a contra e o cristal dunha das fiestras do edificio (e o seu por que) ou o medre de árbores da terraza (e tamén o seu por que).
A máis, non se ten en conta algo necesario para clarificar o debate: o telescopio non é do concello. É dunha asociación, Xerfa, que ten un convenio co concello, aínda que agora tampouco esteña en condicións de facer que o concello cumpra coa súa parte.
Lembrando algunha cousa de cando Xerfa tiña máis actividade, negóuselle por parte da Asociación Puente de los Santos unha subvención para modernizar o telescopio e dar un impulso ó seu uso. O motivo que se barallou na xuntanza correspondente da directiva (na que entre o concello de Ribadeo e o de Castropol tiñan o 50% dos votos), segundo trascendeu, foi que a asociación tería que contratar unha persoa para estar alí e manter unha actividade de xeito continuado. Para unha asociación cunltural que nunca tivo ninguén a soldo nin cartos para telo, que organizaba actividades gratuítas, coido que é moito pedir. E máis aínda por parte unha entidade encabezada polo concello e que xestionaba os cartos do plan Leader, e que invertiu nalgún caso abondos miles de euros nun negocio con ánimo de lucro sen producir nin o primeiro e con abandono dos medios de produción (véxase o sucedido con Un puente a tu salud 2.0)
Por outra banda, xa en lugares como o programa de UPRI no 2007 aparecía algo abondo mellor artellado nunha soa frase (ver punto 2 de 'educación e cultura').
Non é unha desculpa, senón unha constatación, que o convenio non funciona dende hai tempo. Pero existe. Polo tanto, que un partido fale sen telo en conta é falar sen base. En principio, o que habería que facer sería poñerse en contacto con esa asociación para estudar a situación e reconducir o uso do espazo. Ou sexa, falar en serio, con resultado de propostas e papeis, antes de dar que falar nos medios e fóra deles para a galería.
-
Sobre a Casa da Ría no blog.

20190326

Verquidos: ate a próxima


Si, xa o sei: o dos verquidos tocaba hai un mes, non agora.
Pero diso se trata, os verquidos volverán a ser actualidade cando nos volte afectar de xeito directo. E mentres? Non habería que ir loitando para que non volvera ocorrer? Porque denuncias, habelas, hainas, reproches, tamén, pero solucións, iso de 'problema resolto', coido que non. Ou é que me perdín algo?
Así, no próximo episodio voltaremos ás andadas de paso que tamén voltramos a sufrir o episodio.
Coido que se se puxo algunha solución, debera ser algo público e verificable. Que se as denuncias non teñen visos de veracidade, deberan tamén ter ter o mesmo tratamento: desmentido con datos e verificable. E, noutro caso, se 'non hai total seguridade', tamén debera ser público e verificable todo o proceso e os reforzos de seguridade para que se volve a ocorrer un 'episodio' quede totalmente claro que a fonte non é a denunciada anteriormente.
Mentres, se non se fai algo parello, voltaremos a estar nas mesmas. O único que queda é a posibilidade de apostar sobre se sucederá antes ou despois ou será denunciado por uns ou polos outros en primeiro termo. Hai moita vontade de armala, pero parece que abondo menor de solucionar o problema. O caso non é o único con esta disposición...

20190324

Wikipedia:Comunicado 24 marzo 2019

Estimada lectora, estimado lector,
O 26 de marzo a Unión Europea votará se se debe proceder cunha proposta de directiva sobre os dereitos de autor que, se fose aprobada, danaría significativamente a Internet aberta que coñecemos.
En lugar de actualizar as leis de dereitos de autor en Europa e promover a participación de tódolos cidadáns na sociedade da información, a directiva ameaza a liberdade en liña e crea obstáculos para acceder á Web, impoñendo novas barreiras, filtros e restricións. Se a proposta se aproba no seu formato actual, podería ser imposible compartir un artigo de noticias nas redes sociais ou atopalo a través dun motor de procura; a mesma Wikipedia estaría en risco.
Xa se opuxeron firmemente a esta proposta máis de 70 científicas e científicos informáticos, entre eles o creador da Web Tim Berners-Lee (aquí [[1]), 169 académicas e académicos (ver [2]), 145 organizacións que traballan no campo dos dereitos humanos, liberdade de prensa, investigación científica e industria tecnolóxica (ver [3]), e a Fundación Wikimedia, a organización sen ánimo de lucro que promove, entre outros proxectos, esta enciclopedia libre (ver [4]).
Por estas razóns, a comunidade de Wikipedia en galego decidiu escurecer tódalas páxinas da enciclopedia. Queremos seguir ofrecendo unha enciclopedia aberta, colaborativa e gratuíta con contido verificable. Chamamos a todos os membros do Parlamento Europeo a votar en contra do texto actual, reabrir a discusión e reconsiderar as numerosas propostas da asociación Wikimedia así como a extensión da liberdade de panorama a toda a UE e a protección do dominio público.

Tradución do comunicado da Fundación Wikimedia

Tradución do comunicado da Fundación Wikimedia:
Non apoiamos a Directiva sobre dereitos de autor da UE na súa forma actual. Aquí tes por que non deberías facelo ti.
O texto final da directiva de copyright para o mercado único dixital prexudicará o acceso ao coñecemento e beneficiará indebidamente ás grandes corporacións e ás industrias dos titulares de dereitos. A pesar do texto escrito, Wikimedia non pode soportar unha reforma que, no seu seo, ten como obxectivo controlar radicalmente a compartición de información en liña.
28 de febreiro de 2019
Despois dun longo proceso lexislativo, o texto final da Directiva sobre dereitos de autor da UE cimentouse a semana pasada cando as negociacións a tres bandas entre a Comisión da UE, o Parlamento e o Consello se pecharon. Agora que o texto final está dispoñible, con só un voto de si-non no Parlamento que está a impedir a súa aplicación, Wikimedia determinou que non podemos apoiar a reforma como está. Aquí tes por que.
A evolución do texto da directiva
Nos últimos anos falamos en contra das partes problemáticas da proposta de Directiva de dereitos de autor da UE. Inicialmente, tiñamos esperanzas. A nosa comunidade apoiaba a reforma, xuntándose desde o inicio coa Comisión Europea antes de que se propuxese a directiva, e con deputados e representantes dos Estados membros sobre o que esperaban ver na directiva. Entre estas preguntas houbo unha ampla liberdade de excepción de panorama, para que os fotógrafos poidan libremente e compartan fotografías de arte e edificios públicos e unha maior harmonización das regras en torno ao dominio público, de xeito que as reproducións fieis de obras de dominio público non estarían suxeitas a novos dereitos.
Con todo, a Comisión da UE presentou unha proposta unilateral e engadiu elementos preocupantes á directiva. Mentres a comunidade viu as súas suxestións apartadas en favor das disposicións das grandes industrias titulares de dereitos e dos editores de noticias, as críticas á directiva creceron. As dúas disposicións máis prexudiciais, os artigos 11 e 13, mantivéronse a pesar de todas as críticas e agora forman parte do texto final que o Parlamento da UE e o Consello da UE concluíron a semana pasada. Aínda que se incluíron algúns bos elementos no paquete de reformas, é imposible que Wikimedia apoie unha reforma que inclúa estes dous artigos. Nunha última etapa, a Directiva sobre dereitos de autoridade da UE volverá ao parlamento esta primavera para a súa última votación.
En vez de crear, unha perda neta para o coñecemento libre
O artigo 11, dirixido a agregadores de novas pero cun alcance moito máis amplo, requirirá licenzas para todos os usos en liña do contido de noticias ademais dalgunhas excepcións. Isto significa que os sitios web que agregan, organizan ou analizan as novas xa non serán capaces de mostrar fragmentos xunto a estes artigos, o que fai moito máis difícil para os usuarios atopar e utilizar información en liña. Agradecemos que o artigo 11 inclúa polo menos algunhas excepcións para usos individuais, sen fins de lucro ou "palabras individuais" ou "extractos moi curtos". Non obstante, ao facer a información máis difícil de atopar en liña, o artigo 11 afecta á capacidade do colaborador voluntario para mellorar a Wikipedia, especialmente con fontes específicas de Europa.
O artigo 13 imporá a responsabilidade das plataformas para o contido infractor dos dereitos de autor subidas polos usuarios a menos que cumpran unha serie de requisitos rigorosos. A disposición require que os sitios web fagan "os mellores esforzos" para obter a autorización para todo o contido dos seus sitios web, así como para eliminar rapidamente o contido infractor e impedir a súa subida. Estas son tarefas complicadas para calquera plataforma que permita a un gran número de usuarios subir contido e só os sitios web máis sofisticados e ben financiados poderán desenvolver a tecnoloxía para facer cumprir estas regras. Isto diminuirá drasticamente a diversidade de contidos dispoñibles en liña se os sitios web cumpren estritamente estes requisitos e establecen un sistema para a aplicación privada de dereitos de autor a través de filtros de suba que poden levar ao exceso de borrado de contido debido ao medo de responsabilidade e falsos positivos. Como o contido fóra da Wikipedia se reduce, así o fai tamén a profundidade, exactitude e calidade do contido de Wikipedia. Confiamos no mundo exterior para construír a nosa enciclopedia colaborativa, e o que afecta ao ecosistema de Internet en xeral afecta a Wikipedia, independentemente das descargas legais directas.
Aínda así, dada a dura batalla que enfrontamos, a comunidade de coñecemento libre pode estar orgullosa do impacto que tiveron na reforma ata agora. O texto actual inclúe unha ampla excepción para a minería de datos e textos, unha salvagarda de dixitalización para obras de dominio público, unha disposición de obras descatalogadas que fará que máis contido do patrimonio cultural estea dispoñible en liña e unha excepción nun intento de limitar o efecto negativo do texto en proxectos non comerciais.
Estas son boas medidas e pretenden facer o que a reforma se propuxo orixinalmente: facer que a antiga lexislación do século pasado se axuste ao futuro dixital ao que nos enfrontamos. Tamén nos recordan dolorosamente que as outras partes desta reforma non están orientadas cara ao futuro.
Conclusión, o coñecemento libre afecta máis que só á Wikipedia
Preguntaranos por que non estamos satisfeitos con esta reforma se certos proxectos non comerciais están excluídos e podemos atopar algunhas melloras no dominio público. Ben, estas medidas non fan isto unha reforma boa ou equilibrada. A pesar de algunhas boas intencións, a inclusión totalmente problemática dos artigos 11 e 13 significa que os principios fundamentais do intercambio de coñecemento son derrocados: na práctica os usuarios e proxectos deberán demostrar que se lles permite compartir coñecementos antes de que unha plataforma permita a suba. A Directiva sobre dereitos de autor da UE prevé unha infraestrutura técnica e legal que trata os contidos xerados polos usuarios con sospeita, ata que se proben legais. Non podemos apoiar isto, é mellor non ter ningunha reforma en absoluto, que ter unha que inclúa estas disposicións tóxicas.
Haberá un último voto sobre a directiva no Parlamento, que terá lugar a finais de marzo. Esta votación é unha última oportunidade para que a comunidade de Wikimedia en Europa diga ao Parlamento Europeo que non apoiarán unha reforma dos dereitos de autor que aplique excepcións á comunidade aberta sen considerar todo o ecosistema de Internet. Neste punto deste proceso lexislativo, pasou o tempo para as emendas e as negociacións. O Parlamento Europeo debería rexeitar toda a reforma. Con este texto controvertido e moitos deputados pendentes da súa reelección en maio, sería prudente rexeitar a proposta tal e como está e seguir traballando nunha solución nun novo mandato.
Non é demasiado tarde para que Europa teña unha reforma positiva dos dereitos de autor, pero serao pronto. É por iso que os nosos afiliados en Europa están organizando as súas comunidades para actuar. Obtén máis información sobre o seu progreso e as súas accións.
Allison Davenport, Technology Law and Policy Fellow, Legal Fundación Wikimedia
https://meta.wikimedia.org/wiki/SaveYourInternet
A comunidade da Wikipedia en galego