20170322

A lagoa Cascos, revisitada

A conta dunha información que coido que rematou nunha denuncia ó Seprona, sobre unha mancha de aceite na charca próxima ás catedrais, e por confusion miña, achegueime á lagoa Cascos, o oco deixado en Meirengos, no camiño descarrilado cara a piscifactoría de Rinlo.
Nestes días está con auga, patos , gaivotas... despois de terse convertido nun lugar abandoado que a natureza tenta reciclar.
A súa posición vese na foto do Sigpac, preto da segunda cetáre ade Rinlo (ó seu norleste) e a terceira (na punta de terra ó seu oeste). Seca, como aparece na foto, queda clara a súa estrutura, e mesmo a canle de desaugue, na súa parte suroeste.
As fotos que deixo son precisamente desta última zona, a que queda entre as pedras amontoadas e o extremo suroeste.
 O pico suroeste.
 A canle ó sur das pedras amontoadas.
 Mirando cara ó norte, cara a costa.
 As pedras amontoadas.
Detalle da canle de desaugue.

Ningún comentario: